Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-02-16 16:57:29

Miejsca teologiczne

Mój profesor z Wrocławia ks. Roman Rogowski uczył nas na wykładach z teologii dogmatycznej, że góry są sakramentem Boga, a poezja jest miejscem teologii. Jeśli ktoś nie rozumie, to ks. Dariusz Kowalczyk SJ wyjaśnia: „Teologii nie da się ściśle zdefiniować i wyznaczyć jej precyzyjnych granic, niemniej jednak warto rozróżniać pomiędzy teologią, wymiarem teologicznym i miejscami teologicznymi (loci theologici). Właściwie wszystko może być locus theologicus, czyli przestrzenią, w której rodzi się refleksja teologiczna. Takim miejscem może być literatura, film, malarstwo”.  A także poezja. Czytając homilię papieża Franciszka o adoracji w ciszy natychmiast przypomniałem sobie wiersz Jonasza Kofty.
Ale najpierw Papież: „Często myślę, że my nie uczymy naszego ludu adoracji. Owszem, uczymy ich modlitwy, śpiewu i chwalenia Boga, ale czy uczymy adorowania, oddawania czci? Czy uczymy modlitwy adoracji, która nas unicestwia nie niszcząc nas: w unicestwieniu adoracji nadaje nam szlachetność i wielkość. I przy tej okazji dziś, gdy jest tutaj wielu proboszczów niedawno mianowanych, chcę powiedzieć: uczcie lud adorowania w milczeniu” – zachęcił Franciszek, który zaznaczył też, że już tutaj na ziemi uczymy się tego, co będziemy czynili w niebie: milczącej adoracji. Ja też jestem proboszczem nie tak dawno mianowanym i bardzo bym chciał nauczyć moich ludzi adoracji w milczeniu. Chciałbym, aby się rozsmakowali w milczeniu. Nie jest to dzisiaj łatwe. Bo milczenie dla wielu jest nieznośne. Widzę to nawet podczas Mszy Świętej. Kiedy po wezwaniu „Módlmy się” zostawiam chwilę milczenia, aby każdy mógł zdać sobie sprawę, z jaką intencją przychodzi na Eucharystię, niektórzy wierni natychmiast zaczynają patrzeć na mnie ze zdziwieniem, jakbym zapomniał, co mam dalej mówić. Widzę to również często podczas różnego rodzaju adoracji, kiedy za wszelką cenę chce się je wypełnić słowami... No i kiedy my się mamy nauczyć tego nieba? Rzeczywiście są rzeczy, których przed pójściem do nieba trzeba się nauczyć. Jak mawiał św. Augustyn: „Ludzie, nauczcie się śpiewać i tańczyć, bo aniołowie w niebie nie będą wiedzieli, co z wami zrobić”. No i tego uczymy się w te ostatnie dni karnawału. Ale też, jak zachęca papież Franciszek, trzeba się nauczyć adorowania w milczeniu, bo to będziemy czynić w niebie. I właśnie rozpocznie się czas Wielkiego Postu, najlepszy czas na doszlifowanie tego elementu. No i jeszcze poezja Jonasza Kofty:
 „Przecież już dosyć mamy huku i jazgotu.
Ale gdy cicho, to źle i głupio nam,
jakby się zepsuł życia niezawodny motor,
coś nie w porządku, jakbyś był już nie ten sam.
Cisza zagłusza, sam już nie wiesz, jaki jesteś,
więc szybko włączasz wszystko, co pod ręką masz.
Bo gdy się milczy, milczy, milczy,
to apetyt rośnie wilczy
na poezję, co być może drzemie w nas...”
Ktoś się pewnie zastanawia, dlaczego na początku cytując ks. Rogowskiego oprócz poezji wspomniałem też góry jako sakrament Bożej obecności. Ale chyba łatwo się domyśleć. Tragedia i bohaterstwo jakie się rozegrały na Nanga Parbat odsyłają nas na te wysokości, gdzie wspinanie staje się już nie sportem, ale szaleństwem, staje się wyzwaniem rzuconym Bogu. Nie chcę z wygodnej pozycji przed komputerem wymądrzać się i pouczać tych, których coś gna do takich wyzwań. Rozumiem miłość do gór, sam ją odczuwam, czuję obecność Boga w sposób szczególny w majestacie szczytów, ale czy Bogu się podoba ocieranie się o śmierć na własne życzenie? Nie wiem. Nie sądzę. Ale i nie osądzam.
A papież Franciszek we wspomnianej homilii zachęca: „Warto, abyśmy poświęcili dziś trochę czasu na modlitwę, pamiętając o naszej drodze, o otrzymanych łaskach, o wybraniu, pamiętając o obietnicy, przymierzu i starali się iść w górę...” Nie na Nanga Parbat jednakże, ale ku adoracji.

ks. Andrzej Antoni Klimek

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Słowo Redaktora

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 1516

Opiekun nr 4(517) od 11 luty 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in rozmowa z ks. Krzysztofem Lipińskim, diecezjalnym duszpasterzem osób niepełnosprawnych

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej