TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Amandy, Jana, Juliana 27 Maja 2019, 03:06
Dziś 12°C
Jutro 14°C
Szukaj w serwisie

Leon XIII i nowa ewangelizacja

Leon XIII i nowa ewangelizacja

1 maja 2016 roku minęło 125 lat od publikacji Encykliki Rerum novarum Leona XIII,  jednocześnie minęło 25 lat od publikacji Encykliki Centesimus annus, Jana Pawła II.

Warto jeszcze raz wrócić do pierwszej encykliki społecznej, która jest nie tylko tekstem historycznym, ale stanowi wciąż ważny krok w ewangelizacji społecznej. Interpretując teksty nauczania społecznego stawia się jako punkt odniesienia Sobór Watykański II, czyli dokumenty, które ukazały się przed i po nim. Nikt nie kwestionuje znaczenia soboru i jego nauczania, ale niestety nie docenia się nieraz w pełni wszystkich dokumentów, które ukazały się wcześniej. Sam kardynał Ratzinger przestrzegał, żeby nie traktować soboru jako „super dogmatu”.  Nauczanie przedsoborowe nie może być zapomniane, gdyż jak to określił Jan Paweł II w Encyklice Laborem exercens, stanowi ono „dziedzictwo tradycji”, na którym powstaje nowe nauczanie oparte na niepodważalnej prawdzie. 

W stosunku do Leona XIII dokonuje się rozróżnienia w jego nauczaniu na treści związane z mentalnością bezkompromisową z jednej strony i z drugiej strony otwartą na to, co jest nowe. Ta otwartość na nowe widziana jest w Rerum novarum i dlatego ta encyklika jest najbardziej znana. Należy jednak zauważyć, że całe nauczanie Leona XIII stanowi pewien projekt społeczny, który wynika z problemów, jakie niosą współczesne mu czasy. Jest to czas modernizmu i pozytywizmu, który zamyka się na metafizykę, następuje oddzielenie polityki od religii, mamy do czynienia z historycznym etapem sekularyzacji. Otwartość na nowe rzeczy nie może być ich całkowitą akceptacją. Leon XIII wyraża zaniepokojenie tymi nowymi rzeczami, które nie mogą być oderwane od prawdy ewangelicznej. Encyklika Rerum novarum szuka więc odpowiedzi na te rzeczy nowe, które pojawiają się w życiu społecznym, stąd też rodzi się to podstawowe zadanie Nauki Społecznej Kościoła. Sto lat później Jan Paweł II
w Encyklice Centesimus annus, stwierdził że Leon XIII swoją encykliką nadał Kościołowi „uprawnienia obywatelskie” i „nie ma prawdziwego rozwiązania „kwestii społecznej” poza Ewangelią i że „rzeczy nowe” mogą w niej odnaleźć swoją przestrzeń prawdy i odpowiedni fundament moralny”. Te prawa obywatelskie Kościoła pozwalają, a nawet zobowiązują do wyrażania opinii i wskazywania właściwej drogi także w kwestiach społecznych.

Gdy zapytamy, kiedy zrodziła się „nowa ewangelizacja” możemy odpowiedzieć, że wtedy gdy Jan Paweł II użył tego terminu pierwszy raz. Ale Benedykt XVI stwierdził, że Sobór Watykański II został zwołany, aby realizować nową ewangelizację. Dalej dodał, że nowa ewangelizacja zrodziła się w połowie XIX wieku, kiedy Kościół stanął pierwszy raz wobec społeczności, która zaczęła się tworzyć bez Boga albo przeciwko Bogu. Życie publiczne, w którym nie ma Boga, wpływa na zachowania moralne i w końcu także narusza sferę duchową człowieka. Sekularyzacja społeczeństwa, która przybiera agresywny charakter jest wielkim zagrożeniem dla człowieka. 

Możemy zauważyć, że obraz społeczeństwa, jaki miał przed sobą Leon XIII w wielu kwestiach fundamentalnych, jest podobny do tego, jaki mamy dzisiaj. Podobna jest potrzeba nowej ewangelizacji, która wynika z narastającej sekularyzacji. Nie da się ukryć, że dzisiejsza sytuacja jest jeszcze bardziej dramatyczna, gdyż postępujące wyrzucanie Boga i religii ze sfery publicznej przyniosło efekty. W takiej sytuacji nauczanie Leona XIII ma też swoją wartość nie tylko historyczną, ale może być pomocne w analizie dzisiejszych problemów. Społeczeństwo potrzebuje nowej ewangelizacji, która pomoże odczytywać nowe rzeczy w świetle Ewangelii. 

ks. Paweł Guździoł

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!