Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-12-27 13:22:36

IV Niedziela Adwentu, 24 grudnia

2 Sm 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16; Ps 89 (88);
Rz 16, 25-27; Łk 1, 26-38

Poniedziałek, 25 grudnia
Iz 62, 1-5; Ps 89 (88);
Dz 13, 16-17. 22-25; Mt 1, 1-25

Wtorek, 26 grudnia
Dz 6, 8-10; 7, 54-60; Ps 31; Mt 10, 17-22

Środa, 27 grudnia
1 J 1, 1-4; Ps 97; J 20, 2-8

Czwartek, 28 grudnia
1 J 1, 5 – 2, 2; Ps 124; Mt 2, 13-18

Piątek, 29 grudnia
1 J 2, 3-11; Ps 96 (95); Łk 2, 22-35

Sobota, 30 grudnia
1 J 2, 12-17; Ps 96 (95); Łk 2, 36-40

 

Z Drugiej Księgi Samuela

Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił dokoła wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: «Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a arka Boża mieszka w namiocie». Natan powiedział do króla: «Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą». Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: «Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: „Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół.
Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej i ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że sam Pan dom ci zbuduje. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Z Księgi Psalmów

O łaskach Pana będę śpiewał na wieki, Twą wierność będę głosił moimi ustami
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
«Na wieki ugruntowana jest łaska»,
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.
Na wieki będę sławił łaski Pana
«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Twoje potomstwo utrwalę na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie
pokolenia».
Na wieki będę sławił łaski Pana
«On będzie wołał do Mnie:
„Ty jesteś moim ojcem,
moim Bogiem, opoką mojego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa, zgodnie z objawioną tajemnicą,
dla dawnych wieków ukrytą, teraz jednak ujawnioną, a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga wszystkim narodom obwieszczoną, dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest mądry, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie chwała na wieki wieków! Amen.

 

Z Ewangelii wg św. Łukasza

Maryja pocznie i porodzi Syna

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego». Wtedy odszedł od Niej Anioł.

 

Komentarz do Ewangelii
Dar Amen

Tegoroczny Adwent jest najkrótszy z możliwych – czwarty i ostatni tydzień trwa jedynie jedną dobę. Dlatego domaga się wytężonej uwagi, żebyśmy właściwie pokonali drogę między dzisiejszą Ewangelią o rozmowie Maryi z archaniołem Gabrielem a jutrzejszym ogłoszeniem spełnienia treści zapowiedzianych podczas tego spotkania. Może to i dobrze, że mamy tylko kilka/kilkanaście godzin przerwy między słowem o Słowie i słowem, że „Słowo stało się ciałem” (J 1, 14). To daje każdemu z nas szansę, by zobaczyć, jak bardzo Bóg angażuje się w realizację obietnic, które składa...
Miriam z Nazaretu przekonała się o tym jak nikt inny na świecie. Sama od dziecka uczyła się słuchać Boga i Jego słowa z taką uwagą, by niczego nie uronić – wiedziała zatem doskonale, że słowo pochodzące od Pana Zastępów jest o wiele ważniejsze niż jakiekolwiek słowa wypowiadane przez ludzi. I dlatego mimo uczuciowego zamieszania, jakie niewątpliwie wywołała w niej rozmowa z wysłannikiem Boga żywego, jej serce i rozum przyjęły słowa anioła. W relacji św. Łukasza widać dokładnie, że ona nie tylko słucha (lub słyszy), ale momentalnie otwiera całe swoje istnienie i chce być „niewolnicą Słowa”. Pyta i docieka, by się upewnić, że nie będzie polegać na uczuciach towarzyszących niezwykłemu spotkaniu, ale na mocnym fundamencie zapowiedzi proroków i doświadczeniu Gedeona, które opisuje Księga Sędziów, czy historii Judyty albo Jaeli. Do tego anielski posłaniec przekazuje wiadomość o cudzie, który Bóg zdziałał wśród bliskich – Elżbieta za trzy miesiące będzie rodzić, choć jej wiek po ludzku uniemożliwiał poczęcie dziecka. Dlatego Miriam wie, że słowo anioła potwierdzone wydarzeniami jest prawdą… Jestem głęboko przekonany, że w dzisiejszej wigilijnej krzątaninie potrzebujemy zatrzymania na wzór Maryi i usilnej modlitwy o Ducha Świętego (nie przypadkowo rok duszpasterski w Polsce jest tematycznie związany z Duchem Świętym), który wprowadzi do naszego wnętrza Słowo stojące u drzwi. Żeby dobrze przyjąć nadchodzącego Pana, trzeba otworzyć wnętrze na moc Boga, której uwierzyła mała Miriam. Trzeba zobaczyć, że jesteśmy często jak błąkający się na pustyni Izrael, który co prawda uciekł z diabelskiej niewoli Egiptu, ale jest zagubiony i nie wie, dokąd iść. Dlatego wtedy Bóg przyszedł w znaku ciemnego obłoku, który wskazał wędrującym właściwy kierunek drogi, a dziś upewnia każdego z nas, że życie w cieniu Ducha jest drogą do obiecanego nieba.
Maryja przyjęła takie życie jak niewolnik posłuszny swojemu panu – zresztą tak właśnie wyraziła zgodę na słowo anioła: „Oto ja, niewolnica Pańska…” Wiemy dobrze, że to AMEN wypowiadane przez nią dzień w dzień, jest dla nas dowodem, że Bóg naprawdę dotrzymuje danego słowa. Dlatego warto dzisiaj pomyśleć, dla kogo (oprócz ciebie) twoje AMEN będzie dowodem na istnienie wszechmocnej Miłości, która bezradnie jak dziecko czeka, by ją przyjąć jako swoją… A może sam jeszcze potrzebujesz czyjegoś AMEN, by uwierzyć Bogu na słowo? Dajmy dziś sobie choć krótką chwilę, by usłyszeć Słowo, które chce w nas zamieszkać - i niech nasze AMEN będzie dla każdego okazją do przeżycia radości Bożego Narodzenia.

ks. Grzegorz Mączka

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 1514

Opiekun nr 2(515) od 14 stycznia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in artykuł ks. Andrzeja Antoniego Klimka o tym jak wychowywać do mediów.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej