Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-05-30 13:10:45

IX Niedziela Okresu Zwykłego 3 czerwca
Pwt 5, 12-15; Ps 81; 2 Kor 4, 6-11; Mk 2, 23-3,6

Poniedziałek, 4 czerwca
2 P 1, 1-7; Ps 91; Mk 12, 1-12
Wtorek, 5 czerwca
2 P 3, 12-15a.17-18; Ps 90; Mk 12, 13-17
Środa, 6 czerwca
2 Tm 1, 1-3.6-12; Ps 123; Mk 12, 18-27
Czwartek, 7 czerwca
2 Tm 2, 8-15; Ps 25; Mk 12, 28b-34
Piątek, 8 czerwca
Oz 11, 1.3-4.8c-9;Iz 12; Ef 3, 8-12.14-19; J 19, 31-37
Sobota, 9 czerwca
Iz 61, 9-11; Ps: 1 Sm 2; Łk 2, 41-51

 

Z Księgi Powtórzonego Prawa
Tak mówi Pan: «Będziesz zważał na szabat, aby go święcić, jak ci nakazał Pan, Bóg twój. Sześć dni będziesz się trudził i wykonywał wszelką twą pracę, lecz dzień siódmy jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani żadne twoje zwierzę, ani przybysz, który przebywa w twoich bramach; aby wypoczęli twój niewolnik i twoja niewolnica, jak i ty. Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził cię stamtąd Pan, Bóg twój, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem: przeto ci nakazał Pan, Bóg twój, strzec dnia szabatu».

Z Księgi Psalmów

Zacznijcie śpiewać i w bęben uderzcie,
w cytrę słodko dźwięczącą i lirę.
Zadmijcie w róg w czas nowiu,
w czas pełni, w nasz dzień uroczysty.

Bo tak ustanowiono w Izraelu
przykazania Boga Jakuba.
Ustanowił to prawo dla Józefa,
gdy wyruszał z ziemi egipskiej.

Słyszę słowa nieznane:
«Uwolniłem od brzemienia jego barki,
jego ręce porzuciły kosze.
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.
Nie będziesz miał obcego boga,
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim, który cię wywiódł z ziemi egipskiej».

Z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Bóg, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Jezusa Chrystusa. Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd cierpienia znosimy, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. Ciągle bowiem my, którzy żyjemy, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym śmiertelnym ciele.

 

Z Ewangelii wg św. Marka

Jezus jest Panem szabatu

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?»
On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».
Wszedł znowu do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschniętą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. On zaś rzekł do człowieka z uschłą ręką: «Podnieś się na środek!» A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego, czy coś złego? Życie uratować czy zabić?» Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy na nich dokoła z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serc, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę!» Wyciągnął, i ręka jego stała się znów zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz się naradzali przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

 

Komentarz do Ewangelii

Niedziela = znak przymierza

Od kilku miesięcy mamy w naszym kraju zakaz handlowania w niektóre niedziele. Ile było lamentów przed wprowadzeniem tego prawa: ludzie stracą pracę, zbankrutują sklepy! A tu na razie nic takiego nie widać. Świat się nie zawalił i ludzie sobie nieźle radzą pomimo tego, że w niedzielę nie mogą wybrać się do galerii handlowej.
Jezus przypomina nam dzisiaj: „Szabat został ustanowiony dla człowieka” (Mk 2, 27). Bóg wie, co jest dobre dla człowieka, dlatego też daje mu szabat, który jest „świętością” (Wj 31, 14; to, co jest dziełem Boga, zawsze jest święte). Przypomnijmy więc sobie znaczenie i sens szabatu dla Żydów i niedzieli dla uczniów Pana Jezusa. W Księdze Wyjścia znajdziemy takie słowa Boga: „Przez sześć dni będzie się wykonywać pracę, ale dzień siódmy będzie szabatem odpoczynku, poświęconym Panu, i dlatego ktokolwiek by wykonywał pracę w dniu szabatu, winien być ukarany śmiercią” (31, 15). Dlaczego Bóg jest taki radykalny i ostry? Śmierć z powodu pracy w szabat? A jednak! Wynika to z tego, że szabat jest „przymierzem wiecznym” (Wj 31, 16) i „znakiem wiekuistym między Bogiem a Izraelitami” (Wj 31, 17). Naruszenie szabatu jest więc naruszeniem przymierza z Bogiem. Nawet więcej: jest zerwaniem przymierza, a to prowadzi do śmierci, gdyż poza Bogiem nie ma życia. „Znieważając szabat” (por. Wj 31, 14), Żyd sprowadzał na siebie śmierć, bo odchodził od Boga (szabat = znak przymierza). Pierwsi uczniowie Jezusa, którzy byli Żydami, na początku zachowywali i szabat i niedzielę; z czasem jednak odeszli od szabatu („Duch Święty prowadzi do pełni prawdy” - J 16, 13), aby świętować niedzielę. „Nasze zgromadzenia - napisał św. Justyn (+ 165) - dlatego odbywają się w dniu słońca (niedziela; por. „sunday” czy „sontag”), ponieważ jest to pierwszy dzień, w którym Bóg z ciemności wyprowadził materię i stworzył świat, a Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, w tym dniu zmartwychwstał”. A św. Ignacy Antiocheński (+107) uczy nas: „Ci, którzy trwali w dawnym porządku (chrześcijanie pochodzenia żydowskiego), przeszli do nowej nadziei i nie zachowują już szabatu, ale święcą dzień Pański, dzień, w którym nasze życie zostało pobłogosławione przez Chrystusa i przez Jego śmierć”. Niedziela przypomina więc „nowe stworzenie zapoczątkowane zmartwychwstaniem Chrystusa” (KKK 2190). Stąd też już w VI wieku Pseudo-Euzebiusz z Aleksandrii uczył: „Przyjść wcześnie do Kościoła, aby zbliżyć się do Pana i wyznać swoje grzechy, wzbudzić żal w modlitwie... Uczestniczyć w świętej i Boskiej liturgii, zakończyć modlitwę, nigdy nie wychodzić przed rozesłaniem... Często mówiliśmy: ten dzień jest wam dany na modlitwę i odpoczynek. Jest dniem, który Pan uczynił. Radujmy się w nim i weselmy”. „Jest dniem, który Pan uczynił”! Niedziela jest dziełem Boga, jest święta; wynika więc z tego jasno, że Bóg ma prawo określić jak niedziela ma wyglądać. Dlatego też to, jak przeżywamy niedzielę, pokazuje wyraźnie do kogo należymy, z kim faktycznie „zawarliśmy przymierze”!

ks. Tomasz Kaczmarek

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 15

Opiekun nr 17(530) od 12 sierpnia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
artykuły o Matce Bożej w różnych odsłonach

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej