Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-10-07 10:02:50

Uśmiechnięta Madonna

Tykadlow

Świątynia w Tykadłowie nosi to samo wezwanie, co dawny kościół istniejący na tym miejscu. Od 700 lat patronuje mu św. Katarzyna, której obraz w bocznym ołtarzu zdobią srebrne sukienki. 

Bardzo blisko Kalisza znajduje się mało znana miejscowość Tykadłów, w której można znaleźć szczególną świątynię zbudowaną z cegły w stylu neogotyckim. Wcześniej znajdowała się tutaj świątynia drewniana, a parafia istniała prawdopodobnie już od XIV wieku. Źródła z XV wieku mówią już o „dawno istniejącym” w tym miejscu kościele, który posiadał trzy ołtarze. Przez około dwieście lat, od końca XVI do połowy XVIII wieku, filią Tykadłowa była wspólnota z Russowa. W 1754 roku świątynia uległa zniszczeniu - pięć lat później stanęła nowa, również drewniana, która przetrwała do połowy XIX wieku, jednak parafia została zniesiona. W drugiej połowie XVIII wieku sytuacja się odwróciła i to Tykadłów został przyłączony do parafii Russów. Na początku XIX wieku tym razem kościół w Russowie został zniszczony, więc siedziba parafii ponownie znalazła się w Tykadłowie i tak jest do dzisiaj. 

Wiadomo, że w XVI wieku obok świątyni stał dom plebana i szkoła. Według informacji z książki „Diecezja kaliska. Parafie - Kościoły - Kaplice” w 1720 roku przy kościele w Tykadłowie augustianie erygowali konfraternię Matki Boskiej Pocieszenia, a parafii nadano odpust na święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Z dokumentów wizytacyjnych z XVIII wieku można się dowiedzieć, że w świątyni musiał się znajdować już obraz Madonny z Dzieciątkiem, o którym mówiono „słynący łaskami”. Matka Boża na nim jakby się uśmiechała, a aniołowie ponad głowami jej i Jezusa niosą koronę. Koło obrazu można zobaczyć wota świadczące o łaskach otrzymanych za pośrednictwem Maryi. 

Na początku XX wieku zapadła decyzja o budowie nowego, murowanego kościoła. Został on wzniesiony w latach 1905 - 1911 w stylu neogotyckim - ma jednonawową konstrukcję z wielobocznie zamkniętym prezbiterium i wieżą we frontowej fasadzie. Dzięki wysokim, ostrołukowym oknom w świątyni jest w ciągu dnia dużo światła. Również wejście do świątyni zwraca uwagę wąskimi, strzelistymi drzwiami. W małym, ale wysokim przedsionku można zobaczyć dwa krzyże. Większy z nich przypomina o misjach związanych z Najświętszym Sercem Pana Jezusa. Według opracowań wyposażenie świątyni pochodzi z czasu jej budowy, ale znajdują się tam także obiekty barokowe i rokokowe, przeniesione z poprzedniego kościoła. Neogotycki, trójkondygnacyjny ołtarz główny ufundowany został w 1909 roku przez J. J. Durajczyków. Wykonano go z polichromowanego drewna i marmuru, w bliżej nieokreślonym warsztacie wielkopolskim. W centrum jego trójdzielnego retabulum umieszczony jest słynący łaskami, barokowy obraz (z końca XVII wieku) przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem, ze srebrną, rokokową sukienką, a w polach bocznych znajdują się figury - św. Wojciecha i św. Stanisława. Na mensie ołtarzowej umieszczona jest płaskorzeźba Ostatniej Wieczerzy, a w zwieńczeniu rzeźba św. Kazimierza Królewicza. W kościele znajdują się także dwa architektoniczne ołtarze boczne. Pierwszy z nich - rokokowy - pochodzi z 1760 roku i dekorowany jest motywami rocaille i kogucimi grzebieniami. Znajduje się w nim barokowy obraz św. Michała, wykonany w 2. połowie XVIII wieku. Natomiast drugi ołtarz jest barokowy. Powstał on w 2 połowie XVII wieku i posiada w retabulum, ujętym parą kompozytowych kolumn, rokokowy obraz (z końca XVIII wieku) przedstawiający św. Katarzynę - patronkę świątyni i parafii. Wyobrażenie tej Świętej zasłaniane jest zasuwą, na której umieszczono barokowy obraz św. Walentego (z 2 połowy XVIII wieku), a w zwieńczeniu tego ołtarza znajduje się obraz św. Antoniego (z 2. połowy XIX wieku) i para klęczących aniołków. Święta Katarzyna ma na sobie srebrną sukienkę, w lewej dłoni trzyma miecz, a w prawej palmową gałązkę. Poniżej prawej ręki znajduje się jeden z jej atrybutów - koło - narzędzie jej męczeństwa. W kościele jest także rokokowa, przyścienna ambona z końca XVIII wieku, a jego ściany i sklepienia zdobią neogotyckie polichromie (z początku XX wieku) o motywach geometrycznych i roślinnych oraz złote gwiazdy umieszczone na ciemnobłękitnych sklepieniach. Na ścianie tęczowej przedstawiona jest scena ukrzyżowania Jezusa.

Warto też zwrócić uwagę na neogotyckie ławki z drzwiczkami z lewej strony świątyni oraz na jedyną w swoim rodzaju chrzcielnicę. Jest to wykonana z drewna postać anioła, który trzyma misę chrzcielną (jej zdobienia przypominają muszle) zwieńczoną Barankiem. Nad aniołem unosi się gołębica symbolizująca Ducha Świętego z licznymi promieniami. Nie można też przegapić po bokach głównego ołtarza dwóch aniołów (całkiem pokaźnych rozmiarów) trzymających świeczniki (obecnie elektryczne lampki) oraz prospektu organowego na niewielkim chórze, również w stylu neogotyckim. 

Obecnie proboszczem parafii jest ks. Stanisław Mazur, który dokłada wszelkich starań, by świątynia zawsze była piękna i gościnna dla każdego. 

Tekst Anika Nawrocka

Fot. Monika Rubas

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej