Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-01-26 11:35:19

III Niedziela Zwykła 21 stycznia 

Jon 3, 1-5.10; Ps 25; 1 Kor 7, 29-31; Mk 1, 14-20;
Poniedziałek, 22 stycznia
2 Sm 5, 1-7.10; Ps 89; Mk 3, 22-30;
Wtorek, 23 stycznia
2 Sm 6, 12b-15.17-19; Ps 24; Mk 3, 31-35;
Środa, 24 stycznia
2 Sm 7, 4-17; Ps 89; Mk 4, 1-20;
Czwartek, 25 stycznia
Dz 22, 3-16; Ps 117; Mk 16, 15-18;
Piątek, 26 stycznia
2 Tm 1, 1-8; Ps 96; Łk 10, 1-9;
Sobota, 27 stycznia
2 Sm 12, 1-7a.10-17; Ps 51; Mk 4, 35-41;

Z Księgi proroka Jonasza
Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym - na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».
I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego. Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Z Księgi Psalmów
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie,
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu
ze względu na dobroć Twą, Panie.
Dobry jest Pan i łaskawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
uczy ubogich dróg swoich.

Z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, którzy się radują, tak jakby się nie radowali; ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali;
ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata.

Z Ewangelii wg św. Marka
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!» Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim. Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim.

Komentarz do Ewangelii
Nadchodzi królestwo Boga

Uważni czytelnicy zauważą, że scena powołania pierwszych uczniów jest różnie przedstawiana przez Ewangelistów. Marek i Mateusz są w większości zgodni w opisie wezwania Szymona, Andrzeja, Jakuba i Jana do pozostawienia dotychczasowego życia, ale Łukasz sytuuje powołanie dużo później (już po wizycie Jezusa w Nazarecie i pierwszych uzdrowieniach), a Jan kompletnie inaczej pamięta te pierwsze chwile (co można było zobaczyć przed tygodniem - lub na pierwszych stronach „Opiekuna”). Ewangelista Marek dodatkowo wyraźnie oddziela początek działalności Jezusa od tego, co było swoistym przygotowaniem (nawoływanie Jana Chrzciciela, chrzest Chrystusa i zmaganie na pustyni) zaznaczając dobitnie fakt uwięzienia ostatniego z proroków.
Na ogół nikt się nie zatrzymuje przy tej informacji, ale widać tutaj konkretną cezurę między obietnicami pierwszego przymierza, tęsknotą Izraela za wolnością i działaniem Boga niejako „na odległość”, a bezpośrednią interwencją Najwyższego w historię ludzkości. Wcześniejszy tekst Ewangelii jest nie tylko wprowadzeniem czy literackim zabiegiem, ale zmusza słuchaczy do wejścia w zupełnie nową rzeczywistość Bożego zaangażowania w zbawienie człowieka. Stąd niezwykła dynamika Jezusa - po wydarzeniach nad Jordanem i zapewnieniu o miłości Ojca, po 40 dniach kuszenia na pustyni przychodzi czas na ogłoszenie najważniejszej prawdy - nadchodzi królestwo Boga! Wszystkie inne niecierpiące zwłoki sprawy muszą wreszcie zejść na drugi plan, bo TERAZ najistotniejsza jest kwestia nawracania się (zmiany myślenia o Bogu, sobie i świecie) i posłuszeństwo wobec najlepszej wiadomości o miłości i trosce Boga…
Jestem przekonany, że każdy z nas przeżył to na własnej skórze, gdy Bóg pozwolił nam na bardzo bliskie spotkanie ze sobą - nagle okazało się, że wszystko, co ważne, w jednej chwili straciło na wartości i przekonaliśmy się, co według Boga powinno być priorytetem na co dzień. Być może po jakimś czasie początkowy entuzjazm i fascynacja zaczęły przygasać pod wpływem twardej, szarej, ziemskiej rzeczywistości, ale dzisiejsza Ewangelia chce w nas po raz kolejny zapalić ogień Ducha, którym płonęło nieustannie serce Jezusa. Dlatego widzimy Chrystusa, który przechodzi obok jeziora - przestrzeni zamykającej całe życie Szymona, Andrzeja, Jakuba, Jana i wielu innych - bo Boga często znajduje się właśnie na granicach lub nawet poza granicami naszego rozumienia, wytrzymałości, planów itd. Co więcej - On zaprasza do przekraczania tych granic dając głębsze motywacje istnienia i działania.
Musiało być coś niezwykłego w głosie i postawie Jezusa, że wystarczyło jedno „Chodźcie…”, a wszyscy po kolei ruszyli po Jego śladach bez ociągania się i ludzkich kalkulacji, czy się to opłaca, czy można ot tak zostawić dotychczasowe przyzwyczajenia itp.
My wiemy dobrze, że to „coś” jest MIŁOŚCIĄ, która domaga się natychmiastowej odpowiedzi, bo jest jak płonący ogień rozpalający wszystkich, którzy wpuszczą go w swoją codzienność. Dlatego warto zostawić wreszcie wszystko, co próbuje w nas gasić ten Boży ogień i iść nie tyle za jakimiś „głosami”, ale za Słowem, które dało swoje życie dla naszego zbawienia…

ks. Grzegorz Mączka

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 1516

Opiekun nr 4(517) od 11 luty 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in rozmowa z ks. Krzysztofem Lipińskim, diecezjalnym duszpasterzem osób niepełnosprawnych

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej