TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Antonii, Ignacego, Wiktora 17 Października 2018, 12:32
Dziś 20°C
Jutro 19°C
Szukaj w serwisie

Robert Schuman

Robert Schuman - człowiek z pogranicza ojcem zjednoczonej Europy

Belgijski polityk Jean Rey, przewodniczący Komisji Europejskiej w latach 1967-70, miał wypowiedzieć słowa, które brzmią jak proroctwo: „Przyjdzie dzień, kiedy zbudujemy Stany Zjednoczone Europy, że pójdziemy pochylić się nad grobem Schumana i zwiedzić jego dom w Scy-Chazelles, tak jak Amerykanie idą zwiedzać dom Jerzego Waszyngtona w Mount Vernon”.

Droga do Scy-Chazelles położonego na zboczach Mont Saint-Quentin wiedzie przez Metz, stolicę regionu Lotaryngia. To tu w 1926 roku Robert Schuman kupił posiadłość wraz z domem, który dziś pełni rolę muzeum. Budynek, prosty i surowy, z przylegającym ogrodem harmonijnie wkomponowuje się w krajobraz doliny Mozeli. Został wzniesiony pod koniec XVIII wieku. Odsłania on prywatny świat wielkiego polityka i męża stanu o prostolinijnej osobowości i niebywałej pokorze. W jadalni można znaleźć słynne emalie z Longwy, w kuchni sprzęty kuchenne z epoki, w sypialni ozdobionej XVIII-wiecznymi portretami rodzinnymi wiele unikatowych książek opisujących historię Lotaryngii, w biurze zaś oczom zwiedzających ukazują się różnego rodzaju prezenty ofiarowane Robertowi Schumanowi, będące świadectwem jego międzynarodowej popularności i kariery politycznej. To tu rodziła się idea zjednoczonej Europy, tu powstawały dokumenty kreślące jej zarys. Schuman był nie tylko politykiem, ale także kolekcjonerem autografów, które można oglądać w posiadłości w Scy-Chazelles, m.in. królowej Wielkiej Brytanii i cesarzowej Indii Elżbiety Bowes-Lyon, nazywanej Królową Matką oraz prezydenta Stanów Zjednoczonych Harry’ego Trumana. Sypialnia, oprócz imponującego księgozbioru, zawiera jeszcze jedną cenną rzecz, tj. figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem ofiarowaną Schumanowi przez Polonię. Taki polski akcent...
Scy-Chazelles stanowi idealne miejsce do kontemplacji. Przyjeżdżają tu sławni i nieznani, eurodeputowani i zwykli zjadacze chleba pragnący poczuć ducha historii, ateiści i chrześcijanie składający hołd Słudze Bożemu Kościoła rzymskokatolickiego (Schuman mówił o sobie, że jest rzymskim katolikiem z przekonania), który położył chrześcijańskie fundamenty pod budowę przyszłej Unii Europejskiej. Bywali tu koledzy i przyjaciele Roberta Schumana, architekci Wspólnoty Europejskiej, „ojcowie zjednoczonej Europy”. Częstym gościem był tu Jean Monet, francuski doradca ds. gospodarczych i politycznych. To jemu, nie zaś Schumanowi, jako pierwszemu przyznano tytuł Honorowego Obywatela Europy. To z jego inicjatywy powstała, wygłoszona 9 maja 1950 roku, deklaracja Schumana – podstawa Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Dziś dzień ten obchodzony jest jako Dzień Europy. Wizytę złożył tu także były prezydent Francji Valery Giscard d’Estaing. Dom Roberta Schumana w Scy-Chazelles, dziedzictwo wszystkich Europejczyków, otrzymał w 2012 roku od francuskiego Ministerstwa Komunikacji i Kultury etykietę „Znamienity Dom”. Został on odrestaurowany w 2004 roku przez Departament Mozeli w oparciu o archiwalne dokumenty, fotografie z epoki i relacje świadków. W rezydencji wyczuwalna jest atmosfera panująca w tym miejscu pod koniec lat pięćdziesiątych. Restauracja posiadłości zbiegła się ze wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej, będącej spadkobiercą Wspólnoty Europejskiej, o której powstanie zabiegał Schuman.

Człowiek trzech kultur
Robert Schuman, człowiek z wizją, zmienił bieg historii Europy. Urodził się w czasach, kiedy Alzacja i Lotaryngia były pod pruskim zaborem. Francja utraciła te tereny w 1871 roku w wyniku konfliktu zbrojnego z Królestwem Prus. Weszły one na 47 lat w obszar prowincji Cesarstwa Niemieckiego. Schuman przyszedł na świat 29 czerwca 1886 roku w Clausen w Luksemburgu z ojca Lotaryńczyka z Mozeli i matki Luksemburżanki. Studiował prawo w Bonn, Monachium, Berlinie i Strasburgu, gdzie obronił doktorat. W 1912 roku rozpoczął praktykę adwokacką w Metz. W tym samym roku biskup miejsca Willibrord Benzler powierza mu kierownictwo nad diecezjalną federacją grup młodzieżowych. Robert Schuman poświęca się ponadto dziełu pomocy dzieciom porzuconym i tym, które weszły w konflikt z prawem.
Po zakończeniu Wielkiej Wojny, na mocy Traktatu wersalskiego, Alzacja i Lotaryngia powracają do Francji. Schuman rozpoczyna wówczas swoją karierę polityczną. Nie koliduje ona z Akcją Katolicką. W roku 1919 zostaje wybrany posłem Mozeli. Mówi o sobie, że jest „Luksemburczykiem z urodzenia, ale wykształconym w Niemczech Francuzem z serca”. Jednym z zadań, którym się zajmuje, jest reintegracja legislacyjna odzyskanych prowincji w chrześcijańskim duchu. W 1940 roku zostaje mianowany podsekretarzem stanu ds. uchodźców. Aresztowany przez Gestapo za uczestniczenie w antyniemieckim ruchu oporu ucieka, żyjąc odtąd do końca wojny pod osłoną instytucji kościelnych. W nowym ładzie polityczno-społecznym piastuje w kolejności urząd ministra ds. finansów, premiera rządu francuskiego, ministra spraw zagranicznych i ministra sprawiedliwości. Jako inicjator Wspólnoty Europejskiej niestrudzenie podróżuje po całej Europie (niniejszym zyskuje sobie miano „pielgrzyma Europy”), aby przyspieszyć integrację narodów. Ostatnią pełnioną przez niego funkcją było przewodniczenie posiedzeniom Parlamentu Europejskiego. Schuman umiera 4 września 1963 roku w Scy-Chazelles jako gorliwy i głęboko wierzący katolik, w otoczeniu najbliższych przyjaciół. Od jego śmierci mija 55 lat.

Demiurg pokoju
Życie Roberta Schumana wyraża głęboką jedność między wiarą, myślą i działaniem. Ten mąż stanu świadczył o tym, że działalność polityczna nie wyklucza wierności wobec wartości chrześcijańskich. Dokonał on aktu całkowitego oddania się Bogu, służąc Mu jako posłuszny instrument w budowaniu na ziemi królestwa niebieskiego i Bożej sprawiedliwości. Jego wiara miała rys maryjny.
Myśl Schumana została uformowana przez tomizm. Nadrzędny jego cel stanowiło przywrócenie i utrwalenie pokoju między narodami. „Tobie zawdzięczamy przyjaźń, która łączy nasze dwa kraje” - napisał w roku 1962 do Roberta Schumana kanclerz RFN Konrad Adenauer. Dla francuskiego polityka Wspólnota Europejska była dziełem pokoju uniemożliwiającym wojnę między państwami zwaśnionymi od stuleci. Był przekonany, że może ona służyć jako przykład pokojowego współżycia dla innych regionów świata. Wierzył, iż „zjednoczona Europa zapowiada uniwersalną solidarność w nadchodzącej przyszłości”. Tak skonstruowany świat zapewni pokój między bogatymi i biednymi, rozbrojenie i ochronę stworzenia. Schuman jest jednym z tych „budowniczych pokoju”, których Pan nazywa „synami Bożymi” (Mt 5, 9). Może on służyć jako wzór dla ustawodawców i mężów stanu przyszłości. Jego życie potwierdza biblijną naukę, że Pan Bóg potrzebuje pokornych instrumentów w Swych dłoniach, aby zbudować Nowe Jeruzalem na ziemi. Przykład życia Roberta Schumana, ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa, ilustruje, że polityka może również prowadzić na wyżyny świętości. Społeczeństwa potrzebują świetlanych przykładów takich jak Schuman, którzy czynią to, co słuszne w oczach Boga, Ojca wszystkich ludzi. Wielokrotnie podkreślał, że Europa i demokracja powinny bazować na wartościach chrześcijańskich. Synteza i kwintesencja jego myśli oraz wizja zjednoczonego kontynentu europejskiego zawarte zostały w jedynym autorskim dziele „Pour l’Europe” („Dla Europy”), opublikowanym tuż po śmierci francuskiego męża stanu.

W hołdzie świętemu politykowi
Szczątki Roberta Schumana spoczęły nieopodal rezydencji w Scy-Chazelles, w kaplicy wzniesionej w 1177 roku, która została poświęcona św. Kwintynowi. Życie św. Kwintyna owiane jest legendą. Był misjonarzem ewangelizującym na terenach Galii. Osiadł w Amiens, gdzie dokonał wielu cudów. Za głoszenie i wyznawanie wiary w Chrystusa poniósł męczeńską śmierć. Został ścięty w okolicach dzisiejszego Saint-Quentin. Kult tego świętego, żyjącego w III wieku, był popularny w epoce średniowiecza, zwłaszcza w północnej Francji.
Kaplica, która w XIII wieku została przekształcona na ufortyfikowany kościół, od 1966 roku jest miejscem pochówku „ojca Europy”. Dwukrotnie, tj. w wiekach XIV i XVI, miała miejsce jej przebudowa. Kolor kamienia (jasny odcień złota), z którego została wzniesiona, jest charakterystyczny dla architektury Lotaryngii.
Wnętrze tego obiektu sakralnego jest surowe i skromne, jak życie człowieka, którego prochy tu skrywa. Na płycie nagrobnej usytuowanej przed ołtarzem widnieje napis „Robert Schuman 1886 - 1963”. Obecnie toczy się proces beatyfikacyjny tego sługi Bożego, który przez ludzi mu współczesnych uważany był za świętego. Tak o nim wypowiadał się m.in. kanclerz Adenauer. Bardzo często, na miarę swoich możliwości, uczestniczył we Mszy św. Jego żywa wiara miała swoje odzwierciedlenie w życiu społecznym, zawodowym i w codziennych wyborach. W młodości Robert Schuman pragnął zostać kapłanem. Pan Bóg powołał go jednak do świętości w życiu świeckim. Hołd wielkiemu Francuzowi, kandydatowi na ołtarze, oddał w kaplicy w Scy-Chazelles polski poseł do Parlamentu Europejskiego Bronisław Geremek.

Tekst i zdjęcia Justyna Majewska-Michy
Zdjęcie: Monument przedstawiający ojców zjednoczonej Europy w pobliżu kaplicy w Scy-Chazelles.
Sypialnia, w której Robert Schuman zmarł. Klęcznik Roberta Schaumana. W biurze znajdują się prezenty ofiarowane politykowi

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!