Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-12-18 16:14:18

Św. Maria Maravillas od Jezusa (1891-1974)

Teresa de Ahumada, znana jako św. Teresa od Jezusa lub św. Teresa Wielka, przekroczyła próg klasztoru karmelitańskiego w Ávili w 1535 roku. Był to czas, gdy pierwotny, ascetyczny duch tego zakonu zastępowała łagodniejsza reguła. Nie mogąc pogodzić się z rozluźnieniem rygoru przyszła Święta w 1562 roku założyła w Ávili pierwszy klasztor pod wezwaniem św. Józefa, o wzmocnionej duchowości i surowej regule. W późniejszych latach z jej inicjatywy powstały kolejne domy, a jej słowa: „Tylko Bóg wystarczy” kierowały pokolenia kobiet ku życiu całkowicie poświęconemu Stwórcy.

Na początku lat 20. ubiegłego wieku swoje kroki skierowała do zakonu karmelitanek Maravillas Pidal (kanonizowana w 2003 r.). Wychowywała się w atmosferze głęboko religijnej. Jej ojciec był ambasadorem Hiszpanii przy Stolicy Apostolskiej i wytrwałe służył Kościołowi i państwu. Po nim odziedziczyła rozwagę i umiar. Jako dziecko była dziewczynką o żywym usposobieniu, skłonną do niewinnych żartów, a czasem nawet i złości, której pozbyła się jednak dzięki pracy nad sobą. Duży wpływ na kształtowanie jej charakteru i życia wiarą miała babcia ze strony matki, o której mówiła ze czcią, wdzięcznością i uznaniem. W wieku 5 lat po raz pierwszy zapragnęła całkowicie poświęcić życie Bogu. Pierwszą Komunię św. przyjęła gdy skończyła 10 lat i rozpoczęła wtedy realizować swoje wielkie pragnienie wstąpienia do zakonu. Zaczęła więcej czasu spędzać na modlitwie i oddawać się – najpierw pod opieką starszych, a potem sama –  licznym dziełom miłosierdzia.
Do zakonu wstąpiła w wieku 27 lat, po śmierci ojca i babci, mając przyzwolenie matki i przewodnika duchowego o. Lopeza SJ. Z miłości do Boga przyjęła, w kwietniu 1920 roku, w madryckim klasztorze El Escorial, habit zakonny, a w maju 1921 roku złożyła pierwsze śluby zakonne. Św. Teresa Wielka i św. Jan od Krzyża stali się na zawsze mistrzami jej życia duchowego. W 1924 roku, przed ślubami wieczystymi, spadek, który odziedziczyła po ojcu, przeznaczyła na ufundowanie nowego klasztoru karmelitańskiego, usytuowanego na wzgórzu nieopodal Madrytu, w Cerro de los Angeles, gdzie w 1919 roku wzniesiono pomnik Najświętszego Serca Jezusa, przed którym król Alfons XIII zawierzył Zbawicielowi Hiszpanię.
W klasztorze, który stał się miejscem modlitwy i ofiary w intencji Kościoła i Hiszpanii, przełożoną została matka Maria Maravillas. Wiernie strzegła reguły i konstytucji zakonu, by w ciszy Karmelu miał kto „towarzyszyć i służyć Bogu z wielką wiernością i miłością”.
W 1936 roku w czasie wojny domowej zakonnice zostały wysiedlone i do zniszczonego klasztoru powróciły w marcu 1939 roku. Od tego czasu matka Mariavillas zajmowała się zakładaniem nowych klasztorów karmelitańskich na terenie Hiszpanii. Nie opuszczając Cerro przeznaczała ofiary i jałmużny na pomoc przy budowie domów dla bezdomnych rodzin, na stypendia i zapomogi dla seminarzystów i studentów, a także otworzyła Dom św. Teresy, przeznaczony dla chorych zakonnic - przede wszystkim klauzurowych - które przybywały do Madrytu na konsultacje medyczne. Zachowując ducha modlitwy, samotności, oddzielenia od świata, umartwienia i milczenia - zgodnie z tym co ustanowiła św. Teresa Wielka – mówiła do Sióstr: „chciałybyśmy objąć cały świat, lecz ponieważ jest to niemożliwe bądźmy czujne na wszystko, co dzieje się obok nas”.
W 1959 roku podjęła budowę klasztoru La Aldehuela w Madrycie, w którym zamieszkała w 1961 roku i zmarła. Po Soborze Watykańskim II troszczyła się, aby Karmel pozostał wierny idei reformy sprzed wieków. W tym celu utworzyła Stowarzyszenie św. Teresy, zatwierdzone w 1973 roku przez Stolicę Apostolską. Pomimo, że żyła duchem terezjańskim życie kontemplacyjne i klauzura klasztorna nie były dla niej, jak uważał św. Jan Paweł II, przeszkodą w zaspakajaniu potrzeb ludzi oraz wspieraniu w swym środowisku dzieł socjalnych i charytatywnych, zgodnie z jej dewizą życiową, że należy spełniać: „To czego Bóg chce”.

ks. Sławomir Kęszka

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Święci i błogosławieni

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 1514

Opiekun nr 2(515) od 14 stycznia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in artykuł ks. Andrzeja Antoniego Klimka o tym jak wychowywać do mediów.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej