Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-09-28 12:19:34

Ewangelizacja powołanie w powołaniu
Diecezja kaliska świętuje srebrny jubileusz. Świętują go także kapłani wyświęceni jako pierwsi w stolicy nowej diecezji. Publikujemy ich świadectwa po 25 latach kapłańskiego życia. 

Jak to się dzieje, że ktoś zostaje księdzem? To najczęstsze pytanie, jakie młodzi zadają kapłanom. Powołanie zawsze pozostanie wielkim darem i tajemnicą. Bóg wzywa jednak konkretnego człowieka, który w danych okolicznościach daje odpowiedź. Co zatem wpłynęło na moją odpowiedź? Wywodzę się z rodziny bardzo wierzącej i z parafii, która do dziś szczyci się wspaniałymi duszpasterzami. Wiele tym dwóm środowiskom zawdzięczam. Gdzieś w sercu od początku tliło się zamiłowanie do modlitwy i służby Bożej. A jednak na pewnym etapie życia byłem człowiekiem samotnym i zamkniętym. Czegoś mi brakowało. Nosiłem w sobie niewłaściwy obraz Boga i pewien lęk. Czułem wprawdzie, że Bóg mnie wzywa, niemniej uciekałem przed powołaniem. Chciałem być jak inni, chciałem być jak ci, którzy płynęli z prądem tego świata. Na szczęście Bóg czuwał nade mną. Nie pozwolił odejść zbyt daleko. Zacząłem szukać…
W tamtych latach bardzo prężnie rozwijała się Odnowa w Duchu Świętym. W mieście, w którym uczęszczałem do szkoły, powstała wspólnota; na cotygodniowe spotkania modlitewne przychodziło wiele osób. Z początku, gdy słyszałem o Odnowie, wydawała mi się ona czymś dziwnym, nie z tej ziemi. Myślałem: ja mam swoją pobożność, jestem wierzący, jestem w porządku; tamto może jest dobre dla innych, ale nie dla mnie. Z czasem jednak mogłem się przekonać, jak Duch Święty zmienia ludzi, w tym moich kolegów. Oni systematycznie zbliżali się do Boga, a ja nie radziłem sobie ze swoimi problemami. Dałem się więc namówić na udział w spotkaniu modlitewnym.
Było to niesamowite doświadczenie, trudne do opisania. Prawdziwy Wieczernik. Bóg przychodził do nas ze swoją miłością. Wszyscy włączaliśmy się w modlitwę uwielbienia. W tej wspólnocie naprawdę działał Duch Święty! To był żar w sercu! Czułem bliskość Pana, czułem, że On jest najważniejszy i że nie mogę uczynić nic lepszego, jak tylko oddać Mu swoje życie. Była to moja wiosna Kościoła, nowy początek. Nie chodziło tu o jednorazowe doświadczenie, ale raczej o pewien proces odnowy serca. Dzięki niemu mogłem podjąć decyzję o kapłaństwie. Papiery do poznańskiego seminarium zawiozłem dosłownie w ostatnim dniu.
Tak rozpoczęła się moja droga ku kapłaństwu, czas wszechstronnej formacji. Chciałem być księdzem, nie miałem co do tego żadnych wątpliwości. Z biegiem czasu moje rozeznanie zostało potwierdzone. Pod koniec sześcioletnich studiów seminaryjnych przeprowadzono w Polsce reorganizację struktur Kościoła - powstały nowe diecezje. Jako diakoni pochodzący z południowej Wielkopolski otrzymaliśmy więc święcenia w Kaliszu, 27 maja 1992 roku – dzień wcześniej niż nasi koledzy w Poznaniu. Byliśmy pierwszymi prezbiterami wyświęconymi dla nowo utworzonej diecezji. Na obrazku prymicyjnym umieściłem słowa z Psalmu 16: „Tyś jest Panem moim, poza Tobą nie ma dla mnie dobra”. Dziś wiem, że te słowa oddają sens mojego życia i posługi – głosić, że Jezus jest Panem, i prowadzić innych do osobistej relacji z Nim.
Od początku kapłaństwa chciałem być duszpasterzem. Każda parafia stanowiła ciekawe wyzwanie. Nigdy jednak nie myślałem, że moje życie i posługa będą przebiegać właśnie w taki sposób, w jaki przebiegają. Wcześniejsze otwarcie się na Ducha Świętego oraz wiosna Kościoła, której doświadczyłem w ruchach i wspólnotach, zaowocowały zupełnie nowym wymiarem kapłaństwa. W każdym miejscu posługi prowadziłem i nadal prowadzę wspólnotę ewangelizacyjną. Spotykamy się na modlitwie co najmniej raz w tygodniu. Dzięki temu jako ksiądz mogę modlić się ze świeckimi, mogę wspólnie z nimi rozważać Słowo, które nieustannie wzywa do wiary i nawrócenia – wszystkich, także kapłana. Od niemal dwudziestu lat jestem związany ze Szkołą Nowej Ewangelizacji, prowadzę kursy oraz rekolekcje, sam też w nich uczestniczę. Pan Bóg postawił na mojej drodze wielu wspaniałych ewangelizatorów – duchownych i świeckich – których konferencji mogłem słuchać i z którymi głosiłem Słowo, ucząc się ewangelizacji. Z czasem odkryłem, że w Kościele jesteśmy nie po to, by pełnić urząd czy wykonywać jakieś prace, ale po to, by ewangelizować. Podczas pewnej modlitwy wstawienniczej, czyli takiej, w której kilka osób ze wspólnoty staje obok jakiejś osoby, by wypraszać dla niej konkretne łaski, usłyszałem słowa: „Poprowadzę cię na drogi, gdzie będziesz się dziwił, że tak wielkich rzeczy dostępujesz”. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć: tak, w moim życiu kapłańskim te słowa się spełniają. W jaki sposób? Jakich wielkich rzeczy dostępuję? Po prostu widzę, jak Jezus działa w życiu ludzi, gdy się im głosi Dobrą Nowinę. On nawraca, daje nowe życie, przemienia, uzdalnia do służby i misji. Tylu ludzi uzdrowionych na duszy i na ciele mogłem spotkać! To są dla mnie wielkie rzeczy. Gdy głoszę Ewangelię, Jezus przychodzi także do mnie, słabego i grzesznego człowieka, aby mnie nawracać i uzdrawiać. Niewątpliwie nawrócenie parafii czy wspólnoty rozpoczyna się od nawrócenia jej pasterza.
Dziś jestem szczęśliwym księdzem. Moim powołaniem jest głosić Jezusa na wszelkie sposoby. A On stale mnie zaskakuje tym, co czyni, gdy ludzie przyjmują Go do swego życia; i tym, jak zmienia moje życie. Podróż z Nim trwa i nigdy się nie skończy. Możemy ją przeżywać razem. Uwierz, że to jest dla Ciebie! 

Ks. Dominik wodniczak
Proboszcz Parafii pw. świętej Rodziny w Ostrowie Wielkopolskim

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

25 lat Diecezji Kaliskiej

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej