Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-11-02 09:49:29

Z Ewngelii wg św. Mateusza

Największe przykazanie

Gdy faryzeusze posłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? On mu odpowiedział: «„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy».

Komentarz do Ewangelii

Oparcie czy zawieszenie?

Przez długi czas w tłumaczeniach ostatniego zdania dzisiejszego fragmentu Ewangelii spotykało się twierdzenie Jezusa: „Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy” (Mt 22, 40). Natomiast od niedawna (również w nowej edycji lekcjonarzy mszalnych) widać zmianę tłumaczenia z języków oryginalnych na język polski z „opiera się” na „zawisło” lub „zawieszone/powieszone jest”. Może ta korekta umknie uwadze niektórych słuchaczy, ale podczas rozważania tego tekstu stała się dla mnie punktem wyjścia do nowego spojrzenia na słowo Jezusa. Tym bardziej, że ewangelista Mateusz zostawia odpowiedź Chrystusa bez komentarza w przeciwieństwie do pozostałych synoptyków. U św. Marka przeczytamy potwierdzenie tej opinii przez uczonego w Piśmie, a w redakcji św. Łukasza pojawi się pytanie, kto tak właściwie jest bliźnim i opowieść o miłosierdziu, której bohaterem jest Samarytanin.
Nie da się ukryć, że jest ogromna różnica pomiędzy „oparciem się o coś” a „zawieszeniem się na czymś”. Gdy spotkałem się z tym tłumaczeniem po raz pierwszy, miałem wrażenie, że użycie tego słowa w tekście biblijnym jest świadectwem potęgi radykalizmu naszego Zbawiciela w przedstawianiu prawdy o roli miłości Boga i bliźniego. Później zobaczyłem jeszcze dalszą perspektywę różnic między tłumaczeniami. OPARCIE się (lub położenie fundamentu) daje możliwości mocnego stanięcia na twardym podłożu (i poczucia bezpieczeństwa) lub poczucia za plecami podpory w niepewnych sytuacjach. Oczywiście to jest bardzo potrzebne (także na gruncie duchowym), ale może być też pokusą do przekonania siebie, że stoję już tak mocno, że nic i nikt mi nie grozi (a to pachnie niebezpiecznie pychą). Natomiast ZAWIESZENIE samo w sobie oznacza konieczność zaryzykowania i brak pewnego podłoża, które rekompensują (obrazowo rzecz ujmując) dwie splecione ze sobą liny - przykazania miłości Boga i bliźniego. Gwarancją przeżycia nie jest więc bezpieczne podłoże, ale mocny uchwyt liny - co wiąże się z większym ryzykiem i boleśniejszymi konsekwencjami w przypadku wypuszczenia jej z rąk. Takie spojrzenie na odpowiedź Jezusa odkrywa znaczenie przylgnięcia do obu przykazań i poważne potraktowanie nie tylko wezwania do słuchania Boga, które prowadzi do miłości Najwyższego („Słuchaj, Izraelu… Będziesz miłował Pana, swego Boga” - Pwt 6, 4-6), ale też wysiłku w miłości siebie i bliźniego (który jako obowiązek był ustanowiony w innym miejscu - Kpł 19,18). Co więcej słowo tłumaczone jako zawieszenie, pojawia się w Ewangeliach jeszcze dwa razy. Najpierw apostoł Mateusz używa go w kontekście zgorszenia i burzenia dziecięcej wiary („lepiej byłoby dla niego, gdyby mu zawieszono kamień młyński…” - Mt 18, 6), a później ewangelista Łukasz w scenie ukrzyżowania zdaje relację z buntu „jednego z powieszonych na krzyżu” (Łk 23, 39). W obu sytuacjach chodzi o śmierć - ostateczność ukrzyżowania czy nieuchronność śmierci po wrzuceniu w morze z kamiennym obciążeniem. A czy zawieszenie się na przykazaniach nie wydaje się nam czasem pewnym rodzajem śmierci dla egoizmu, pychy i innych przyzwyczajeń, które tak bardzo „ułatwiają” życie, a przecież mogą strącić w otchłań i są śmiertelnie niebezpieczne?
Odwaga i wytrwałość w trzymaniu się liny Bożej miłości i dawaniu - nawet w trudzie i zmęczeniu - świadectwa miłości bliźniego, na pewno nie da nam zginąć. Tym bardziej, że wyciągnięte ręce Ojca dysponują mocnym chwytem miłości.

Ks. Grzegorz Mączka

Z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: «Ja mocno ująłem
go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły. Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma Boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną».

Z Księgi Psalmów

Śpiewajcie Panu pieśń nową, śpiewaj Panu, ziemio cała. Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów. Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały, budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie. Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, Pan zaś stworzył niebiosa. Oddajcie Panu, rodziny narodów, oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę. Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.
Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem. Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój! Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.


Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Ziarno Słowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 24

Opiekun nr 24(511) od 19 listopada 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. "Brat naszego Boga" - pożegnanie ze św. Albertem oraz artykuł o niedawno otwartej Pustelni Salezjańskiej "Ognisko Miłosierdzia"

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej