Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-09-22 10:14:26

U Niepokalanie Poczętej

Neogotycką świątynię pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Wojkowie widać z daleka. W jej wnętrzu najważniejszym miejscem jest oczywiście tabernakulum z Najświętszym Sakramentem w bogato zdobionym ołtarzu, ale wzrok przyciąga też przepięknie rzeźbiona ambona.


Wojków to wieś położona osiem kilometrów na południe od Błaszek. Pierwsza pisana wzmianka o niej pochodzi z 1323 roku, kiedy kaliski sąd stwierdził, że miejscowość należy do Kościoła gnieźnieńskiego, odrzucając tym samym roszczenia do niej Jana, syna Sulisława. Potem król Kazimierz Wielki w 1357 roku potwierdził posiadanie wsi przez arcybiskupów gnieźnieńskich. Wojków był ich własnością do drugiego rozbioru Polski. Opis wsi autorstwa Bronisława Chlebowskiego z 1893 roku znalazł się w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”. Można w nim przeczytać, że wtedy „Wojków, wieś i folwark, powiat sieradzki, gmina Gruszczyce, parafia Wojków, odległa od Sieradza 23 wiorsty, posiada kościół parafialny; drewniany, 35 domów, 288 mieszkańców”.

Wojkowska parafia została erygowana już na początku XV wieku. Nie zachowało się wiele informacji pisanych na jej temat. Najpierw parafialny kościół był pod wezwaniem św. Tekli, potem św. Małgorzaty. Z 1411 roku pochodzi wzmianka o pierwszym wojkowskim proboszczu Adamie i brzmi ona: „Adamus plebanus de Woykow”. Na początku XVI wieku dochód parafii szacowano na 30 grzywien. Uposażenie proboszcza stanowiły dwa łany ornej ziemi, dwie łąki i trzy sadzawki. Włościanie płacili też meszne po groszu od rodziny. Przeczytałam, że to rodzaj przekazanej daniny, w zamian za którą ksiądz był zobowiązany do osobistego odprawiania Mszy Świętej. W tym czasie przy kościele działała szkoła parafialna. Następny drewniany kościół pw. św. Małgorzaty w Wojkowie został ufundowany w 1646 roku przez ks. abp. Macieja Łubieńskiego, a do jego budowy użyto drewna modrzewiowego. Stał w miejscu, gdzie obecnie znajdują się przykościelne parkingi. Kiedy kościół pw. św. Małgorzaty był już za mały, około 1899 roku przygotowano plany budowy nowej świątyni. Miał być wzniesiony w stylu neogotyckim i nosić wezwanie Niepokalanego Poczęcia NMP. Budowę rozpoczął ks. Jacenty Jędrecki. Prace przyspieszył pożar starego kościoła w 1905 roku. Udało się z niego wynieść dwa boczne ołtarze znajdujące się w obecnie istniejącej świątyni. Z tamtych czasów ocalały też: feretron barokowy z obrazami Świętych Tekli i Antoniego z przełomu XVIII i XIX wieku, feretron z podobiznami Świętych Antoniego i Anny Samotrzeciej z połowy XIX wieku, feretron z obrazami „Zaślubiny NMP” i „Trójca Święta” z połowy XIX wieku i dwa krucyfiksy barokowe z XVIII wieku.

Wracając do początku XX wieku, a dokładnie do 1908 roku, wtedy zakończono budowę nowego kościoła, który konsekrował biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki. Potem go wyposażano i nie tylko, np. prawie 50-metrową kościelną wieżę budowano aż do 1937 roku. W czasie II wojny światowej Niemcy zamknęli kościół, a ówczesny proboszcz ks. Wincenty Gmachowski został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau i tam zginął. Od 1945 roku parafia powoli odradzała się, m.in. zakupiono dzwony, zbudowano chór z balustradą, odnowiono ołtarze (główny i boczne). Świątynia wzbogaciła się o nowe organy. Kolejni proboszczowie aż do czasów współczesnych z pomocą wiernych dbali, by świątynia coraz bardziej piękniała. Warto zauważyć, że w oknach prezbiterium pojawiły się witraże według projektu Jana Twarowskiego z Poznania. Sceny na nich przedstawione przypominają wydarzenia z życia Maryi, czyli zwiastowanie, nawiedzenie św. Elżbiety, narodzenie Jezusa, ucieczkę do Egiptu, zdjęcie Jezusa z krzyża, złożenie do grobu, wniebowzięcie Maryi i ukoronowanie NMP.

Witraże znajdują się obok czterokondygnacyjnego ołtarza głównego, który powstał na początku XX wieku w stylu neogotyckim. Bogato zdobiony, wysoki, smukły, ze strzelistymi wieżyczkami wykonany został z gipsu nakładanego na drewniany stelaż. W dokumentach nie wspomniano nazwisk jego wykonawców. Na dole ołtarza głównego umieszczono płaskorzeźbę przedstawiającą „Ostatnią Wieczerzę”, wzorowaną na obrazie samego Michała Anioła, a powyżej znajduje się tabernakulum. Na drugiej kondygnacji ołtarza umieszczono w niszach figury: św. Stanisława, biskupa, św. Wojciecha i sześć figurek aniołów. Dalej nad nimi znajduje się patronka świątyni, czyli dwumetrowej wysokości figura Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Powyżej umieszczone zostały figury apostołów: św. Piotra i św. Pawła, a nieco wyżej św. Stanisława Kostki i św. Alojzego. W najwyższej części ołtarza znajduje się dwumetrowa figura Chrystusa z wyciągniętymi do przodu rękoma i sercem z cierniową koroną.

Natomiast w nawach bocznych kościoła ustawiono drewniane, późnobarokowe ołtarze z dekoracją rokokową z XVIII wieku, które ocalały z pożaru poprzedniej świątyni. Po lewej stronie prezbiterium znajduje się ołtarz Chrystusa Ukrzyżowanego, w którym umieszczono obraz z Jezusem na krzyżu i pod nim Marię Magdalenę. Umieszczono w również figury kolejnych świętych: Dominika i Mikołaja. Przechodząc na prawą stronę prezbiterium spotkamy Matkę Bożą Częstochowską, bo to jej został poświęcony drugi boczny ołtarz. Poniżej znajdowały się do niedawna złocone i srebrzone figury Świętych Rocha i Antoniego. Niestety tę ostatnią skradziono w 2003 roku.

Teraz spojrzyjmy na wspomnianą ambonę znajdującą się przy południowym filarze nawy głównej. Wykonana została ze schodami w drewnie, w stylu gotyckim. Na ścianach ambony widać figury przedstawiające Ewangelistów, odgrodzone od siebie kolumienkami. Na jej baldachimie można zobaczyć gołębicę symbolizującą Ducha Świętego, by przypominała, że Trzecia Osoba Trójcy Świętej czuwa nad głoszeniem Ewangelii. Niedaleko ambony, na styku prezbiterium i nawy głównej, zawieszono obrazy: Jezusa Miłosiernego i Matki Boskiej Fatimskiej.

Namawiam, by zajrzeć jeszcze w jedno miejsce - do zakrystii, tam pewnie ks. proboszcz Janusz Nowicki pokaże przepiękne szafy wykonane w drewnie przez rzeźbiarza, który jest również autorem ambony. Nie sposób przedstawić wszystkiego, co dokonało się i dzieje się w wojkowskim kościele, dlatego zapraszam na stronę internetową parafii www.parafia-wojkow.pl. 

Tekst Renata Jurowicz
Fot. Monika Rubas


Galeria fotografii

Przeglądaj galerię wersji Flash

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej