Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-07-20 13:44:11

O świętym Józefie dla Kościoła i świata

family

Tak duże metropolie, jak i małe miejscowości lubią chwalić się tym, co ich zdaniem najlepszego z siebie wydały i dały światu. Kalisz, pośród wielu rzeczy, które go rozsławiają, ma przede wszystkim św. Józefa, a także niezapomnianą homilię św. Jana Pawła II u nas wygłoszoną.

Pełny tytuł referatu ks. Marcina Wiśniewskiego brzmi: „Józefologiczne orędzie św. Jana Pawła II dla Kościoła i świata z sanktuarium św. Józefa w Kaliszu” i jak się można domyślać, wracamy w nim do pamiętnej homilii św. Jana Pawła II wygłoszonej w Kaliszu podczas jego pielgrzymki do ojczyzny 4 czerwca 1997 roku. Prelegent próbuje wyłuskać dla nas najważniejsze wątki tej homilii.

„O szczęśliwy mężu, Święty Józefie”.
Ks. Marcin za św. Janem Pawłem II przypomina nam, że św. Józef jako pierwszy w porządku łaski po Maryi staje się świadkiem i uczestnikiem historii Wcielenia, a „dzięki pouczeniu anioła odkrywa prawdziwy sens swojej życiowej historii i historii ludzkości, zauważając stopniowo, że jego życie i misja zostały przez Bożą Opatrzność wpisane w samo serce historii zbawienia”. Odgrywało się to głównie w Betlejem i Nazarecie. Dalej zauważa Prelegent, że można odnaleźć pewną analogię między biblijnym Betlejem czy Nazaretem a Kaliszem. „Betlejem, choć było miastem królewskim, bo tam swój początek brał ród króla Dawida, stało się miastem jakby mało znaczącym i przyćmionym blaskiem Jerozolimy. Ale podobnie, jak w tym mieście niegdyś Bóg upatrzył sobie kandydata na Króla, tak samo w tym właśnie mieście narodził się Zbawiciel, który według proroctw tam właśnie miał przyjść na świat i pochodzić z rodu króla Dawida. (…) A potem Nazaret, o którym Żydzi z pogardą mówili, czy może być coś dobrego z Nazaretu. A właśnie Bóg wybrał nie królewską opływającą w przepych bogatą Jerozolimę, ale właśnie te dwa będące w cieniu miasta na miejsca związane z misterium Wcielenia swojego Syna. Jakże nie spojrzeć w ten sposób na Kalisz, który choć jest nazwany najstarszym miastem na polskiej ziemi, wcale nie jest dziś jakąś ważną metropolią czy stolicą? Jednak to właśnie tu przedstawiciele Narodu Wybranego uzyskali znaczne przywileje i być może właśnie dlatego św. Józef poddając się zapisom państwowym, podobnie jak poddał się nakazowi spisu ludności, opatrznościowo wybrał Kalisz na swoją siedzibę. W oczach Bożych Kalisz jawi się niczym polski Nazaret, w którym dom dla swej Rodziny znalazł Cieśla z Nazaretu”.

„Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu” (Mt 2, 13)
W drugim punkcie swojej homilii Jan Paweł II rozwija bardziej wątek eucharystyczny i odwołując się do modlitwy do św. Józefa przygotowującej do sprawowania Mszy Świętej kapłanów, którą sam każdego dnia odmawiał, ukazuje związek pomiędzy tym życiem Chrystusa, które jest proklamowane w Ewangelii a świętą liturgią, która tę Ewangelię uobecnia przez sakramentalne znaki. Papież zauważa szczególną bliskość, w jakiej ukazuje ta modlitwa osobę kapłana sprawującego liturgię z osobą i misją św. Józefa. Zwykło się akcentować, że Eucharystia jest Pamiątką Męki i Zmartwychwstania Chrystusa, a zapomina się często o tym, że jest ona anamnezą całego życia i zbawczego działania Chrystusa, które pozbawione byłoby skuteczności zbawczej bez misterium Wcielenia. Prelegent cytuje tutaj św. Jana Pawła II: „Józef, oblubieniec Maryi Dziewicy, przybrany ojciec Jej Syna, nie był kapłanem, ale miał udział w kapłaństwie powszechnym wiernych. A ponieważ jako ojciec i opiekun Jezusa mógł trzymać Go i nosić na swoich rękach, dlatego kapłani zwracają się do Józefa z gorącą prośbą o to, żeby mogli z taką czcią i z taką miłością sprawować Eucharystyczną Ofiarę, z jaką on spełniał swoją misję przybranego ojca Syna Bożego. Bardzo wymowne są te słowa. Te ręce, które dotykają Ciała eucharystycznego Chrystusa, pragną wyjednać u św. Józefa łaskę takiej czystości i takiej czci, jaką ten święty cieśla z Nazaretu okazywał swojemu przybranemu Synowi”.

Prawo do życia prawem człowieka
Trzecią kulminacyjną częścią nauczania Papieża Polaka w Kaliszu jest sprawa obrony życia ludzkiego. Tak o tym mówił Jan Paweł II: „Kościół broniąc prawa do życia, odwołuje się do szerszej, uniwersalnej płaszczyzny obowiązującej wszystkich ludzi. Prawo do życia nie jest tylko kwestią światopoglądu, nie jest tylko prawem religijnym, ale jest prawem człowieka. Najbardziej podstawowym prawem człowieka! Bóg mówi: „Nie będziesz zabijał!” (Wj 20, 13). Przykazanie to jest zarazem fundamentalną zasadą i normą kodeksu moralności, wpisanego w sumienie każdego człowieka”. Św. Jan Paweł II jako wnikliwy obserwator świata zauważa wielką biedę współczesnej cywilizacji, jaką jest brak szacunku dla życia ludzkiego, ponieważ na świecie giną wciąż miliony bezbronnych, pozbawionych prawa do życia poczętych dzieci.
Bez względu na to, jakich argumentów można użyć dla usprawiedliwienia aborcji, Papież jednoznacznie odpowiada, że „miarą cywilizacji - miarą uniwersalną, ponadczasową, obejmującą wszystkie kultury - jest jej stosunek do życia. Cywilizacja, która odrzuca bezbronnych, zasługuje na miano barbarzyńskiej. Choćby nawet miała wielkie osiągnięcia gospodarcze, techniczne, artystyczne oraz naukowe”. Ojciec Święty zauważa, że obrona życia nienarodzonych jest gwarantem pokoju na świecie i broni ludzkość przed zejściem do poziomu barbarzyństwa, odwołując się również do znanych słów Matki Teresy z Kalkuty: „Jeżeli matce wolno zabić własne dziecko, cóż może powstrzymać ciebie i mnie, byśmy się nawzajem nie pozabijali? Jedynym, który ma prawo odebrać życie, jest Ten, kto je stworzył. Nikt inny nie ma tego prawa: ani matka, ani ojciec, ani lekarz, żadna agencja, żadna konferencja i żaden rząd”.

Solidarność z życiem i z rodziną
Św. Jan Paweł II zaapelował do całej ludzkości, do wszystkich, aby byli solidarni z życiem. „Z tego miejsca jeszcze raz powtarzam to, co powiedziałem w październiku ubiegłego roku: naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości”. To wezwanie do solidarności z życiem płynące od stóp św. Józefa stało się swoistym testamentem i zadaniem podjętym przez młodą diecezję kaliską. Jak podkreślił Prelegent: „Papież Rodak nakreślił Kaliskiemu Sanktuarium i kaliskiej diecezji konkretną drogę, która została podjęta przede wszystkim przez troskę o jego wypełnienie przez pierwszego Pasterza rodzącej się cząstki Kościoła powszechnego. Znalazła ona swoje wypełnienie w gorliwej modlitwie przed cudownym obrazem św. Józefa kaliskiego w każdy pierwszy czwartek miesiąca w intencji obrony życia i rodzin. (...) Powstały też inne liczne inicjatywy w obronie życia jak choćby: stworzenie domów dla samotnych matek, otwarcie okien życia, organizacja spotkań i rekolekcji pogłębiających tematykę obrony życia, wspieranie rozwoju naprotechnologii”.
Zdaniem ks. Marcina szczególną rolę w tym zadaniu pełni Polskie Studium Józefologiczne z siedzibą w Kaliszu, które jest organizatorem corocznych sympozjów.
W kolejnym punkcie swojej homilii Papież zauważył, że choć obowiązek obrony życia spoczywa na każdym z nas, to w sposób szczególny jest on właściwy rodzinie, która jak naucza Sobór Watykański II, jest „wspólnotą życia i miłości”.  Mówiąc o rodzinie w Kaliskim Sanktuarium, Papież podkreślił szczególne zadanie, jakie ma do wypełnienia rodzina chrześcijańska w świecie: ma być znakiem wiernej miłości samego Boga do człowieka i ma się tego uczyć właśnie od św. Józefa.
Szczęśliwa jest nasza diecezja,
że ma tak potężnego patrona.
Tak właśnie uważa św. Jana Paweł II, a Prelegent i my wszyscy w pełni się z nim zgadzamy. Nasz wielki Rodak dziękując św. Józefowi za jego obecność w Kaliszu, powiedział: „Szczęśliwa jest wasza diecezja, że ma tak potężnego patrona. Niechaj św. Józef wyprasza waszej diecezji i całemu Kościołowi w Polsce gotowość wiernego służenia zbawczej woli Bożej, aby za jego przykładem i wstawiennictwem mógł wiernie postępować drogami świętości i sprawiedliwości”.

Tekst ks. Andrzej Antonii Klimek

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Święty Józef

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola

Opiekun nr 15(502) od 16 lipca 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej, o pasjonacie odlewnictwa w brązie i głębokim sensie urlopu w pojedynkę.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej