Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-10-10 10:28:51

Symbol wiary i walki

Góra Krzyży w Szawlach nazywana jest sanktuarium pod otwartym niebem. To jedno z najsłynniejszych miejsc pielgrzymkowych na Litwie. Pielgrzymi z całego świata pozostawili na tym wzgórzu ogromną ilość krzyży.

Góra Krzyży tak naprawdę położona jest około 10 kilometrów na północ od Szawli, pomiędzy wioskami Domantai a Jurgaičiai. To wysokie na 10 metrów, podłużne wzgórze ma 25 metrów długości i 20 metrów szerokości. Przez wieki stało się symbolem trwania przy wierze katolickiej, dążeń niepodległościowych i nadziei.

W hołdzie powstańcom

Prawdopodobnie pierwsze krzyże pojawiły się tutaj już w XIV - XV wieku. Po przyjęciu chrztu przez Żmudzinów w 1413 roku na górze zbudowano kaplicę, stawiano krzyże. Potem stawiały je rodziny powstańców poległych w 1831 roku, a później po powstaniu styczniowym w 1863 roku. Podczas powstania, w tym miejscu dokonywano egzekucji powstańców i potajemnie ich chowano. Krzyże stały się hołdem oddanym tym, którzy zginęli w walce o niepodległość, zesłani byli na Syberię i prześladowani przez cara. Wiele z nich pojawiło się po objawieniu się w tym miejscu pod koniec XIX wieku Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus.

Krzyż i władza

W 1900 roku na górze było już ponad 130 dużych krzyży, a w 1940 - około 400 dużych i 800 małych. Ludzie pomimo zakazów przychodzili tu ze znakami męki Chrystusa w czasach II wojny światowej i radzieckiej okupacji. Władza komunistyczna próbowała wiele razy likwidować „las” krzyży na tym wzgórzu. W 1960 roku góra została zablokowana przez milicję i nocą wkroczyły na nią specjalnie wybrane oddziały poborowych, którzy zniszczyli około pięć tysięcy krzyży. Zastępca przewodniczącego RM Litewskiej SRR L. Dirzinskaite stwierdził: „Wszystkie krzyże, jakie znajdowały się na tej górze, zostały usunięte i zniszczone, a metalowe przetopiono na złom”. Władze w latach 1973, 1974 i 1975 przeprowadziły kolejne akcje niszczenia krzyży, w końcu zaplanowały budowę tamy wodnej na rzece Kulpe. Góra Krzyży miała przestać istnieć, zalałaby ją woda. Na szczęście do realizacji tych planów nie doszło, a wzgórze ciągle na nowo „odradzało się”. Potem w 1990 roku, by upamiętnić ofiary komunistycznego terroru na Litwie przyniesiono tu następne krzyże. Zaczęto też je stawiać z okazji ślubu, narodzin dzieci i śmierci bliskich osób, prosząc o zdrowie i opiekę Bożą. Teraz krzyże trudno policzyć, niektóre z nich mają nawet cztery metry wysokości. Stawiają je nie tylko Litwini, Polacy, Żmudzini, ale również pielgrzymi ze Stanów Zjednoczonych, Kanady, Argentyny, Brazylii, Niemiec i wielu innych krajów. Czasami zawieszają na nich różańce i stawiają obok nich figury.

Nadzieja zmartwychwstania

Szczególną datą wpisującą się w historię Góry Krzyży był 2 września 1993 roku. Tego dnia podczas pielgrzymki na Litwę Jan Paweł II odprawił tu Mszę Świętą. Papież nazwał Litwę krajem krzyży, a Górę Krzyży - szczególnym miejscem na ziemi, w którym skupiły się cierpienie i ból stuleci oraz jaśnieje nadzieja zmartwychwstania. To wydarzenie upamiętniono stawiając krzyż na środku polanki. Potem Jan Paweł II podczas wizyty we włoskim sanktuarium w La Verna zachęcił franciszkanów, by wybudowali klasztor właśnie w tym miejscu. Został on poświęcony 8 lipca 2000 roku. Klasztor stał się miejscem wyciszenia dla pielgrzymów.

W japońskiej NHK

O Górze Krzyży w 2009 roku dowiedzieli się nawet Japończycy. Japońska telewizja państwowa NHK w serii programów poświęconych światowemu dziedzictwu kultury pokazała Litwę. Uznano ją za „katolicki kraj, w którym głęboką rolę odgrywa symbolika krzyża”. W programie dokumentalnym pokazano Wilno z Ostrą Bramą i innymi kościołami, a także Górę Krzyży znajdującą się również na liście światowego dziedzictwa ONZ. W programie przedstawiono jej historię, pokazano ceremonię błogosławienia nowych krzyży przez litewskiego biskupa. Rozmawiano z parą nowożeńców, którzy po zawarciu ślubu, zgodnie z miejscowym zwyczajem, przyszli postawić swój krzyż. Podobnie uczynili rodzice dopiero co ochrzczonego dziecka. W dalszej części programu pokazano m. in. archiwalne filmy o deportacji Litwinów do gułagów w czasach okupacji sowieckiej. - Co kilka kilometrów widać na Litwie krzyż. Był on i jest dla mieszkańców tego kraju symbolem ich tożsamości - stwierdził reporter NHK.

tekst i foto Renata Jurowicz

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej