Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-10-30 11:13:36

Święty Józef człowiekiem Eucharystii

Wydany w 2013 roku na wniosek papieża Franciszka dekret zarządził, aby imię Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, zostało włączone do Modlitw eucharystycznych II, III i IV zaraz po imieniu Maryi. Oznacza to, że Patriarcha z Nazaretu zostaje umieszczony w samym sercu Eucharystii, choć przecież nigdy w niej nie uczestniczył. Jakie są ku temu przesłanki?

Przez kilka najbliższych numerów „Opiekuna” w części poświęconej św. Józefowi omawiać będziemy referaty wygłoszone podczas międzynarodowego sympozjum józefologicznego, które miało miało miejsce we wrześniu we Francji. Bardzo ciekawy referat zatytułowany „Święty Józef człowiekiem Eucharystii” przedstawił tam przedstawiciel naszego środowiska józefologicznego ks. prof. Dariusz Kwiatkowski.

Skoro Maryja jest „Niewiastą Eucharystii”...
Tytuł przedłożenia może dziwić, wszak św. Józef nigdy w Eucharystii nie uczestniczył. Jak to wyjaśnia nasz Prelegent? Otóż odwołuje się do pewnej analogii z Maryją. Zauważa ks. prof. Kwiatkowski, że Święty Jan Paweł II w encyklice Ecclesia de Eucharistia ostatni rozdział dedykuje Maryi i nazywa ją „Niewiastą Eucharystii”. Warto przytoczyć dłuższy fragment z wprowadzenia do referatu: „Chcąc zrozumieć głębię tajemnicy Eucharystii należy udać się do „szkoły Maryi”. W taki sposób można ponownie odkryć ścisłą wieź istniejącą między Kościołem i Eucharystią, a potem uczyć się od Matki Pana przeżywania i życia Eucharystią. Ona, jak nikt inny, jest związana i prowadzi wiernych do Najświętszego Sakramentu. Nie wnikając w kwestie obecności Maryi w Wieczerniku, gdzie została ustanowiona Eucharystia, można mieć pewność, że od początku wraz z całym Kościołem trwała w nauce Apostołów i uczestniczyła w łamaniu chleba (zob. Dz 2, 42-47). Jednak Maryja stała się „Niewiastą Eucharystii” przede wszystkim przez jej wewnętrzną postawę. Należy podkreślić jej wiarę i bezgraniczne zaufanie słowu Bożemu, przyjęcie do swojego łona i zrodzenie Zbawiciela świata, i towarzyszenie Jezusowi aż do Jego śmierci, zmartwychwstania i wniebowstąpienia. Maryja wyśpiewuje swoje Magnificat w perspektywie eucharystycznej. Ona wielbi Ojca przez Jezusa, w Jezusie i z Jezusem. Wielbi Go we wszystkim, nie pomijając ofiary, którą przez swoje fiat nieustannie składała Bogu. Papież podkreśla, że to jest prawdziwa i właściwa postawa eucharystyczna”.

...to i św. Józefowi taki tytuł przysługuje
Następnie ks. Dariusz przedstawia objawy wzmożonego zainteresowania osobą św. Józefa w teologii ostatnich dwóch wieków i konkluduje, że mając na uwadze relacje św. Józefa z Jezusem i Maryją, „jego misję w historii zbawienia oraz w historii Kościoła, którego jest patronem i opiekunem, poprzez Jego wewnętrzną postawę i podejmowane działania można go nazwać „mężem Eucharystii”. Oczywiście jest tutaj pewna analogia do nazwania Maryi „Niewiastą Eucharystii” i nie we wszystkim da się postawić znak równości, to jednak ten tytuł św. Józefowi się należy”. W głównych częściach swojego referatu ks. Kwiatkowski przedstawia uzasadnienie swojego twierdzenia, wskazując na wewnętrzną postawę Józefa wyrażającą się w tym, że był on mężem wiary i miłości, człowiekiem słowa Bożego, składającym ofiarę ze swojego życia, by wypełnić wole Bożą. Święty Józef jest też patronem Kościoła, który żyje dzięki Eucharystii. I wreszcie w jakimś sensie upoważnia nas do użycia takiego tytułu fakt, że imię św. Józefa zostało włączone do modlitw eucharystycznych i to zaraz po Maryi. W niniejszym opracowaniu zajmiemy się dwiema pierwszymi przesłankami, a mianowicie, że św. Józef był mężem wiary i miłości, a także człowiekiem słowa Bożego.

Św. Józef mężem wiary i miłości
Ta część referatu rozpoczyna się od konstatacji, że św. Józef mógł się włączyć w zbawcze plany Boże dzięki swojej wierze. Jan Paweł II w adhortacji Redemptoris Custos tak właśnie przedstawia św. Józefa - jako męża wiary i posłuszeństwa. Fakt, że Józef przyjął wolę Boga i przyjął do siebie brzemienną Maryję było najczystszym posłuszeństwem wiary, zresztą posłuszeństwo i wiara w jego życiu wzajemnie się dopełniają. Oblubieńcza miłość Józefa do Maryi, która jest darem pochodzącym od Ducha Świętego, również jest konsekwencją jego posłuszeństwa Duchowi, zauważa Prelegent za św. Janem Pawłem II. Inspirację płynącą z wiary w działaniu św. Józefa podkreślał również papież Benedykt XVI: „U niego nie ma podziału na wiarę i działanie. Wiara jednoznacznie kieruje jego uczynkami. Paradoksalnie, to właśnie przez swe uczynki, czyli wywiązywanie się ze swych obowiązków, Józef usuwa się w cień, by Bóg mógł swobodnie urzeczywistniać swoje dzieło; nie przeciwstawia się Mu”.
Św. Józef jest także przykładem miłości. Ks. Kwiatkowski najpierw podkreśla miłość Boga względem św. Józefa, a potem miłość Józefa do Boga oraz do ludzi, ponieważ źródłem i początkiem powołania Józefa na przybranego ojca Jezusa i Oblubieńca Maryi była miłość Boga. Św. Józef został wybrany przez Boga, kierującego się miłością, do godności przybranego ojca. I właśnie w odpowiedzi na tę miłość Boga św. Józef kocha Boga i kocha drugiego człowieka, więcej: czyni ze swego życia dar miłości do Boga i do drugiego człowieka. Miłość św. Józefa w sposób szczególny była widoczna w relacji do Jezusa i Maryi i wyrażała się w bezgranicznej trosce i opiece nad Świętą Rodziną, można powiedzieć, że przez wszystkie działania z miłością i pokorą służył Jezusowi i Maryi. Dlatego papież Benedykt XVI, stawiając Józefa za przykład miłości mężowskiej i ojcowskiej podkreślał autentyczność miłości Józefa do powierzonych sobie skarbów Kościoła Jezusa i Maryi.
W podsumowaniu tej części ks. Kwiatkowski zauważa, że refleksje „ukazujące św. Józefa jako człowieka głębokiej wiary i miłości, czynią z niego w naturalny sposób męża Eucharystii, mimo że w niej nigdy nie uczestniczył. Przyjęcie Eucharystii i uczestnictwo w niej domaga się od człowieka wiary i miłości”. Wiara pozwala uczestniczyć w Eucharystii, dostrzec Jezusa w chlebie i winie, a uczestnictwo w niej przemienia przez wiarę życie człowieka czyniąc je eucharystycznym, czyli całkowicie poddanym wypełnieniu woli Ojca. Natomiast oblubieńcza miłość św. Józefa do Jezusa i Maryi jeszcze bardziej zbliżają go do Eucharystii, która jest uosobieniem miłości Boga do ludzkości.

Św. Józef człowiekiem słowa Bożego
Człowiek Eucharystii jest człowiekiem słowa Bożego, słucha go rozważa w swoim sercu i nim żyje. Wiemy, że Liturgia Słowa stanowi integralną część każdej Eucharystii, nie ma potrzeby cytować tutaj dokumentów Kościoła. A św. Józef był posłuszny Bogu i otwarty na Jego słowo. Za papieżem Pawłem VI Prelegent podkreśla, że przyglądając się życiu św. Józefa, jeszcze lepiej można zrozumieć Dobrą Nowinę głoszoną później przez Jezusa Chrystusa. Ewangelia „Błogosławieństw” rozpoczęła się w rodzinnym domu Świętej Rodziny w Nazarecie. Paweł VI podkreślał, że św. Józef stał się typem Ewangelii głoszonej przez Jezusa.
Następnie ks. Kwiatkowski zauważa, że liczne biblijne epizody z udziałem św. Józefa, pokazują go jak słucha i realizuje Słowo Boże. „Jest on zasłuchany i posłuszny słowu, które do niego kierował Bóg. Tę postawę krótkim stwierdzeniem wyraził św. Mateusz: Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie (Mt 1, 24). Te słowa jednoznacznie wskazują, że św. Józef okazał doskonałą wierność i posłuszeństwo względem zbawczych planów Boga i przyszłej misji Jezusa. Podobną postawę Józef zachowywał dla Maryi, otaczając ją swoją miłością”. Warto też zauważyć, za Benedyktem XVI, że o zasłuchaniu w Słowo Boże świadczy również postawa Józefa, jako człowieka modlitwy i milczenia. Papież powiedział, że „dzięki temu milczeniu św. Józef razem z Maryją zachowuje słowo Boże, które poznał za pośrednictwem świętych Pism, i odnosi je nieustannie do wydarzeń z życia Jezusa; jest to milczenie wypełnione nieustanną modlitwą, w której błogosławi on Pana, wielbi Jego świętą wolę i zawierza się bez reszty Jego Opatrzności”.
Konkluzja ks. Dariusza jest następująca: „Św. Józef nie tylko słuchał słowa Bożego i je wypełniał, ale przyjął Słowo Wcielone jako swojego syna i nim się opiekował jak naturalny Ojciec. On towarzyszył Słowu, które przyjęło ludzkie ciało od dzieciństwa i wprowadzał Je w życie religijne, kulturowe swojego narodu. Józef żył w głębokiej jedności z Logosem. Taki jest cel głoszenia i słuchania słowa Bożego przez uczestników Eucharystii”.
Na tym dzisiaj poprzestaniemy, za dwa tygodnie przedstawimy kolejne argumenty, które udowodnią, że nie jest nadużyciem nazwania św. Józefa człowiekiem Eucharystii.

Tekst ks. Andrzej Antoni Klimek

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Święty Józef

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 24

Opiekun nr 24(511) od 19 listopada 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. "Brat naszego Boga" - pożegnanie ze św. Albertem oraz artykuł o niedawno otwartej Pustelni Salezjańskiej "Ognisko Miłosierdzia"

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej