TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Anety, Lecha, Leona 21 Lutego 2019, 02:35
Dziś 3°C
Jutro -1°C
Szukaj w serwisie

Poświęceni Bogu

Poświęceni Bogu

Zakonnica, zakonnik, dziewica i wdowa konsekrowana to ci, którzy odpowiedzieli na głos powołania, aby w swoim życiu naśladować Jezusa czystego, ubogiego i posłusznego. 2 lutego Kościół obchodzi Dzień Życia Konsekrowanego, w którym nasze oczy kierują się na osoby poświęcone Bogu, by wyrazić im wdzięczność za to, że pokazują nam jak można żyć w tym świecie będąc blisko Boga.

- „Dziękujemy za tych, którzy ślubując trzy rady ewangeliczne – czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, towarzyszą nam na drodze wiary i powołania, które każdy z nas otrzymał. Osoby konsekrowane wskazują swoim życiem na obietnicę wieczności, do której wszyscy zdążamy” – napisał przewodniczący Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego bp Jacek Kiciński w liście na tegoroczny Dzień Życia Konsekrowanego. W Polsce żyje i pracuje 18 tys. sióstr zakonnych, prawie 12 tys. zakonników, ponad 1300 mniszek i 1000 konsekrowanych dziewic, wdów i wdowców. Na męskie zakony i zgromadzenia w Polsce składa się 56 instytutów skupiających 11 tys. 942 zakonników, w tym ponad 9000 kapłanów i 1300 braci. Pozostali to klerycy, nowicjusze i postulanci. Żeńskie zakony i zgromadzenia zakonne tworzy 18 tys. 197 sióstr należących do 105 zgromadzeń czynnych. Pracują one w 2188 domach zakonnych we wszystkich diecezjach. W pracę z młodzieżą, w różnych formach, zaangażowanych jest 5500 sióstr. Klasztory kontemplacyjne tworzy 1330 mniszek, które mieszkają w 83 klasztorach. Osoby konsekrowane to także 1000 świeckich osób konsekrowanych, zrzeszonych w różnych instytutach. Składa się na nie m.in. ponad 260 dziewic konsekrowanych, około 300 wdów i 2 wdowców oraz dwie pustelnice i jeden pustelnik (dane za KAI).

W służbie Kościołowi Kaliskiemu
W diecezji kaliskiej posługują 404 siostry w 22 zgromadzeniach żeńskich mieszkających w 36 domach. Wśród nich są 4 klasztory kontemplacyjne: Siostry Karmelitanki Bose na Niedźwiadach w Kaliszu (18 sióstr), Ubogie Siostry św. Klary w Kaliszu (7 sióstr), Siostry Klaryski Kapucynki w Ostrowie Wielkopolskim (13 sióstr) i Mniszki Kamedułki w Złoczewie (19 sióstr). W 11 zgromadzeniach męskich pracuje 80 kapłanów zakonnych i 6 braci. Zakony zajmują się głównie pracą duszpasterską. Niektóre zgromadzenia prowadzą szkoły, przedszkola, zakłady opiekuńczo-wychowawcze lub domy rekolekcyjne. W diecezji są 4 dziewice konsekrowane i 2 wdowy konsekrowane. Referentką zakonów żeńskich w diecezji kaliskiej jest s. Anna Balcerzak, a wspólnotami męskimi zajmuje się orionista o. Sylwester Sowizdrzał. Krótko po objęciu diecezji ks. biskup Edward Janiak powołał urząd delegata ds. życia konsekrowanego. To zadanie zlecił ks. kanonikowi Michałowi Kielingowi. Jednym z zadań duchownego jest organizacja comiesięcznych Dni Skupienia dla osób konsekrowanych. - Wcześniej takie spotkania miały miejsce, ale raczej dotyczyły przełożonych poszczególnych domów. Pojawiła się bardzo trafna myśl, aby wszystkie siostry z diecezji zapraszać co miesiąc na Dzień Skupienia do różnych domów zakonnych zlokalizowanych na terenie naszej diecezji – mówi ks. Kieling. W spotkanich uczestniczy o. bp Łukasz Buzun, który sam jest zakonnikiem – paulinem. Ks. Kieling wyjawia, że najbliższe spotkanie odbędzie się z okazji Dnia Życia Konsekrowanego w sobotę, 2 lutego, w kaliskiej katedrze. W marcu zaplanowano spotkanie u ojców jezuitów w sanktuarium Serca Jezusa Miłosiernego w Kaliszu, a w kwietniu zorganizowana zostanie pielgrzymka do Świnic Warckich, gdzie znajduje się Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. Faustyny Kowalskiej. Warto wspomnieć, że każdego roku we wrześniu w Gostyniu odbywa się Międzydiecezjalny Dzień Życia Konsekrowanego, gdzie mają okazję spotkać się osoby konsekrowane z różnych regionów Polski.

Odnalezienie drogocennej perły
Nową formą życia konsekrowanego w diecezji kaliskiej są dziewice konsekrowane. Pierwsza konsekracja miała miejsce wraz ze święceniami diakonów w ostrowskiej konkatedrze 28 czerwca 2014 roku. Podczas Eucharystii nastąpił obrzęd konsekracji dziewicy, która złożyła przyrzeczenie w obecności biskupa kaliskiego Edwarda Janiaka. - Może trudno w to uwierzyć, ale powołanie nosiłam w sobie od dziecka. Zawsze odczuwałam w sobie bardzo bliską obecność Pana Boga. Moim życiem Pan Bóg tak kierował, że o formie życia konsekrowanego Ordo Virginum dowiedziałam się już na studiach. Później już musiałam tylko czekać i trwać w tym postanowieniu – mówi jedna z dziewic konsekrowanych. Przyjęcie konsekracji poprzedza 10-letnia formacja, która obejmuje: zapoznanie się z literaturą Kościoła na ten temat, udział w corocznych rekolekcjach i pielgrzymkach organizowanych przez Podkomisję Konferencji Episkopatu Polski ds. Indywidualnych Form Życia Konsekrowanego (IFŻK), udział w ogólnopolskich sympozjach i konferencjach dotyczących IFŻK, czytanie słowa Bożego, Eucharystia, sakramenty, modlitwa i Liturgia Godzin. - Cennym darem były dla mnie rozmowy o tej formie życia z ówczesnym ks. biskupem pomocniczym Teofilem Wilskim. Corocznie odnawiany czasowy ślub czystości utwierdzał mnie na wybranej drodze. Wielkie znaczenie miało dla mnie uczestnictwo, za zgodą Ks. Biskupa Ordynariusza, w II Międzynarodowym Kongresie Ordo Virginum w Rzymie. Uroczyste liturgie, a także konferencje i sesje naukowe oraz spotkania organizowane podczas kongresu wzbogaciły moją wiedzę oraz pozwoliły jeszcze głębiej wniknąć w charyzmat tego powołania. Również treść przemówienia Benedykta XVI, który przyjął uczestników kongresu na specjalnej audiencji, było czytelnym znakiem szczególnego miejsca naszego powołania w łonie Kościoła pośród wielu innych powołań do życia konsekrowanego. Dopełnieniem formacji było złożenie przeze mnie na ręce obecnego Ordynariusza pisma z prośbą o przyjęcie w poczet Ordo Virginum Consecrata. Po osobistej rozmowie z Pasterzem naszej diecezji została wyznaczona data mojej konsekracji – wspomina pani Renata OV (dziewica konsekrowana), która wyjawia, że w tym roku mija już pięć lat od momentu konsekracji. Pani Renata specjalnie na tę okazję ułożyła „Modlitwę do Matki”. - Na zewnątrz moje życie niczym się nie różni od życia osób świeckich. Przyjęcie konsekracji, było dla mnie jak odnalezienie drogocennej perły, o którą teraz należy dbać, chronić, troszczyć się a przede wszystkim cieszyć się i radować z tego drogocennego daru! Konsekracja przemienia mnie od wewnątrz, przynosi głęboki pokój i spełnienie mojego człowieczeństwa – powiedziała dziewica konsekrowana.

Dążenie do świętości
W diecezji kaliskiej swoje życie Bogu poświęciły także dwie wdowy. - Konsekracja mojego wdowieństwa jest dla mnie najpiękniejszym darem, jaki otrzymałam od Boga. Pan Bóg nie chciał mnie pozostawić samej i w dniu pogrzebu mojego męża, na Mszy św. zrodziło się pragnienie, aby oddać siebie Bogu na wyłączność. Po 40 latach życia w małżeństwie Jezus zaprosił mnie, abym oddała Mu swoje serce, aby On był moim życiem, radością i szczęściem. Nie wiedziałam jednak, w jaki sposób pełniej zrealizować to zaproszenie. Jezus zasiał ziarno pragnienia bycia do końca życia z Nim. Zaczęłam szukać w internecie, pytać kapłanów, a zwłaszcza mojego spowiednika, jak mogę spełnić to powołanie. Podpowiedziano mi, że mogę zrealizować to powołanie w stanie wdowieństwa konsekrowanego – opowiada Łucja OVD (wdowa konsekrowana), która po pięciu latach formacji 2 lutego 2015 roku w dniu rozpoczęcia Roku Życia Konsekrowanego w katedrze kaliskiej przez obrzęd błogosławieństwa została włączona do stanu wdów konsekrowanych. - Nie zerwałam dotychczasowych więzi rodzinnych. Nadal spełniam obowiązki matki i babci. Realizuję je jednak w nowym świetle, modląc się i ofiarnie orędując za bliskimi i powierzonymi mi osobami przed Bogiem. Istota konsekracji dotyczy jednak przede wszystkim mojej osobowej relacji do Chrystusa: to świadomość bliskości Jezusa, życie w Jego obecności, odmawianie Liturgii Godzin, w miarę możliwości uczestnictwo w codziennej Eucharystii, częsta spowiedź św., adoracja Najświętszego Sakramentu, codzienne rozważanie Słowa Bożego. Pan Bóg daje mi czas na modlitwę. Odbieram to jako dar i łaskę charyzmatu wdowieństwa konsekrowanego. Powołanie daje mi pokój i radość, a historia zbawienia realizuje się we mnie i przeze mnie. Przy dokonywaniu różnych wyborów staram się pamiętać, że Jezus jest na pierwszym miejscu. Rady ewangeliczne: posłuszeństwo, ubóstwo i czystość zachęcają mnie do tego, aby odrzucić wszystko, co mnie odciąga od Jezusa. Ufając Bożej dobroci, mogę z ufnością patrzeć w przyszłość, że Bóg da mi to, czego potrzebuję. Mam świadomość, że jako osoba konsekrowana powinnam dawać czytelne świadectwo naśladowania Chrystusa i dążyć do świętości - mówi pani Łucja.

Ewa Kotowska - Rasiak

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!