Kościół, który przemawia symbolami

Kościół, który przemawia symbolami 

„Ostrowska konkatedra - kościół, który przemawia symbolami”
- to tematyka wykładu jaki w synagodze wygłosiła dr Justyna Sprutta. Spotkanie poświęcone zostało treści symboli, które odnajdziemy w konkatedrze. Został on wzbogacony o prezentację zdjęć wnętrza tej świątyni głównie autorstwa Jacka Ryczkiewicza.

Jak przedstawiono na początku pani Sprutta to m.in. doktor nauk teologicznych w zakresie teologii dogmatycznej o specjalizacji teologia ikony, doktor nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalizacji historia sztuki, polonistka, autorka artykułów naukowych i popularnonaukowych (także w „Opiekunie”), autorka i współautorka książek naukowych.

Obecny, trzeci z kolei, Kościół św. Stanisława BM zaczęto wznosić w 1904 r. w oparciu o plan architekta Rogera Sławskiego, bazujący na projekcie sporządzonym wcześniej przez architekta Sylwestra Pajzderskiego. Świątynię konsekrowano 6 października 1907 r. Ten należący do najstarszej, ostrowskiej parafii kościół powstał z inicjatywy jej ówczesnego proboszcza, ks. Walentego Śmigielskiego, a głównym fundatorem budowli był książę Ferdynand Radziwiłł.

Polichromię kościoła wykonał Henryk Jackowski-Nostitz (1929-1930). Jak przekazała pani Justyna w ołtarzu głównym znajdują się rzeźby marmurowe z około 1930 r. autorstwa Władysława Marcinkowskiego. Natomiast sam ołtarz wykonał Stefan Ballenstedt. - W ołtarzu zobaczymy Maryję z Jezusem. W ręce Maryi znajduje się różyczka, symbol m.in. Jezusa, a także doskonałości Matki Bożej. Kolumny edikuli zwieńczone są kapitelami korynckimi. Znajdujący się obok aniołowie adorujący mają rozłożone ręce, złożone ręce na modłę łacińską. Na osi figury i miejsca Najświętszego Sakramentu zobaczymy mozaikę na płytce alabastrowej. Tu w technice reliefu wykonano wizerunek Maryi nawiązujący do Matki Bożej, Ocalenia Ludu Rzymskiego z Santa Maria Maggiore w Rzymie - podkreśliła pani Sprutta. Z kolei jeden z ołtarzy bocznych poświęcony został św. Andrzejowi.

Oprócz tego świętego umieszczono w nim rzeźby Marcina Rożka ukazujące św. Kazimierza, św. Stanisława, św. Jacka Odrowąża oraz św. Jana Nepomucena. Od 1957 r. znajduje się w nim ikona Matki Bożej Pasyjnej (Nieustającej Pomocy), namalowana przez prof. Władysława Ukleję. Ramy zaprojektował architekt Klemens Wasiewicz, a złocenia złotnik Karaluch, natomiast rzeźby Porankiewicz. Powyżej tego ołtarza zobaczyć można fresk Boże Narodzenie z 1929 r., gdy proboszczem był ks. Tadeusz Zamysłowski, którego rysy ma pastuszek na pierwszym planie. W drugiej nawie umieszczono ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego, w którym obecnie znajduje się kaplica Wieczystej Adoracji. Natomiast umieszczone w nim rzeźby ukazują świętych: Alojzego Gonzagę, Wincentego a Paulo, Stanisława Kostkę i Franciszka z Asyżu. W centrum przedstawiono Jezusa z Najświętszym Sercem, a z obu Jego stronach rodziców z dzieckiem. To zachęta do czci Serca Jezusowego.
Wykład na temat konkatedry zorganizowany został w ramach Forum Synagoga w cyklu „Skarbiec kultury”. 

 Renata Jurowicz