Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-04-09 09:30:43

Niedziela Wielkanocna 1 kwietnia
Dz 10, 34a.37-43; Ps 118; Kol 3, 1-4; J 20, 1-9

Poniedziałek, 2 kwietnia
Dz 2, 14.22b-32; Ps 16; Mt 28, 8-15

Wtorek, 3 kwietnia
Dz 2, 36-41; Ps 33; J 20, 11-18

Środa, 4 kwietnia
Dz 3, 1-10; Ps 105; Łk 24, 13-35

Czwartek, 5 kwietnia
Dz 3, 11-26; Ps 8; Łk 24,35-48

Piątek, 6 kwietnia
Dz 4, 1-12; Ps 118; J 21, 1-14

Sobota, 7 kwietnia
Dz 4, 13-21; Ps 118; Mk 16, 9-15

 

Z Dziejów Apostolskich
Gdy Piotr przybył do domu setnika Korneliusza w Cezarei, przemówił w dłuższym wywodzie: «Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła.
A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jeruzalem. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzy z Nim jedliśmy i piliśmy po Jego zmartwychwstaniu. On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów».

Z Księgi Psalmów
Dziękujcie Panu, bo jest dobry,
bo Jego łaska trwa na wieki.
Niech dom Izraela głosi:
«Jego łaska na wieki».
Prawica Pana wzniesiona wysoko,
prawica Pańska moc okazała.
Nie umrę, ale żyć będę
i głosić dzieła Pana.
Kamień odrzucony przez budujących
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana
i cudem jest w naszych oczach.

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia: Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi.Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze Życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.

Z Ewangelii wg św. Jana
Apostołowie przy grobie Zmartwychwstałego

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono».
Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.
Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.

Komentarz do Ewangelii
Wbrew śmierci

Dla najbliższych Jezusa to był szabat, w którym nie było „odpoczynku w Bogu” – nie potrafię sobie wyobrazić, żeby po śmierci Chrystusa przeżyli ten dzień jako dziękczynienie za ukoronowanie stworzenia świata, zwierząt i człowieka. Może była to najdłuższa Pascha w ich życiu – bynajmniej bez świadomego doświadczenia „ominięcia śmierci” i pełnego radosnego pośpiechu opuszczenia Egiptu. Pośpiech był raczej związany ze złożeniem ciała Ukrzyżowanego w grobie i pragnieniem dopełnienia wszystkich obrzędów, które trzeba było pominąć po zdjęciu ciała z krzyża.
Ewangelista Jan zaznaczy, że nawet następny poranek był jeszcze dla nich wszystkich czasem, w którym „panowały ciemności”
(J 20,1) – świt mógł się wydawać nieosiągalny pod ciężarem śmierci Mistrza. A jednak w tej ciemności Maria Magdalena dostrzegła nieoczekiwaną zmianę w całej beznadziejnej sytuacji – kamień odsunięty od grobowca. Później okazało się, że zmiany były o wiele poważniejsze – brak ciała Jezusa i niezwyczajny porządek w miejscu, gdzie ono leżało. I dopiero wtedy pierwszy (Piotr) i umiłowany (Jan) uwierzyli, „iż trzeba, aby On powstał z martwych” (w. 9).
Wszystkie lata, miesiące, dni i godziny przeżyte z Jezusem, Jego przyjaźń i ich pełne szacunku i miłości budowanie więzi prowadziły do tego momentu – konfrontacji osobistego doświadczenia i rozumienia Chrystusa z kamienną płytą, która była milczącym świadkiem Jego zmartwychwstania. Bóg zupełnie odwrócił znaczenie słowa „grobowiec” – miejsce, gdzie leżało ciało Mistrza, od tej chwili było miejscem, z którego Jezus podniósł się wypełniony życiem i miłością Ojca.
To nie jest tylko modyfikacja pojęciowa – w tym centralnym punkcie Biblii mamy do czynienia z absolutnie nowym działaniem Boga. Wszystko, co prowokowało do rozpaczy i bezsilnego płaczu, stało się chwilą dającą największą nadzieję na życie i szczęście. Totalna porażka i sponiewieranie nieogarnionej troski i czułości Syna Bożego odsłoniła miłość, która nie zna lęku i ma absolutną władzę nad każdym rodzajem śmierci.
Może właśnie dlatego tegoroczny okres Wielkiego Postu był dla wielu z nas czasem bolesnego zmagania i zbierania ciosów z najmniej oczekiwanej strony, albo po prostu doświadczeniem rozczarowania sobą bądź innymi w rozmaitych życiowych sprawach, żebyśmy po raz kolejny przypomnieli sobie z niespotykaną mocą, że „trzeba, aby On powstał z martwych”, bo bez Niego możemy pogrążyć się w strachu i desperackich próbach wyrwania się z codziennej bylejakości.
Ewangelia zaznaczy w wersie 10, że „uczniowie wrócili z powrotem do siebie”. To niezwykle ważne – bezpieczny powrót do samego siebie, czyli do zgody na swoje życie i jego historię (nawet trudną i pozornie beznadziejną), odkrycie sensu każdego wydarzenia i nieocenioną wartość każdej minuty przeżytej na szukaniu Jezusa, jest ściśle związany z pustym grobem Jezusa. Skoro On zmartwychwstał, to sam gwarantuje nam identyczną przyszłość – życie wbrew śmierci i miłość silniejszą od jakiegokolwiek zła.
Miejmy oczy szeroko otwarte na wszystkie znaki Bożych interwencji w naszą codzienność i zwyczajność – właśnie teraz dokonuje się zbawienie i przychodzi Boże królestwo – ALLELUJA!

ks. Grzegorz Mączka

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 12

Opiekun nr 13(526) od 17 czerwca 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
relacja z 22. Spotkania Młodych na Lednicy

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej