Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-11-29 12:04:50

Święta w koronie

Kobyla Góra kojarzy się z najwyższym wzniesieniem Wielkopolski nazywanym też Górą Krzyża Jubileuszowego. Tym razem jednak zajrzymy do parafialnego kościoła położonego właśnie w miejscowości o tej nazwie, któremu patronuje św. Jadwiga Śląska.

Kobyla Góra w łacińskiej kronice Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis, czyli pochodzącej z XIII lub XIV wieku „Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego”, wymieniona jest jako Cobilagora i Kobylagora. Natomiast pierwszy raz wzmiankowana jest w 1387 roku, w dokumentach z czasów króla Władysława Jagiełły. Otrzymane w XV wieku prawa miejskie osada straciła w XIX wieku. Dowodem tego jest zachowana do czasów nam współczesnych zabudowa rynku o miejskim charakterze.

Pod opieką św. Jadwigi

W publikacji autorstwa Sławomira Mrugalskiego i Bartłomieja Majchrzaka wydanej z okazji 200-lecia powstania kościoła w Kobylej Górze wspomniano, że miejscową parafię erygowano w 1403 roku. Pierwszym znanym z imienia proboszczem parafii był ks. Jakub w 1430 roku, a obecnie od 2012 roku jest nim ks. kanonik Tomasz Dereziński. Akt erekcyjny spłonął podczas pożaru kościoła w XVI wieku, dlatego został wystawiony kolejny już w 1677 roku. W przekazach archiwalnych z 1566 roku znalazły się informacje o istniejącej tu szkole, której rektorem był Andrzej. Od początku swego istnienia parafia należała do diecezji wrocławskiej, następnie archidiecezji poznańskiej i wreszcie w 1992 roku do nowo powstałej diecezji kaliskiej. Jej główną patronką została Święta Jadwiga Śląska. Potwierdza to bulla papieża Benedykta XIV z 1751 roku. Ku czci Świętej obchodzony jest odpust 16 października. Poza tym dawniej obchodzono jeszcze odpusty ku czci Świętych Benona i Tekli oraz w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na mocy bulli papieża Piusa VI z 1778 roku w parafii obchodzi się jako główny odpust Przemienienia Pańskiego. Do II wojny światowej przybywali na niego pielgrzymi z parafii Cieszyn koło Międzyborza. Według przekazów wyruszyli oni po raz pierwszy, kiedy w Cieszynie panowała epidemia zaraźliwej choroby, która ustąpiła, gdy mieszkańcy uczestniczyli w odpuście Przemienienia Pańskiego w Kobylej Górze, aby prosić Boga o pomoc.

Murowana świątynia

Nie wiadomo kiedy został wybudowany pierwszy drewniany kościół w Kobylej Górze. Prawdopodobnie było to w XIV albo nawet jeszcze wcześniej w XIII wieku krótko po kanonizacji św. Jadwigi Śląskiej, patronki świątyni. Wiadomo, że kościół spłonął podczas pożaru w miasteczku w XVI wieku, potem drugi również drewniany w końcu XVIII wieku. Właśnie dlatego właściciel Kobylej Góry Ignacy Cielecki postanowił o budowie murowanej świątyni w stylu klasycystycznym w nowym miejscu, jak piszą autorzy wspomnianej publikacji, w północno-wschodnim narożniku rynku. Jej projekt przygotował architekt Jan Nepomucen Baranowski. Budowę ukończono rok później, już w 1807 roku. Jednonawowa świątynia została zakończona półokrągłym prezbiterium. Później po bokach dobudowano tak zwane kruchty. Portal wejściowy ozdobiono pilastrami imitującymi kolumny i trójkątnym przyczółkiem. Już w XX wieku, w 1984 roku do świątyni dobudowano murowaną dzwonnicę, która stylem komponuje się z kościołem.

W prezbiterium

Teraz zajrzyjmy najpierw do wnętrza świątyni, które jest bardzo jasne. Wokół prezbiterium i wzdłuż ścian zobaczyć można pilastry. Według Sławomira Mrugalskiego i Bartłomieja Majchrzaka „zarówno ołtarz główny, jak i ołtarze boczne oraz chór ozdobiony wyobrażeniami instrumentów muzycznych, przez białą barwę i złocenia, nawiązują do stylu empir będącego jedną z odmian klasycyzmu w okresie napoleońskim”. Klasycystyczne są też chrzcielnica i dwukondygnacyjna, przyścienna ambona. Natomiast prospekt organowy powstał w 1935 roku. Wykonał go Zakład Władysława Kaczmarka z Wronek.
Centrum świątyni stanowi prezbiterium z ołtarzem głównym wolnostojącym, jednoosiowym, który pochodzi z 1946 roku. Jego cokół jest murowany. Umieszczono na nim rzeźby przedstawiające stojących, siedzących lub klęczących barokowych aniołów. Powstały w 2 połowie XVIII wieku w warsztacie wielkopolskim. Na samym szczycie ołtarza głównego umieszczona została figura św. Jadwigi Śląskiej autorstwa Alfreda Wiśniewskiego. Artysta ubrał Świętą w pofałdowaną suknię przewiązaną w pasie i płaszcz z kołnierzem. Został on spięty pod szyją szeroką klamrą i przerzucony połą przez prawe ramię. Spod sukni wystaje bosa stopa prawej nogi. To nawiązanie do prawdziwej historii życia Jadwigi, bo już średniowieczne zapisy mówią praktykowaniu przez nią surowej ascezy już na dworze książęcym. Księżna pozbyła się bogatej garderoby i kosztownej biżuterii, jadała skromnie, nosiła włosiennicę i właśnie cały czas chodziła boso. Pewnego dnia jej spowiednik wręczył jej buty z poleceniem, by je nosiła. Księżna spełniła jego polecenie i nosiła je, ale zawieszone na sznurku, a nie na nogach.
Popatrzmy jeszcze na figurę z Kobylej Góry. Na głowę św. Jadwigi artysta włożył koronę, spod której wyłaniają się długie, opadające na ramiona, kręcone włosy. I jeszcze jedno - na wysokości pasa Święta trzyma model kościoła, jako fundatorka świątyń, klasztoru i wielu dzieł charytatywnych.
Również w prezbiterium, ale po lewej stronie ołtarza głównego zobaczymy także św. Jadwigę Śląską. Jednak tym razem na obrazie przedstawiona została scena znana z legendy. W trzebnickiej świątyni Jezus Chrystus oderwał rękę od krzyża, aby pobłogosławić modlącą się Świętą Księżnę.

Poświęcona Janowi Pawłowi

Natomiast po prawej stronie głównego ołtarza umieszczono portret Jan Pawła II. Wybór Papieża - Polaka 16 października 1978 roku upamiętnia plafon namalowany w XX wieku na suficie prezbiterium. W jego centrum znajdują się postacie Ojca Świętego i Jezusa. Chrystus wyciąga dłoń w stronę Jana Pawła II. Natomiast z rany Jezusa wydobywają się jasne promienie skierowane w kierunku papieża. Ponad postacią Zbawiciela przedstawiono Ducha Świętego w postaci białej gołębicy. W centrum obrazu na drugim planie umieszczono fasadę Bazyliki św. Piotra. Jak wspomniano w publikacji „Kościół parafialny w Kobylej Górze” jest to prawdopodobnie pierwsza na terenie dekanatu ostrzeszowskiego praca poświęcona Janowi Pawłowi II. Przy okazji dodam, że właśnie 16 października obchodzimy w Kościele wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej, czyli patronki świątyni i parafii. Zauważył to sam Ojciec Święty podczas jednej ze swoich pielgrzymek do Polski.

Matka Boża i Przemienienie Pańskie

W świątyni najpierw ustawiono cztery ołtarze boczne: św. Benona, św. Anny, św. Antoniego i Przemienienia Pańskiego. Ostatecznie pozostały dwa przyścienne, jednokondygnacyjne, klasycystyczne. Wykonane zostały w lokalnym warsztacie w 1807 roku. Ołtarze zostały pomalowane na kolor złamanej bieli i ozdobione złoceniami.Pierwszy z nich, po lewej stronie prezbiterium poświęcony został poświęcony Matce Bożej Częstochowskiej, umieszczono w nim również wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Natomiast z samej góry spogląda na nas z obrazu św. Józef z Dzieciątkiem. Wracając do wizerunku Pani Jasnogórskiej, kiedy dobrze się mu przypatrzymy, na złotym tle po bokach odkryjemy postacie przedstawione graficznie, monochromatyczne sceny z życia Maryi i Jezusa Chrystusa, a także postać św. Jadwigi. Dokładnie po lewej stronie na wysokości ramion umieszczona została scena Bożego narodzenia, w górnym narożniku scena koronowania cierniem Jezusa. Natomiast po prawej stronie na wysokości ramion Dzieciątka Jezus znalazła św. Jadwiga. Powyżej scena biczowania Jezusa przy kolumnie, a w narożniku obrazu scena zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie. Natomiast u dołu ołtarza - za skrzynią mensy – znajduje się prostokątna nisza zamknięta łukiem, zaaranżowana na grotę stanowiącą symboliczny grób Jezusa.
Przejdźmy teraz do prawego bocznego ołtarza. Znajduje się w nim obraz ukazujący Przemienienie Pańskie, a powyżej niego przedstawienie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Niedawno dołączył tu bł. ks. Jerzy Popiełuszko w znaku relikwii.

Ozdobiony plafonami

Teraz spojrzymy na sufit, który zdobią plafony, pochodzące z początku lat 80. XX wieku. W nawie głównej jeden z nich przedstawia ubranego w habit franciszkański św. Maksymiliana Kolbe, który trzyma w ręku obozową koszulę z odwróconym czerwonym trójkątem na piersi z literą „P” i z numerem obozowym „16.670”. Kolejny plafon ukazuje Jezusa Chrystusa, na którego zgiętej ręce wsparty został krzyż na wysokim drzewcu z owiniętą dookoła białą banderolą z czarnym napisem „PAX, Alleluja”. W drugiej ręce Syna Bożego namalowano płasko złożoną księgę z umieszczonym na niej Barankiem z krzyżem i czerwonym proporcem. Na suficie przedstawiono również postać Matki Bożej trzymającą w ręku koronę i wskazującą na krzyż. Natomiast na ścianach powyżej stacji Drogi krzyżowej, namalowano postacie czterech Ewangelistów: św. Mateusza, św. Marka, św. Łukasza i św. Jana.Idąc dalej przy wejściu na chór umieszczono tablice świadczące o szczególnych osobach i momentach w historii parafii i Kobylej Góry. Upamiętniają one: żołnierzy Armii Krajowej Obwodu „Reduta” walczących w czasie II wojny światowej na terenie gminy Kobyla Góra, pochodzącego z parafii ks. prof. dr. hab. Antoniego Lewka, ks. kanonika profesora Edwarda Nawrota, proboszczy ks. kanonika Jana Markulę i ks. kanonika Jana Matysiaka oraz 25. rocznicę powstania naszej diecezji. 

 

 Renata Jurowicz

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej