Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2017-06-09 12:13:01

Słowo Boże na każdy dzień

Uroczystość Najświętszej Trójcy 11 czerwca
Wj 34,4b-6.8-9; Dn 3; 2 Kor 13,11-13; J 3,16-18

Poniedziałek, 12 czerwca
2 Kor 1,1-7; Ps 34(33); Mt 5,1-12

Wtorek, 13 czerwca
2 Kor 1,18-22; Ps 119(118); Mt 5,13-16

Środa, 14 czerwca
2 Kor 3,4-11; Ps 99(98); Mt 5,17-19

Czwartek, 15 czerwca
Pwt 8,2-3.14b-16a; Ps 147; 1 Kor 10,16-17; J 6,51-58

Piątek, 16 czerwca
2 Kor 4,7-15; Ps 116(115); Mt 5,27-32

Sobota, 17 czerwca
2 Kor 5,14-21; Ps 103(102); Mt 5,33-37

Z Księgi Wyjścia
Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne. A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność». I natychmiast skłonił się Mojżesz aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli łaskawy jesteś dla mnie, Panie, niech pójdzie Pan w pośrodku nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz winy nasze i grzechy nasze i uczynisz nas swoim dziedzictwem».

Z Drugiego listu do Koryntian
Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju niech będzie z wami! Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem. Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi.

Z Ewangelii według świętego jana

Wiara i życie wieczne

Jezus powiedział do Nikodema: «Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.

Komentarz do Ewangelii

Doświadczenie Miłości

Tak Bóg umiłował świat…” (J 3, 16) - to jedno zdanie wypowiedziane do Nikodema tłumaczy całą tajemnicę zbawienia i sens wiary, więc zatrzymajmy się dziś przy nim na dłuższą chwilę.
Czasem trudno uwierzyć, że Bóg zdobył się na to, by posłać Syna na świadectwo wobec świata, że Ojca stać na wszystko, nawet na przebaczenie ukrzyżowania Jednorodzonego. A jednak to pierwsza prawda wiary - miłość, która nie ma granic. Nie da się inaczej głosić chrześcijaństwa jak proklamując odkupienie człowieka przez Miłość, która odniosła zwycięstwo nad śmiercią w każdym jej przejawie. Sam Jezus powie o tym w czasie ostatniej Paschy: „Nikt nie ma większej miłości, gdy ktoś swoje życie oddaje…” (J 15, 13). Ta dobrowolność wejścia w śmierć jako dowód miłości z jednej strony zamyka usta diabłu, który rościł sobie prawa do przekleństwa grzechu i przeklętej wieczności dla wszystkich ludzi, a z drugiej daje nam pewność bezgranicznej życzliwości Boga dla każdego człowieka. To jest sednem dzisiejszej modlitwy Mojżesza: „Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas” (Wj 34, 9).
Skoro głosimy miłość, to oczywiste jest, że chodzi o relację - rzeczywistość niezwykle dynamiczną, ciągle aktywną, nie pozwalającą sobie na stagnację, zrezygnowanie, przysłowiowe „machnięcie ręką” czy „postawienie krzyżyka” nad niewiernością człowieka (choć akurat krzyż ma tutaj sporo do powiedzenia). Dlatego tajemnica Trójcy Świętej uświadamia ogrom zaangażowania i dynamizm działania Boga, który JEST Miłością nieustannie szukającą grzesznika (por. anafora dziękczynna Liturgii Pokutnej), jednocześnie będąc relacją Osób Ojca, Syna i Ducha. Ten Bóg, który jest miłością (por 1 J 4, 8b.16b), z samej swojej natury nie pozwala sobie na ospałość, brak zainteresowania czy zniechęcenie - jest niestrudzony w relacji między Osobami Trójcy i oddany całym sercem zbawieniu swoich stworzeń.
Oddanie (a wręcz rozdarcie) Serca, byśmy mogli z Niego czerpać życie, jest świadectwem absolutnie bezwarunkowej miłości… i to czasami nas onieśmiela - szczególnie, gdy nierzadko zachowujemy się jak niewdzięczne dzieci manifestujące brak szacunku, niechęć odwzajemnienia łaski czy zwyczajny bunt wobec planów szczęścia przekraczającego nasze wyobrażenia… Dlatego obok pełnej gwałtowności i zazdrosnej miłości Pana Zastępów pojawiają się dowody czułości, cierpliwości i życzliwości względem każdego z nas, nawet wtedy, gdy jesteśmy Jego nieprzyjaciółmi z powodu zaangażowania w oszustwo grzechu.
I jeszcze jedno - jakkolwiek byśmy próbowali zrozumieć tajemnicę miłości Trójcy, nie jesteśmy zdolni do zgłębienia tego Bożego misterium
(a może po prostu sekretu). I całe szczęście! Jednym z ważnych elementów miłości jest intymność, której nie powinno się obnażać i odkrywać przed całym światem - dlatego tylko częściowo i raczej dzięki duchowej intuicji niż intelektualnemu poznaniu jesteśmy zdolni zajrzeć w świat relacji kształtujących wewnętrzne życie Trójcy Świętej. Ostatecznie nie chodzi przecież tylko o wiedzę czy znajomość Boga, ale doświadczenie Miłości, która zbawia…

ks. Grzegorz Mączka

Słowo, które ożywia

Pięćdziesiątnica

Pięćdziesiątnica zwana także Świętem Tygodni (Wj 34, 22; Pwt 16, 10), Dniem Pierwocin (Lb 28,26) oraz Świętem Żniw (Wj 13,16) była pierwotnie świętem o charakterze rolniczym, związanym z pielgrzymką do Jerozolimy, aby złożyć w świątyni ofiary z pierwocin ziemi. W późniejszym okresie obchód Pięćdziesiątnicy połączono ze wspomnieniem otrzymania przez Mojżesza Tory na Synaju. Pięćdziesiątnica przypadająca po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa to moment przyjścia Ducha Świętego.

Łukasz, relacjonując w Dziejach Apostolskich wydarzenie zesłania Ducha Świętego na apostołów (Dz 2, 1-13), odwołuje się motywów starotestamentalnych teofanii (ogień, szum z nieba, wiatr) oraz do biblijnego opisu budowy wieży Babel (Rdz 11, 1-9). Przyjście Ducha Świętego przedstawione jest przez Ewangelistę na zasadzie kontrastu z wydarzeniami z Księgi Rodzaju. Budowniczowie wieży Babel, choć początkowo mówili jednym językiem, nie mogli porozumieć się między sobą. Apostołowie zaś w dniu Pięćdziesiątnicy, choć mówili różnymi językami, rozumieli się doskonale i byli rozumiani przez ludzi różnych języków. Budowa wieży Babel spowodowała rozbicie jedności wśród ludzi. Zesłanie Ducha Świętego zjednoczyło apostołów między sobą i złączyło z innymi ludźmi. Ludzie budujący wieżę Babel mówili: Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba. Apostołowie w dniu Pięćdziesiątnicy zapomnieli o sobie, a skoncentrowali się na głoszeniu wielkich dzieł Bożych. Dzięki temu mogli stać się przyczyną jedności wśród ludzi różnych języków. Przyjmującym moc z wysoka apostołom towarzyszy dający się słyszeć szum z nieba i ogniste języki. Owo uderzenie gwałtownego wiatru przywołuje na pamięć zjawiska towarzyszące Mojżeszowi na Synaju (Wj 19, 16-19). Łukasz świadomie starał się uwypuklić podobieństwa z teofanią synajską, by w ten sposób podkreślić znaczenie poranka Pięćdziesiątnicy dla nowej społeczności wierzących. Jak zawarcie przymierza na Synaju stało się zaczątkiem ludu Bożego Starego Prawa, tak dzień Pięćdziesiątnicy jest początkiem nowego ludu - Kościoła, zgromadzonego wokół zmartwychwstałego Pana i posłanego głosić wielkie dzieła Boże aż po krańce świata. W dzień Pięćdziesiątnicy drzwi Wieczernika otwierają się i apostołowie wychodzą na zewnątrz.  Nie jest to wynik ich decyzji, ale konsekwencja owego „potężnego powiewu wiatru”. To Duch Święty wyprowadził przerażonych uczniów z zamknięcia i uzdolnił ich do składania przekonującego świadectwa. Znakiem dokonanej przez Ducha przemiany są otwarte na oścież drzwi - odwaga zajęła miejsce strachu, niepewność i zniechęcenie ustąpiły entuzjazmowi,  misyjny zapał pokonał „święty spokój” i wygodne zajęcie się sobą. Prowadzeni przez Ducha uczniowie rozeszli się i przepowiadali Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły (Mk 16, 20).

ks. Piotr Bałoniak

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej