Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-01-24 13:40:54

Nowe organy - wotum za pontyfikat sługi Bożego Jana Pawła II,
wybudowane z okazji 60-lecia parafii kościół św. Antoniego Padewskiego w Ostrowie Wielkopolskim

Wprowadzenie
Organy zbudowała Firma Organmistrzowska Jana Drozdowicza z Poznania, w oparciu o zlecenie proboszcza parafii ks. infułata Tadeusza Szmyta z 10 maja 2005 roku. Organy w Ostrowie budowane były w kościele, w którym zachowały się oryginalne i nowoczesne (jak na ówczesne czasy) rysunki i plany budowlane. Pozwoliło to budowniczemu na precyzyjne określenie miejsc na montaż poszczególnych części instrumentu. Bardzo często, jak w tym przypadku, uwarunkowania techniczne implikują konstrukcję instrumentu. Często organmistrz ma pozorny wybór, czy budować tak, by dobrze słyszał organista, czy wierni? Odpowiedź jest oczywista: priorytetem przy tego typu wyborach jest zapewnienie optymalnego odbioru muzyki słuchaczom. Ważne jest także, aby grający miał właściwy odsłuch, który obecnie jest stłumiony. W przypadku tych organów jest to kwestia do przemyślenia, bowiem drobna przeróbka zabudowy nad organistą, nie stanowiąca większego problemu estetycznego, a tym bardziej technicznego, pozwoliłaby na lepszą kontrolę barwy i nasycenia dźwięku przez grającego.

Rys historyczny
Ostrów Wielkopolski przed II wojną światową posiadał jedną parafię pw. św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, która liczyła ponad 33.000 wiernych i była wtedy jedną z największych parafii w archidiecezji poznańskiej. Zaistniała zatem potrzeba pobudowania nowej świątyni dla stale rozrastającego się miasta. Potrzebę pobudowania nowego kościoła widziało społeczeństwo Ostrowa Wielkopolskiego, a przede wszystkim ówczesny proboszcz - ksiądz dziekan kanonik Leon Płotka.
W dniu 27 października 1937 roku zawiązał się Komitet Budowy nowego kościoła, którego przewodniczącym został ks. dziekan kanonik Leon Płotka. Kościół miał być pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego. Jako miejsce budowy wybrano ogród starej strzelnicy, leżący u zbiegu dzisiejszych ulic Raszkowskiej i Wojska Polskiego (d. Ułańskiej). Opracowanie projektu kościoła powierzono znanemu w Poznaniu inżynierowi architektowi Franciszkowi Morawskiemu. W okresie międzywojennym (1918 – 1939) rozpisany został przez Władze Kościelne w Polsce konkurs na budowę Świątyni Opatrzności. Do konkursu stanął także inż. Franciszek Morawski. Opracował projekt Świątyni Opatrzności i wysłał do Warszawy. Nadesłany projekt został pozytywnie oceniony, ale nie wygrał konkursu. Niezrealizowany projekt Świątyni Opatrzności w Warszawie został z pewnymi zmianami zrealizowany w Ostrowie Wielkopolskim, jako kościół pw. św. Antoniego. Kuria Arcybiskupia w Poznaniu zatwierdziła projekt inż. architekta Franciszka Morawskiego 14 kwietnia 1938 roku z pewnymi zastrzeżeniami. Rozpoczęto gromadzenie środków finansowych i materiałów budowlanych. Prace budowlane powierzono dwom ostrowskim firmom budowlanym: Juliana Kornaszewskiego i Wojciecha Stachurskiego.
Uroczyste rozpoczęcie budowy kościoła odbyło się we wtorek, 7 czerwca 1938 roku. Prace budowlane posuwały się w zawrotnym tempie. Już w sierpniu 1939 roku kościół został pobudowany w stanie surowym i pokryty dachem. Rozpoczęto nawet zewnętrzne tynkowanie kościoła od strony prezbiterium. Wieżę kościoła pobudowano do 2/3 wysokości. Prace zostały przerwane
1 września 1939 roku z powodu wybuchu II wojny światowej. W czasie okupacji niemieckiej kościół zamierzano rozebrać. Na szczęście, dzięki cudownej opiece św. Antoniego, kościół ocalał.
Po wojnie staraniem ks. dziekana Leona Płotki - przystąpiono do dalszej budowy. Kościół został wewnątrz otynkowany. Sprawiono witraże i drzwi, położono najpierw posadzkę cementową, a w 1955 roku posadzkę lastrykową.
W ostatnią niedzielę października 1947 roku, w uroczystość Chrystusa Króla, przybył do Ostrowa Wielkopolskiego ks. biskup Franciszek Jedwabski, sufragan poznański i poświęcił nową świątynię. Ks. arcybiskup Walenty Dymek, metropolita poznański, erygował 15 listopada 1947 roku nową parafię pw. św. Antoniego Padewskiego w Ostrowie Wielkopolskim i zamianował ks. majora Franciszka Dymarskiego jej pierwszym proboszczem.
Ks. proboszcz Franciszek Dymarski dokończył budowę kościoła i wyposażenia jego wnętrza, sprawiając: ołtarze, ławki, konfesjonały, ambonę, chrzcielnicę, szaty i naczynia liturgiczne, zakładając instalację elektryczną i nagłaśniającą. On też pozyskał w 1951 roku z kościoła ewangelickiego z Raszkowa 13-głosowe organy i zegar. Zegar został umieszczony na wieży, która została ukończona w 1954 roku, a organy na chórze, nad wejściem do świątyni. Kościół w Raszkowie został rozebrany decyzją władz komunistycznych. Dotychczasowe organy, za małe na tak okazałą świątynię, zostały przeniesione przez firmę organmistrzowską Jana Drozdowicza do kościoła pw. Narodzenia NMP w Wałkowie (diecezja kaliska). Są one cennym instrumentem, wybudowanym przez firmę P. Vöelknera z Bydgoszczy około 1920 roku. Po gruntownym odnowieniu, przekonstruowaniu i ponownym zainstalowaniu w nowym wnętrzu, przez wiele lat mogą służyć do celów liturgicznych, a nawet koncertowych.

ks. Jacek Paczkowski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Sacrum w muzyce

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 8521

Opiekun nr 9(522) od 22 kwietnia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in Co sprawia, że młodzi ludzie rozpoznają głos powołania i decydują się wkroczyć na drogę kapłaństwa?

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej