Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-05-30 11:11:43

Słowo Boże na każdy dzień

IX Niedziela zwykła 29 maja
1 Krl 8, 41-43; Ps 117; Ga 1, 1-2.6-10; Łk 7, 1-10;

Poniedziałek, 30 maja
2 P 1,1-7; Ps 91; Mk 12,1-12;

Wtorek, 31 maja
So 3, 14-18 lub Rz 12, 9-16b; Iz 12, 2-3; Łk 1, 39-56;

Środa, 1 czerwca
2 Tm 1, 1-3. 6-12; Ps 123 (122); Mk 12, 18-27

Czwartek, 2 czerwca
2 Tm 2,8-15; Ps 25; Mk 12,28b-34;

Piątek, 3 czerwca
Ez 34, 11-16; Ps 23 (22); Rz 5, 5-11; Łk 15, 3-7;

Sobota, 4 czerwca
Iz 61, 9-11; 1 Sm 2; Łk 2, 41-51;

Z Pierwszej Księgi Królewskiej

Po poświęceniu świątyni Salomon tak się modlił: «Cudzoziemca, który nie jest z Twego ludu, Izraela, a jednak przyjdzie z dalekiego kraju przez wzgląd na Twe imię (bo będzie słychać o Twoim wielkim imieniu i o Twojej mocnej ręce i wyciągniętym ramieniu), gdy przyjdzie i będzie się modlić w tej świątyni, Ty w niebie, miejscu Twego przebywania, wysłuchaj i uczyń to wszystko, o co ten cudzoziemiec będzie do Ciebie wołać.

Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe imię dla nabrania bojaźni przed Tobą za przykładem Twego ludu, Izraela. Niech też wiedzą, że Twoje imię zostało wezwane nad tą świątynią, którą zbudowałem».

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Paweł, apostoł nie z ludzkiego ustanowienia czy zlecenia, lecz z ustanowienia Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych, i wszyscy bracia, którzy są przy mnie, do Kościołów Galacji: Nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma; są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową. Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście, niech będzie przeklęty! A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze teraz ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.

Z Ewangelii według Świętego Łukasza

Nie jestem godzien

Gdy Jezus dokończył swoich mów do ludu, który się przysłuchiwał, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę. Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: «Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył, mówili, kocha bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę».

Jezus przeto wybrał się z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: «Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź” - a idzie; drugiemu: „Chodź” - a przychodzi; a mojemu słudze: „Zrób to” - a robi». Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: «Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu». A gdy wysłani wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

Komentarz do Ewangelii

Niespotykana wiara

Już pierwsze czytanie z fragmentem modlitwy króla Salomona przed poświęceniem nowo wybudowanej świątyni uczy dziś pokory i otwarcia serca na przypomnienie fundamentalnej prawdy o Kościele jako miejscu (przestrzeni, rzeczywistości, wspólnoty) dla WSZYSTKICH. Nie tylko dla „swoich” - dla WSZYSTKICH! Mając świadomość wyjątkowej mądrości i przenikliwości, jaką odznaczał się syn króla Dawida i Batszeby (byłej żony Uriasza, którego Dawid podstępnie skazał na śmierć, by samemu wybrnąć z niewygodnej sytuacji sprowokowania zdrady małżeńskiej - 2 Sm 11,15), trudno się nie zatrzymać przy prośbie o wysłuchanie modlitw CUDZOZIEMCÓW, którzy będą modlić się do Boga Izraela. W tamtym czasie wielu Żydów nosiło przekonanie o wyjątkowej pozycji w oczach Bożych i nie dopuszczało myśli o tym, że inni (nieobrzezani poganie) mogą też być wysłuchani przez Pana Zastępów. Żeby jeszcze lepiej zrozumieć treść modlitwy Salomona, warto przyjrzeć się słowom, których używa autor biblijny. Hebrajski termin „nokh’rij” (1 Krl 8,41) to nie tylko „obcokrajowiec” - można go tłumaczyć również jako „obcy, odmienny, nieznany, dziwny”. Już tutaj widać stanowisko wielu Izraelitów wobec ludzi innej narodowości. Ale to nie koniec - źródłem tego słowa jest „nekher” (albo „nokher”), czyli „klęska, katastrofa, nieszczęście”. Nietrudno się domyślić prostego toku myślenia człowieka, który należąc do „ludu wybranego” ma głębokie przekonanie, że największym nieszczęściem i katastrofą życiową jest być „cudzoziemcem”. Natomiast powyższy termin pochodzi od rdzenia pierwotnego „nakhar”, który ma wiele znaczeń rozszerzających perspektywę dzisiejszych czytań. NAKHAR można przetłumaczyć jako „rozróżniać, rozpoznać, wiedzieć, przyglądać się, zwracać uwagę, okazać gotowość uznania pierwszeństwa”, ale również „udawać obcego, maskować się, przebierać się, zwodzić, postępować jak obcy”.

Dlaczego o tym wszystkim piszę?

Zanim Jezus uzdrowił sługę (który był poganinem) setnika (który był poganinem i do tego w roli okupanta), powiedział wyraźnie: „Nawet w Izraelu nie spotkałem tak silnej wiary!” (Łk 7, 9) Pomimo niewątpliwych zasług dowódcy garnizonu (budowa synagogi i przyjazne nastawienie), ten człowiek w wielu pobożnych i porządnych oczach nie zasługiwał na interwencję Bożą w życie umierającego sługi. A jednak Jezus zdecydował się na konkretne działanie - uzdrowił sługę odkrywając przed nami nie tylko swoją „słabość” wobec „modlitwy wstawienniczej”, ale znajomość prawdy o sercu KAŻDEGO człowieka, nawet z pozoru „obcego” dla Boga.

I tutaj dochodzimy do sedna - warto dziś pomyśleć, czy wiara i relacja z Bogiem nie jest jakimś zwodzeniem czy udawaniem, które sprawiają, że Bóg staje się dla mnie obcym, któremu nie daję pierwszeństwa w mojej codzienności… A może sam wiem najlepiej, kogo Bóg powinien (wy)słuchać, a na kogo nie wypada Mu zwracać uwagi? O tym mocno napisze św. Paweł rozliczając chrześcijan w Galacji z wierności prawdziwej Ewangelii (Ga 1, 6.10). Nasz Bóg zna całą prawdę - i przed Nim naprawdę nie musimy udawać kogoś innego ani dyktować Mu warunków, bo właśnie takie zachowania byłyby całkowitą katastrofą…

ks. Grzegorz Mączka

Słowo, które ożywia

Duch Ożywiciel

Opisując wydarzenie zstąpienia Ducha Świętego, Biblia używa różnych, ale dopełniających się nawzajem obrazów. Według ewangelisty Jana Duch Święty zostaje przekazany Apostołom przez zmartwychwstałego Jezusa w Jego oddechu - „po tych słowach tchnął na nich i powiedział: Weźmijcie Ducha Świętego” (J 20, 22). 

W Łukaszowym opisie z Dziejów Apostolskich, Duch Święty przychodzi w gwałtownym wietrze oraz w gorącym płomieniu ognia - „nagle rozległ się szum z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom. Ukazały się im też języki jakby z ognia” (Dz 2, 2-3). W doświadczeniu św. Pawła Duch Święty objawia się jako hojny dawca różnorakich i niepowtarzalnych darów, a jednocześnie sprawca jedności wszystkich wierzących (por. 1 Kor 12, 3-13). Różne obrazy i sposoby mówienia, które prowadzą do odkrycia jednej, wspólnej tajemnicy: Duch Święty jest Dawcą życia - Ożywicielem.  To On, jak potężny wiatr wyrwał Apostołów  z życia w zamknięciu i skierował na ulice i place całego świata. To On, jak nieugaszony ogień zapalił ich entuzjazmem oraz dał ich słowom moc przekonywania i  docierania do ludzkich serc. To On, jak oddech Boga, który ożywił Adama (por. Rdz 2, 7) sprawił, iż zaczęli żyć nowym życiem. Wszystko, co Apostołowie słyszeli o Jezusie, co z Nim przeżyli, po zesłaniu Ducha Świętego nabiera nowego znaczenia. Dawne, być może zapomniane już i martwe wspomnienia, ożywają. Bo zadaniem Ducha jest ożywiać.

W pierwszym rzędzie Duch Święty ożywia historię Jezusa z Nazaretu. To dzięki Duchowi wydarzenia, które miały miejsce w dalekiej przeszłości i w odległych miejscach, są żywe, aktualne i dostępne człowiekowi każdego czasu i na każdym miejscu. To dzięki Duchowi Świętemu, gdy czytamy Pismo Święte zaczynają „pałać” nasze serca, a znane i często „oklepane” słowa Jezusa stają się nagle Dobrą Nowiną oświecającą nasze życie. To dzięki Niemu, łamiąc chleb na pamiątkę życia i śmierci Jezusa doświadczamy, jak uczniowie z Emaus, obecności Zmartwychwstałego. To dzięki Duchowi wyznając nasze grzechy czujemy na sobie miłosierne spojrzenie Jezusa, to samo, które spoczęło kiedyś na Lewim, Magdalenie, łotrze. Duch Ożywiciel sprawia, że historia Jezusa nie skończyła się, ale jest aktualna i trwa, angażując ludzi wszystkich epok.

Innym znakiem ożywczej działalności Ducha Świętego jest przemiana ucznia Jezusa w świadka. W dzień Pięćdziesiątnicy drzwi Wieczernika otwierają się i Apostołowie wychodzą na zewnątrz, aby stawić czoło „wrogiemu” światu. Nie jest to wynik ich decyzji, ale konsekwencja owego „potężnego powiewu wiatru”. To Duch Święty wyprowadził przerażonych uczniów z zamknięcia i uzdolnił ich do składania świadectwa. Znakiem dokonanej przez Ducha przemiany są otwarte na oścież drzwi - odwaga zajęła miejsce strachu, niepewność i zniechęcenie ustąpiły entuzjazmowi,  misyjny zapał pokonał „święty spokój” i wygodne zajęcie się sobą. Prowadzeni przez Ducha uczniowie rozeszli się i przepowiadali Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły (Mk 16, 20).

ks. Piotr Bałoniak

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej