Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-06-12 21:54:29

Archanioł i powracający obraz

Kościół pw. św. Michała Archanioła w Pogorzeli związany jest nie tylko z wodzem niebieskich zastępów strzegącym parafii i pewnym luteraninem, ale przede wszystkim z Matką Bożą - Panią Pogorzelską. Dokładnie z jej nieustannie powracającym obrazem.

Pogorzela położona jest w dekanacie koźmińskim. Jak podkreśla miejscowy historyk, pierwsza wzmianka źródłowa o tej miejscowości pochodzi już z 1419 roku, a przed 1458 rokiem otrzymała prawa miejskie. Natomiast historia parafii sięga XII lub XIII wieku i związana jest ze wsią Głuchów, gdzie powstał pierwszy kościół. Można tam trafić pokonując z Pogorzeli zaledwie dwa kilometry. Wraz z powstaniem miasta parafię przeniesiono do Pogorzeli, w której pierwszy kościół został zbudowany z fundacji biskupa wrocławskiego Przecława Pogorzelskiego herbu Grzymała w 1341 roku. Następnie w II połowie XV wieku za sprawą właścicieli dóbr Pogorzelskich powstaje tu murowana świątynia. Kiedy w 1565 roku Stanisław Pogorzelski zmienia wyznanie na luteranizm, przekazuje kościół swoim współwyznawcom, dla których w 1600 roku przebudowuje lub buduje nowy. Osiem lat później za czasów proboszcza ks. Jana Gajewskiego świątynia wraca do katolików. Niestety, gdy w 1774 roku w Pogorzeli wybucha pożar nie oszczędza on kościoła.

Obecnie istniejącą świątynię wybudowano w stylu późnobarokowym na planie krzyża łacińskiego w latach w 1778 - 85 z fundacji kasztelana kaliskiego Rocha Zbijewskiego i to jego inicjały można odnaleźć na każdym z kościelnych filarów. Kościół jest trzynawowy, z transeptem, wieżą od strony zachodniej i zakrystią za prezbiterium od strony wschodniej. Wchodząc do niego widzimy późnobarokowy ołtarz główny, w którym znajduje się obraz olejny przedstawiający św. Michała Archanioła według Guida Reniego. Z wodzem niebieskich zastępów związana jest historia, którą w 1702 roku opisał miejscowy ksiądz proboszcz. „Jakiś luteranin przyszedł do kościoła, a lekceważąc sobie sakrament Ciała i Krwi Pańskiej, przystąpił do ołtarza wtenczas, kiedy ksiądz Komunię udzielał, aby wspólnie z innymi przyjąć Komunię św. Wtenczas Komunikant uniósł się w górę, a św. Michał zstąpił w niewidzialny sposób z ołtarza i tak machnął mieczem obusiecznym nad głową indigni, że ten zaniemówił i rozum stracił natychmiast. Następnie przez kilka lat tułał się po świecie, jako widoczny przedmiot kary Bożej” - tyle zapiski w księgach parafialnych. Teraz św. Michał Archanioł na pewno nie tylko czuwa nad parafią, ale również nad miastem i gminą, których w 2010 roku został ogłoszony patronem.
Wracając do prezbiterium, na jego lewej ścianie znajduje się późnorenesansowa wykonana z piaskowca płyta nagrobna Jadwigi z Kąkolewa Pogorzelskiej zmarłej w 1588 roku. Natomiast po prawej stronie prezbiterium znalazły swoje miejsce relikwie św. Jana Pawła II i jego obraz, a po lewej w zeszłym roku umieszczone zostały relikwie sekretarki Miłosierdzia Bożego, czyli św. siostry Faustyny Kowalskiej. Niedaleko niej w kaplicy północnej znajdują się dwa ołtarze boczne. Jeden poświęcony Świętemu Krzyżowi, a drugi Matce Bożej Pogorzelskiej. Właśnie przy niej także zatrzymajmy się modląc się w pogorzelskim kościele. Cudowny obraz przedstawia Maryję trzymającą małego Jezusa. Na jego odwrocie znajduje się data - 1654 rok i napis: „Sprawiony staraniem kościelnym Wojciecha Wosika i Mateusza Szulta”. Sukienkę Matki Bożej Pogorzelskiej zobaczymy nie na wizerunku, ale gdy podniesiemy wzrok powyżej bocznego ołtarza. Bezpośrednio nad obrazem Maryi umieszczono św. Józefa. Nic dziwnego, bo tam gdzie jest Matka Boża nie może zabraknąć Opiekuna Jezusa. Z wizerunkiem Pani Pogorzelskiej związana jest owiana tajemnicą historia, którą kiedyś próbowali wyjaśnić mieszkańcy miejscowości. Był czas, kiedy obraz Maryi z Dzieciątkiem znajdował się w drewnianym kościele pw. św. Zygmunta we wspomnianym wcześniej Głuchowie. Decyzją dziekana ks. proboszcza Sobockiego zniszczona świątynia miała zostać rozebrana, dlatego postanowiono o przeniesieniu ołtarzy do pogorzelskiego kościoła. Słudzy dworscy przewieźli obraz Maryi bez uzgodnienia tego z mieszkańcami Głuchowa, bo takie otrzymali polecenie. Ku zdziwieniu wielu następnego dnia znowu pojawił się on w Głuchowie, wisiał na tym samym miejscu co poprzednio w kościele. Najpierw myślano, że słudzy nie wykonali polecenia, ponownie musieli przewieźć obraz do Pogorzeli. W końcu rozpoczęto nocne czuwanie, by dowiedzieć się kto kradnie w nocy wizerunek i przewozi do Głuchowa. Zaskoczeni proboszcz i parafianie w blaski światła zobaczyli, jak obraz uniósł się i mimo zamkniętych drzwi kościoła nad płynącą do Głuchowa rzeczką Ochelką dotarł do starego kościoła. Dopiero po zarządzonej przez księdza proboszcza procesji, odprowadzony z szacunkiem obraz, nie powrócił już więcej do głuchowskiej świątyni. Wizerunek Pani Pogorzelskiej został koronowany, ale nie zachowały się związane z tym wydarzeniem dokumenty. Pozostały wota - znaki dziękczynienia za otrzymane łaski, które podarowano Maryi i wspomniana już sukienka.
Natomiast w drugiej bocznej kaplicy - południowej umieszczone zostały ołtarze Anioła Stróża i Świętego Walentego, którego odpust parafialny obchodzony jest 14 lutego. W tym dniu ludzie powstrzymują się od prac. Nie pracują rzemieślnicy, a prace domowe ograniczono do niezbędnych. W kościele można także m. in. zobaczyć drewnianą chrzcielnicę, zdobioną ambonę z daszkiem, obszerną emporę chórową z prospektem organowym i stacje Drogi krzyżowej w formie płaskorzeźb.
Dzięki pomocy Boga, zrozumieniu i ofiarności parafian, pracy ks. kanonika Dariusza Bandosza - od 2009 roku proboszcza w Pogorzeli, świątynia z zewnątrz i wewnątrz przeszła gruntowny remont, łącznie z wymianą całego dachu na kościele i probostwie. Zadbano też o teren przy kościele, ustawiono tam kamienną grotę św. Michała Archanioła i pomnik św. Jana Pawła II.
Jeżeli ktoś chciałby więcej dowiedzieć się o pogorzelskiej świątyni wystarczy, że zajrzy na stronę internetową www.parafiapogorzela.pl.  albo do książki „Historia kościoła św. Michała Archanioła w Pogorzeli” Krzysztofa Rybki, który informacje do niej zbierał przez wiele lat.

tekst Renata Jurowicz
foto Monika Rubas

Wkrótce galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Świątynie diecezji

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola

Opiekun nr 12(499) od 4 czerwca 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in rozmowa z ks. bpem Edwardem Janiakiem, o tajemnicach fatimskich i wielowiekowej tradycji asysty w Stawie.

Zamów prenumeratę

 

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 1(9) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner

Padre gotuje humor26330

Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej