Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2018-04-17 09:25:04

Poncjusz Piłat
Najsłynniejszym rzymskim urzędnikiem, którego imię znane jest na całym świecie, nawet tym, którzy nie interesują się historią, jest prefekt Judei, Poncjusz Piłat, który skazał na śmierć Jezusa Chrystusa.

Poncjusz Piłat pochodził prawdopodobnie z krainy Samnium w środkowej Italii. Jego kariera zaczęła się zapewne od służby wojskowej w którejś z rzymskich prowincji. Był protegowanym Sejana, dowódcy gwardii cesarskiej.


Wizerunki cesarza
Piłat rozpoczął swoje urzędowanie bardzo niefortunnie. Kazał mianowicie wnieść nocą do Jerozolimy wizerunki cesarza na sztandarach. Wywołało to oburzenie wśród mieszkańców miasta, jako postępek niezgodny z Prawem Mojżeszowym. Tłum ludzi przybył z całej Judei do Cezarei, by błagać Piłata o usunięcie tych wizerunków. Okupowali plac pod pałacem prefekta przez pięć dni. Piłat kazał wojsku z wyciągniętymi mieczami otoczyć protestujących, którzy rzucili się na ziemię i oświadczyli, że wolą raczej zginąć, niż przekroczyć prawo. Ich postawa zmusiła namiestnika do usunięcia sztandarów z Jerozolimy. Niedługo potem Piłat wywołał kolejny konflikt zagarniając skarbiec świątynny, by sfinansować budowę akweduktu. Wzburzona ludność Jerozolimy wyległa na ulice i otoczyła trybunał prefekta. Ten wysłał przeciw skandującemu wrogie hasła tłumowi żołnierzy ubranych po cywilnemu i uzbrojonych w pałki. Weszli oni w tłum i na dany znak zaczęli bić kijami zgromadzonych Żydów. Wiele osób zginęło od ciosów, wiele zostało zadeptanych w trakcie bezładnej ucieczki. Namiestnik rozdrażnił mieszkańców Jerozolimy umieszczeniem w pałacu Heroda poświęconych Tyberiuszowi pozłacanych tarcz. Piłat miał także dokonać rzezi pielgrzymujących do Jerozolimy mieszkańców Galilei (Łk 13, 1).

Okrutny i uparty
Piłat uważany był za człowieka okrutnego, upartego i chciwego. Tak opisał go żydowski historyk Józef Flawiusz i filozof Filon z Aleksandrii. Po przybyciu do Judei namiestnik zacieśnił kontakty z arcykapłanem Kajfaszem, aby ułatwić sobie zarządzanie krajem. Prawdopodobnie około roku 29 lub 31 po Chr. odbył się prowadzony przez Poncjusza Piłata proces Jezusa Chrystusa, Właśnie wtedy okazało się, do jakiego stopnia kapłańska elita Jerozolimy była w stanie manipulować namiestnikiem i sterować reakcjami. Tylko małżonka namiestnika usiłowała się wstawić za oskarżanym przez kapłanów Jezusem, którego uważała za człowieka sprawiedliwego (Mt 27, 19). Piłat skazał Chrystusa za rzekomą obrazę majestatu ludu rzymskiego, czyli przestępstwo polityczne. Wyrok śmierci został przez Piłata wydany pod wyraźnym naciskiem tłumu i kierujących nim kapłanów (J 19, 12).

Inskrypcja na kamieniu
Jedynym materialnym śladem istnienia Piłata jest inskrypcja sporządzona na kamieniu, odnaleziona w Cezarei Nadmorskiej. Wapienny blok z napisem został odkryty w 1961 roku przez włoskiego archeologa A. Frovę. Ma on wymiary 82 na 65 cm i jest uszkodzony. Na jego powierzchni widoczna jest inskrypcja dedykująca świątynię w Cezarei ubóstwionemu cesarzowi Augustowi, jego żonie Liwii oraz cesarzowi Tyberiuszowi. Zadaniem Piłata było utrzymanie porządku i spokoju w prowincji. Ale sytuacja w Judei się pogarszała i cały czas narastały niepokoje. Pojawiali się coraz to nowi wichrzyciele podający się za Mesjasza. W 36 roku po Chr. w okolicach Samarii pojawił się człowiek podający się za wskrzeszonego Mojżesza i zebrał wokół siebie sporą grupę zwolenników, którzy wzięli ze sobą broń. Udał się z nimi na świętą dla Samarytan górę Garizim, utrzymując, że znajdzie naczynia zakopane tu przez Mojżesza. Do grupy przyłączało się coraz więcej Samarytan, którzy zebrali się w pobliskiej wsi. Gdy dowiedział się o tym prefekt, wysłał kohorty piechoty i jazdę, by uspokoić sytuację. Wojsko zagrodziło Samarytanom drogę, a następnie uderzyło na zgromadzonych ludzi. Nastąpiła rzeź zwolenników proroka. Po tym wydarzeniu Samarytanie wysłali poselstwo ze skargą do prokonsula Syrii Witeliusza. Sprawa dotarła także do cesarza, gdyż Piłat udał się do Rzymu, by zdać sprawę przed cesarzem ze swego namiestnictwa. W momencie, gdy płynął do Italii, Tyberiusz zmarł. Tak zakończyło się urzędowanie Piłata.
Według późniejszych przekazów apokryficznych i pism historyków chrześcijańskich, Piłat po powrocie do Rzymu miał popaść w niełaskę. Cesarz Kaligula miał go zesłać do Galii, gdzie były prefekt Judei pojechał wraz ze swoją żoną Klaudią Proklą. Późniejsze legendy stwierdzają, że Piłat popełnił samobójstwo z powodu wyrzutów sumienia po wydaniu wyroku skazującego na Zbawiciela. Namiestnik miał się utopić w rzece Rodan. Do dziś we francuskim mieście Vienne miejscowi pokazują starożytny rzymski monument, który ma być jego grobowcem. Tylko kościół koptyjski w Egipcie ogłosił Piłata świętym, który miał się nawrócić na chrześcijaństwo, tak samo jak jego małżonka.

 Szymon Modzelewski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Archeologia i historia

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 12

Opiekun nr 13(526) od 17 czerwca 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
relacja z 22. Spotkania Młodych na Lednicy

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej