Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-06-17 10:15:51

Słowo Boże na każdy dzień

XII Niedziela zwykła 19 czerwca
Za 12, 10-11; Ps 63 (62); Ga 3, 26-29; Łk 9,18-24;

Poniedziałek, 20 czerwca
2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18; Ps 60; Mt 7, 1-5;

Wtorek, 21 czerwca
2 Krl 19, 9b-11. 14-21. 31-35a. 36; Ps 48; Mt 7, 6. 12-14

Środa, 22 czerwca
2 Krl 22, 8-13;23, 1-3; Ps 119; Mt 7, 15-20;

Czwartek, 23 czerwca
2 Krl 24, 8-17; Ps 79; Mt 7, 21-29;

Piątek, 24 czerwca
Iz 49, 1-6; Ps 139; Dz 13, 22-26; Łk 1, 57-66. 80;

Sobota, 25 czerwca
Lm 2, 2. 10-14. 18-19; Ps 74; Mt 8, 5-17;

Z Księgi proroka Zachariasza

To mówi Pan: «Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję Ducha pobożności. Będą patrzeć na tego, którego przebili, i boleć będą nad nim, jak się boleje nad jedynakiem, i płakać będą nad nim, jak się płacze nad pierworodnym. W owym dniu będzie wielki płacz w Jeruzalem, podobny do płaczu w Hadad-Rimmon na równinie Megiddo».

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia: Wszyscy dzięki wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą dziedzicami.

Z Ewangelii według Świętego Łukasza

Wyznanie wiary i zapowiedź męki

Gdy Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?» Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał». Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego». Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie». Potem mówił do wszystkich: «Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa».

Komenatarz do Ewangelii

Wyjątkowa PRAWDA

Święty Łukasz rozpoczynając Ewangelię napisał: „Wielu usiłowało już opowiedzieć o wydarzeniach, które wśród nas się dokonały, zgodnie z tym, jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem też i ja zbadać dokładnie wszystko od początku i po kolei opisać ci, dostojny Teofilu, abyś przekonał się o prawdziwości otrzymanego pouczenia” (Łk 1, 1-4). Łukasz nie wymyśla więc niczego nowego, odwołuje się jedynie do „naocznych świadków i sług słowa” (Łk 1, 2). Łukaszowi chodzi o przebadanie przekazywanej ustnej tradycji i o jej uporządkowanie w taki sposób, aby nic nie przesłaniało PRAWDY. To jest cel Łukaszowej pracy: ukazać PRAWDĘ. A tą PRAWDĄ jest Jezus Chrystus (por. J 14, 6).

Już w scenie zwiastowania radosnej nowiny Zachariaszowi, że będzie miał syna – Jana, chodzi o Jezusa, którego Jan poprzedzi (Łk 1, 17) i przygotuje dla Jezusa „lud dobrze usposobiony” (Łk 1, 17). Wszystko „kręci się” wokół Jezusa. I dlatego, kiedy Jezus pyta uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?” (Łk 9, 18), chodzi o PRAWDĘ. Ale nie chodzi tylko o wybadanie ludzkich opini i sądów. Chodzi o PRAWDĘ wyjątkową! Chodzi o PRAWDĘ, która otwiera bramy raju (por. Łk 23, 43). 

Jezus rozpoczynając publiczną działalność „wykorzystuje” słowa proroka Izajasza: „Duch Pana nade mną, bo mnie namaścił, abym ubogim głosił dobrą nowinę. Posłał mnie, abym głosił więźniom wyzwolenie, a niewidomym przejrzenie, abym zniewolonych uczynił wolnymi, abym ogłosił rok łaski od Pana” (Łk 4, 18-19; por. Iz 61, 1-2). To On - Jezus jest „rokiem łaski od Pana”. I dlatego tak ważne jest poznanie PRAWDY. Bo ta PRAWDA (= Jezus) ratuje i zbawia. Stąd też nie wystarczy powiedzieć: „To Jan Chrzciciel! To Eliasz! To jakiś dawny prorok zmartwychwstał!” (por. Łk 9, 19). Trzeba wyznać: „Jesteś Mesjaszem Bożym!” (por. Łk 9, 20). Takie wyznanie zbawia i otwiera bramy raju. Tego doświadczył dobry łotr na krzyżu. Poznał PRAWDĘ - Jezusa i wyznał: „Wspomnij o mnie, gdy wejdziesz do swego królestwa” (Łk 23, 42). Nie potrzebował żadnych znaków, nie potrzebował, by Jezus udowodnił kim jest! Nie mówił jak inni: „Innych wybawiał, niech uratuje samego siebie, jeśli On jest tym wybranym, Chrystusem Boga” (Łk 23, 35); „Jeśli jesteś królem Żydów, wybaw samego siebie” (Łk 23, 37); „Czy Ty nie jesteś Chrystusem? Wybaw siebie i nas” (Łk 23, 39). Oddał się Jezusowi i usłyszał: „Zapewniam cię: Dzisiaj ze Mną będziesz w raju” (Łk 23, 43). Święty Łukasz napisał Ewangelię też dla nas, nie tylko dla uczniów Jezusa pierwszych wieków. I chce, abyśmy i my „przekonali się o prawdziwości otrzymanego pouczenia” (por. Łk 1, 4), aby i dla nas otworzyły się bramy raju, aby i nas PRAWDA (= Jezus) uratował i zbawił. Dlatego pytanie Jezusa: „Za kogo ty Mnie uważasz?”, jest ciągle najważniejszym pytaniem świata! Nie ma też ważniejszej odpowiedzi. Bo to jest sprawa „życia i śmierci”! Bo to jest sprawa tego, co ze mną będzie”!

ks. Tomasz Kaczmarek

Świętość, która zadziwia

Bł. Dorota z Mątowów (1347-1394)

Pierwsze dekady XIV w. były ciężkie dla Europy. Po latach rozwoju przyszły lata kryzysu. Trudne warunki życia potęgowała przywleczona z Krymu w 1347 roku epidemia dżumy, która pustoszyła ją i prześladowała jej mieszkańców aż do XVIII stulecia.  

Dorota Schwartze (beatyfikowana w 1976 roku) urodziła się w tym dramatycznym roku i można domyślać się, że od dziecka żyła w atmosferze strachu przed śmiertelną chorobą. Jako mała dziewczynka przypuszczalnie mogła zadziwiać wszystkich swoją wielką wiarą w Boga, w sytuacji, gdy niektórzy, w myśl dewizy „jedz, pij i wesel się, bo jutro możesz umrzeć”, żyli chwilą, uciekając od osadzonej w wierze nadziei na przetrwanie złego czasu.

Pochodziła z rodziny holenderskich osadników, którzy znaleźli dom na dawnych polskich Żuławach, zagarniętych przez Zakon Krzyżacki. Już w wieku sześciu lat otrzymała dar ukrytych stygmatów, przez które odczuwała ból w miejscach ran Chrystusowych. Od dziecka pragnęła życia w odosobnieniu, spędzanego na modlitwie. Jednak w wieku 16 lat, na polecenie rodziców, wyszła za mąż – za majętnego gdańskiego płatnerza Adalberta.

Małżeństwo to nie było jednak szczęśliwe pomimo przychodzących na świat ich dzieci. Mąż nie akceptował jej przywiązania do wiary i zabraniał nawet chodzić do kościoła. Zaraza panująca w Gdańsku w latach 1373-1382 odebrała im wszystkie dzieci, poza córką Gertrudą, która wstąpiła do zakonu benedyktynek w Chełmnie. W dniach żałoby wiara pomagała jej przetrwać. Tarcza modlitwy podtrzymywała ją w tym doświadczeniu. Wtedy też Adalbert zaczął inaczej patrzeć na jej przywiązanie do Boga. Tym razem męża zadziwiła siłą wiary i wsparciem jakiego mu udzielała. Dzięki niej zwrócił się ku Bogu i wspólnie rozpoczęli drogę, ku Temu, od którego otrzymali życie na ziemi. W podróży po sanktuariach Europy spędzili dwa lata, po czym Dorota sama udała się w pielgrzymce do Rzymu na odpust Roku Jubileuszowego ogłoszonego przez Urbana VI.

Gdy wróciła do domu jej mąż już nie żył. Wtedy przeniosła się do Kwidzyna, by pod kierownictwem ks. Jana, dziekana tamtejszej kapituły katedralnej, rozważać tajemnice Boże. Wtedy też doznała wielu ekstaz i wizji Chrystusa. Przeżywając łaskę spotkania z Nim przekazała nam swoją radość i zadziwiającą prawdę, że gdy: „Bóg mówił, dusza jej roztapiała się, serce rozszerzało, świadomość rozjaśniała, każda władza duszy wzmacniała się, duch jej stawał się lekki i chyży, zanosił się w górę i stawał się jednym duchem z Panem Bogiem”.

ks. Sławomir Kęszka


Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej