Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-05-30 09:59:03

Królowo Rodzin, módl się za nami

sanktuarium

Obraz Matki Bożej Królowej Rodzin w sanktuarium w Lubaszu na terenie archidiecezji poznańskiej wzorowany jest na wizerunku Wybawienie Ludu Rzymskiego z Bazyliki Matki Boskiej Śnieżnej w Rzymie. W uroczystość św. Stanisława, biskupa 8 maja kościół spłonął.

Lubasz to wieś w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, położona około sześciu kilometrów na południe od Czarnkowa. Wieś wymieniona została w dokumencie z 1288 roku jako gniazdo rycerskiego rodu Radwanów, którego przedstawiciele przyjęli z czasem nazwisko Lubawskich herbu Radwan. Oprócz zabytkowego sanktuarium znajduje się tu barokowy dwór.

Kościół NMP
Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca i św. Zygmunta ufundowali w XII wieku właściciele Lubasza. Najstarsza wzmianka o kościele parafialnym pochodzi z 1403 roku. Oprócz świątyni parafialnej wybudowanej w parku niedaleko pałacu, na tzw. Krasnej Górze stał drewniany kościół pw. Najświętszej Maryi Panny. Najstarsza wzmianka o nim, pochodzi z wizytacji kanonicznej biskupa Strzałkowskiego z roku 1628. Wybudowano go w 1586 roku dzięki cystersowi o. Adamowi ze Stajkowa, a konsekrowano w 1609 roku. Niestety kościół spłonął w uroczystość św. Stanisława ze Szczepanowa, dlatego postanowiono o budowie nowej świątyni. Ale i ona nie przetrwała do naszych czasów. Na jej miejsce wybudowano kolejny kościół, który ukończono w 1761 roku. Świątynia pw. Najświętszej Maryi Panny została poświęcona w 1775 roku, a kościołem parafialnym stała się 22 maja 1779 roku. Dotychczasowy kościół parafialny pw. św. Wawrzyńca i św. Zygmunta przetrwał do roku 1810, wtedy go rozebrano.

Rokokowe wyposażenie
Świątynię zbudowano w stylu późnobarokowym na planie krzyża. Ma ona długość 48 metrów i 13 metrów szerokości, a z kaplicami bocznymi 31 metrów. Kościół otoczony jest pseudobarokowym murem i bramą z 1900 roku. Przy jednonawowym kościele w XIX wieku wybudowano plebanię, a w 1856 roku neogotycką dzwonnicę. W XX wieku świątynię wyremontowano, między innymi przełożono dach, wymieniono hełmy na wieżach.
Kiedy zajrzymy do jej wnętrza zobaczymy rokokowe wyposażenie z około 1760 roku. Już w XX wieku wystrój kościoła wzbogacono o polichromię według projektu prof. Wacława Taranczewskiego z Poznania, która ukazuje sceny z życia Maryi.
Teraz nasz wzrok skierujmy w stronę ołtarza głównego, tam nad obrazem Maryi zobaczymy przedstawienie Ducha Świętego, a w zwieńczeniu Boga Ojca. Natomiast między kolumnami ustawiono figury apostołów św. Piotra i św. Pawła, św. Katarzyny, św. Rozalii i Archaniołów Michała i Rafała. Na sklepieniu prezbiterium przedstawiono wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, która otoczona została Ewangelistami i postaciami św. Józefa, rodziców Maryi i jej krewnej Elżbiety. Na bocznych ścianach prezbiterium umieszczone zostały wota ofiarowane w 1651 roku za ocalenie w bitwie pod Beresteczkiem przez Teodora i Łukasza Gorajskich. W kościele znajduje się jeszcze pięć ołtarzy bocznych, natomiast w podziemiach pochowani są kolatorzy i proboszczowie.

Przed obliczem Maryi
Teraz stańmy przed obrazem Matki Bożej Królowej Rodzin, którą co roku odwiedzają tysiące czcicieli często z całymi rodzinami. Wiele małżeństw przybywa tu, by prosić o dar potomstwa, dlatego właśnie Maryja nazywana jest również Królową Rodzin. Początki jej kultu w Lubaszu wiążą się z objawieniem na Krasnej Górze. Jak głosi miejscowe podanie, Matka Boża ukazała się pewnemu leśnikowi i powiedziała mu, że wszyscy, którzy będą się w tym miejscu modlić, uzyskają łaski. Pierwsza wzmianka o wizerunku maryjnym pochodzi z 1553 roku, kiedy pochodzący z parafii lubaskiej wspomniany już cysters o. Adam Ryskoniusz przekazał parafii wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem. Według przekazu obraz pochodzi z Rzymu i powstał w XVI wieku. Namalowano go farbami olejnymi na dwóch dębowych deskach i umieszczono w rzeźbionej srebrnej ramie. Wzorowany jest na obrazie Salus Populi Romani, czyli Wybawienie Ludu Rzymskiego, z Bazyliki Matki Boskiej Większej w Rzymie, zwanej również Bazyliką Matki Boskiej Śnieżnej.
Na obrazie ujrzymy Maryję, która trzyma na ręku Syna Bożego, a równocześnie ukazuje Go jako Nauczyciela i Wychowawcę. Prawdopodobnie historia powstania wizerunku związana jest z jezuitami, bo Pan Jezus trzyma w lewej dłoni książeczkę z herbem jezuitów. Obraz umieszczono w ołtarzu głównym w 1609 roku. W XVIII wieku przyozdobiono go srebrną sukienką i koronami z półszlachetnych kamieni czeskich. Niestety w 1984 roku złodzieje ukradli XVII i XVIII - wieczne wota i srebrną sukienkę z koronami z cudownego obrazu. Po tej kradzieży wizerunek poddano konserwacji i umieszczono na dawnym miejscu. Wtedy też wykonano nową rzeźbioną ramę. W 2004 roku ponownie okradziono kościół z pozostałych wot, zabrano srebrny pacyfikał i dwa świeczniki siedmioramienne.

Obecnie obraz z wizerunkiem Matki Bożej przysłonięty jest drugim, późnobarokowym obrazem, przedstawiającym scenę zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. W 2000 roku koronowano cudowny obraz koronami papieskimi, które poświęcił Jan Paweł II. Natomiast nową sukienkę poświęcono na Jasnej Górze 16 lat później.

Tekst Renata Jurowicz

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Sanktuaria świata

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 12

Opiekun nr 13(526) od 17 czerwca 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
relacja z 22. Spotkania Młodych na Lednicy

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej