Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-05-21 09:31:18

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego 20 maja
Dz 2, 1–11; Ps 104; Ga 5, 16-25; J 15, 26-27; 16, 12-15

Poniedziałek, 21 maja
Rdz 3, 9-15.20; Ps 87;

Dz 1, 12-14; J 2, 1-11
Wtorek, 22 maja

Jk 4, 1-10; Ps 55; Mk 9, 30-37

Środa, 23 maja
Jk 4, 13-17; Ps 49; Mk 9, 38-40

Czwartek, 24 maja
Jr 31, 31-34; Ps 110; Mk 14, 22-25

Piątek, 25 maja
Jk 5, 9-12; Ps 103; Mk 10, 1-12

Sobota, 26 maja
Jk 5, 13-20; Ps 141; Mk 10, 13-16

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».

Z Księgi Psalmów
Błogosław, duszo moja, Pana,
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem,
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki,
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja,
będę radował się w Panu.

Z Listu Świętego Pawła, Apostoła do Galatów
Bracia: Postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.
Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.
Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.

Z Ewangelii wg św. Jana

Duch Prawdy doprowadzi was do całej prawdy

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku.
Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».

Komentarz do Ewangelii
Przypomnij sobie, co otrzymałeś

Zdecydowana większość spośród czytających ten tekst przystąpiła do sakramentu bierzmowania: „zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym” (por. Dz 2. 4). Po co nam ten Duch Święty? Czy Jezus nie wystarczy?
Patrząc na apostołów, zauważymy bez trudu, że Duch Święty jest konieczny! Bo co działo się z apostołami po wniebowstąpieniu Pana Jezusa? Oni ciągle „znajdowali się na tym samym miejscu” (por. Dz 2, 1), a przecież mieli „iść na cały świat i głosić Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (por. Mk 16, 15). Czy do tych słów Jezusa czegoś (kogoś) jeszcze potrzeba? Tak! Potrzeba Ducha Świętego, bo bez Niego „nikt nie może powiedzieć: Panem jest Jezus!” (1Kor 12, 3), czyli bez Ducha Świętego nikt nie może wierzyć w Jezusa. Duch Święty jest źródłem Bożego życia w każdym człowieku, w każdym z nas (por. Ga 5, 25). Stąd też Kościół uczy nas: „Należy wyjaśniać wiernym, że przyjęcie sakramentu (bierzmowania) jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, przez sakrament bierzmowania ochrzczeni jeszcze doskonalej wiążą się z Kościołem i obdarzeni są szczególną mocą Ducha Świętego, i w ten sposób jeszcze bardziej są zobowiązani, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do jej obrony” (Katechizm Kościoła Katolickiego 1285). To wylanie Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania „przynosi wzrost i pogłębienie łaski chrzcielnej: zakorzenia nas głębiej w Bożym synostwie, tak że możemy mówić «Abba, Ojcze!» (Rz 8, 15); ściślej jednoczy nas z Chrystusem; pomnaża w nas dary Ducha Świętego; udoskonala naszą więź z Kościołem; udziela nam, jako prawdziwym świadkom Chrystusa, specjalnej mocy Ducha Świętego do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem, do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydzić się Krzyża” (KKK 1303). To stało się naszym udziałem dzięki sakramentowi bierzmowania. I co z tego wynikło? Przypomnijmy sobie, co stało się z apostołami po zesłaniu Ducha Świętego: wyszli z Wieczernika i głosili „wielkie dzieła Boże” (Dz 2, 11). Mało tego, gdy przyszło co do czego, to „cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla imienia Jezusa” (Dz 5, 41). A my? Co zrobiliśmy z wylaniem Ducha Świętego? Czy może tego talentu nie zakopałem w ziemi (por. Mt 25, 18)? Święty Ambroży (+ 397) zwraca się dzisiaj do mnie: „Przypomnij sobie, że otrzymałeś duchowy znak, ducha mądrości i rozumu, ducha rady i męstwa, ducha poznania i pobożności, ducha świętej bojaźni, i zachowuj to, co otrzymałeś. Naznaczył cię Bóg Ojciec, umocnił cię Chrystus Pan i umieścił w twoim sercu zadatek Ducha Świętego”. Otrzymaliśmy Ducha Świętego tak samo jak apostołowie; oni nie dostali czegoś ekstra, czego my nie możemy dostać. Oni „podpalili” Dobrą Nowiną (Ewangelią) o Jezusie całe Cesarstwo Rzymskie z przyległościami, a my niejednokrotnie nie „podpaliliśmy” nawet własnego życia. A przecież mamy te same „środki” co oni! Mamy tego samego Ducha Świętego, który jak wicher i ogień wchodzi w życie uczniów Jezusa (por. Dz 2, 2-3).

ks. Tomasz Kaczmarek

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 15

Opiekun nr 17(530) od 12 sierpnia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
artykuły o Matce Bożej w różnych odsłonach

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej