Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-07-13 11:58:50

Szacunek

Respekt. W kulturze USA bardzo często pada to słowo. Jest to bardzo ważne. Dla wielu najważniejsze. Co tak naprawdę znaczy szanować kogoś lub nie szanować? Codziennie uczę się odkrywać to znaczenie coraz głębiej i wyszukiwać objawów braku poważania.

Podstawowym pojęciem szanowania i okazywania go jest werbalne traktowanie drugiej osoby bez wulgaryzmów, krzyku, złośliwości i innych form ubliżania czy upokarzania. Zazwyczaj wobec osób starszych zachowujemy się spokojnie, grzecznie, nie krzyczymy i staramy się być uprzejmi. Od najmłodszych lat wpaja nam się, że starszym ustępuje się miejsca w kolejkach i autobusach. Grzecznie trzeba powiedzieć „dzień dobry” lub „do widzenia”. Szanuje się dziadków, rodziców, wujków, ciocie, sąsiadów, nauczycieli itp. A czy dzieci mają prawo wymagać szacunku wobec nich? Oczywiście! Jak nauczyć dzieci okazywania respektu wobec innych, skoro same nie czują się respektowane?

Rok temu na wyjeździe zagranicznym miałam hotel zarezerwowany zupełnie gdzie indziej, niż reszta moich znajomych. Cztery dni, tylko i aż, ale za każdym razem, gdy miałam spędzać popołudnia i wieczory samotnie, popadałam w rozpacz. Na kolejnym wyjeździe sytuacja odwróciła się i dzień w dzień nie było chwili, żebym była gdzieś sama. W końcu wygospodarowałam jeden wieczór tylko dla siebie i oznajmiłam, że jak każda kobieta muszę iść na zakupy! Miałam cztery godziny tylko i wyłącznie dla siebie! Spacerowałam, zwiedzałam, napawałam się ciszą i spokojem. Czy coś ze mną nie tak? Raz chcę towarzystwa, a drugi raz uciekam od niego? Zrozumiałam, iż każdy człowiek potrzebuje czasem chwili dla siebie. Tylko dla siebie, by pobyć samemu ze swoimi myślami, pomodlić się, wznosić do Boga w skupieniu prośby, podziękowania. Podczas spaceru wstąpiłam do portowego portugalskiego kościółka. Ani trochę nie rozumiałam treści modlitwy, ale jedno w niej było takie samo, jak w Polsce (i pewnie w każdym kraju świata). Była to atmosfera dziękczynno-błagalna.

Czas dany nam od Boga należy do nas i sami musimy zdecydować, jak go zagospodarujemy. Jeśli sama nie postanowię, że korzystam z prawa do odpoczynku, to nikt inny tego nie uszanuje. Muszę sama docenić siebie, stanąć we własnej obronie. Od czasu do czasu trzeba wyłączyć telefon i komputer. Cisza! Trwa relaksowanie. A jak kto woli, to leżakowanie.

Szacunek, to nie tylko słowa lub ich brak. To nie tylko ustąpienie miejsca. Szacunek również należy się wobec czyjejś lub własnej przestrzeni. Prywatności, intymności. Moją wiarę oraz uczucia do Opatrzności czy innych ludzi, poważam ja sama oraz wymagam tego od innych. Nie lubię być oceniana, a tym bardziej nie cierpię ocen wobec uczuć i emocji.

Nie rozumiem, dlaczego ludzie tak śmiało i bez zawahania ingerują w mój prywatny czas, wypytują o rzeczy intymne (oczywiście nie w przypadku, gdy chcą pomóc, a z czystej ciekawości), prywatne relacje z innymi. Skąd to się bierze? Nie mam pojęcia, ale nie przestaję z tym walczyć. Jak zwykle pewnie ktoś mi powie, że marudzę i szukam dziury w całym, ale nie mogę się z tym pogodzić i koniec!

Szanuję moją przestrzeń, dlatego dopuszczę do niej tylko nielicznych. Moja prywatność jest dla mnie niezwykle cenna, dlatego będę ją chronić. Mir domowy jest mój i tylko mój. Nie wolno go naruszać. Jest to nawet usankcjonowane prawnie! Nienaruszalny jest także mir mojego serca, czy duszy.

Kasia Smolińska

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej