Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-03-21 13:42:38

Kościelny wymiar pobożności ludowej

No i znów trzeba pomyśleć jak napisać, żeby było prosto i zrozumiale dla wszystkich. Ech, ciężki jest los teologa. No, ale trzeba tak pisać i mówić, aby to było z korzyścią dla wszystkich. W tym artykule chcemy wyjaśnić związek form pobożności ludowej z Kościołem, czyli jej eklezjalny wymiar.

Wspólnota Kościoła jest ludem zgromadzonym w jedności Trójcy Świętej. Jest to społeczność powołana do sprawowania kultu. W kulcie, posługując się licznymi obrzędami wielbi Boga i uświęca siebie. Wszystkie obrzędy kościelne w różny sposób i w różnym stopniu stanowią celebrację misterium paschalnego Chrystusa. 

„Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii” przypomina jednak, że liturgia nie wyczerpuje całej działalności Kościoła, którego celem jest uwielbienie Boga na różne sposoby. Wielowiekowa tradycja kościelna pokazuje, że uczniowie Chrystusa modlą się także indywidualnie w zaciszu własnego domu lub gromadzą się w mniejszych grupach, aby modlić się według form stworzonych przez osoby z doświadczeniem religijnym. Poza tym cechą charakterystyczną tych modlitw jest harmonijne połączenie elementów własnej kultury ludowej i podstawowego przekazu ewangelicznego. Tak na przestrzeni wieków powstawały nabożeństwa, które rodziły się z potrzeby serca i wiary ludzi pragnących być bliżej Boga. Tak powstała Droga krzyżowa, Gorzkie żale, Różaniec, różne litanie, nowenny i koronki.

Formy pobożności ludowej będące owocem działania Ducha Świętego wyrażają pobożność wspólnoty Kościoła, ponieważ są sprawowane przez wiernych, którzy żyją z nim w jedności i należą do niego. Konsekwencją bycia w jedności z Kościołem i należenia do niego jest wierność i przestrzeganie przepisów dotyczących liturgii i form pobożności ludowej. Ponieważ pobożność ludowa stanowi wyraz pobożności Kościoła, musi ona podlegać ogólnym prawom kultu chrześcijańskiego i duszpasterskiemu autorytetowi Kościoła. Oznacza to, że można sprawować tylko te formy pobożności, które Kościół zatwierdził i wyraził o nich pozytywną opinię. Natomiast nie można korzystać z tych form, które pochodzą z objawień prywatnych, a nie mają aprobaty Kościoła.

Zadaniem Kościoła jest rozpoznawanie prawdziwości pobożności ludowej oraz jej odnawianie poprzez łączenie ze słowem Bożym, chrześcijańską tradycją i liturgią. Ten postulat wydaje się bardzo ważny, ponieważ pobożność ludowa za bardzo skoncentrowana na własnych wartościach i potrzebach, może zamykać się na potrzeby całego Kościoła. Poza tym przyjęcie eklezjologicznych zasad kultu włącza kult Maryi, aniołów, świętych i błogosławionych w szeroko rozumiane świętych obcowanie oraz wzajemną łączność miedzy Kościołem niebiańskim i ziemskim. Eklezjologiczne zasady kultu pozwalają także odpowiednio zrozumieć wzajemną relację między służeniem i charyzmatem. 

Po przyjęciu sakramentów inicjacji chrześcijańskiej człowiek należy do wspólnoty Kościoła i uczestniczy w kapłaństwie wspólnym Chrystusa. Wypełnia je nie tylko uczestnicząc w oficjalnej liturgii Kościoła, ale także przez różne formy pobożności ludowej. Swoje kapłaństwo ochrzczony wypełnia przez Chrystusa w Duchu Świętym. To właśnie Duch Święty uzdalnia człowieka do składania ofiary Bogu ze swojego życia. Kapłański fundament pobożności ludowej pomaga wiernym trwać na modlitwie i wielbieniu Boga Ojca oraz dawać świadectwo Jezusowi Chrystusowi. Zachowując własny charakter kultyczny, pobożność ludowa wyraża bogactwo wartości eklezjalnych, które na różne sposoby rodzą się i rozwijają we wspólnocie Kościoła.

ks. Dariusz Kwiatkowski

 
Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Pobożność ludowa

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola

Opiekun nr 19(506) od 10 września 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. reportaz z Kazachstanu, relacja z dożynek diecezjalnych i historia pisana znaczkami.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej