Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2016-04-22 09:50:44

Słowo Boże na każdy dzień 

V Niedziela Wielkanocna - 24 kwietnia
Dz 14, 21-27; Ps 145 (144); Ap 21, 1-5a; J 13, 31-33a. 34-35;

Poniedziałek, 25 kwietnia
1 P 5, 5b-14; Ps 89 (88); Mk 16, 15-20;

Wtorek, 26 kwietnia
Dz 14, 19-28; Ps 145 (144); J 14, 27-31a;

Środa, 27 kwietnia
Dz 15, 1-6; Ps 122 (121); J 15, 1-8;

Czwartek, 28 kwietnia
Dz 15, 7-21; Ps 96 (95); J 15, 9-11;

Piątek, 29 kwietnia
1 J 1, 5 – 2, 2; Ps 103 (102); Mt 11, 25-30;

Sobota, 30 kwietnia
Dz 16, 1-10; Ps 100 (99); J 15, 18-21;

Z Dziejów Apostolskich

Paweł i Barnaba wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego. Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli. Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Nauczali w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali. Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary.

Z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte - Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: «Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie „Bogiem z nimi”. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły». I rzekł Siedzący na tronie: «Oto czynię wszystko nowe».

Z Ewangelii według Świętego Jana

Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami Moimi

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: «Syn Człowieczy został teraz uwielbiony, a w Nim został Bóg uwielbiony. Jeżeli Bóg został w Nim uwielbiony, to Bóg uwielbi Go także w sobie samym, i zaraz Go uwielbi. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».

Komentarz do Ewangelii

Posłuszeństwo to Boża chwała

Dziwnymi drogami kroczy „chwała” w ujęciu Pana Jezusa. Nam, ludziom „chwała” kojarzy się z zaszczytami, pozycją, splendorem, wyróżnieniem, blaskiem, czyli generalnie z tym wszystkim, co jest „naj”. Ale u Pana Jezusa wygląda to zdecydowanie inaczej.

Czytamy w dzisiejszej Ewangelii: „Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został otoczony chwałą” (J 13, 31). Na pierwszy rzut oka wygląda to dosyć normalnie. Zwróćmy jednak uwagę na słowo „teraz”. „Teraz”, to znaczy kiedy? Jezus wypowiada słowa o chwale po wyjściu Judasza z Wieczernika. Zanim Jezus powiedział, że „został otoczony chwałą”, powiedział: „Uroczyście zapewniam was: Jeden z was Mnie zdradzi” (J 13, 21). Pan Jezus zostaje zdradzony przez jednego z Apostołów i to ma być powód do chwały? Tak! Ponieważ powodem chwały Jezusa jest wypełnienie woli Ojca, który Go posłał. NIE CHODZI O ZASZCZYTY, ALE O POSŁUSZEŃSTWO! W ujęciu Jezusa, nie ma chwały bez posłuszeństwa. Boża chwała objawia się wtedy, gdy Jezus jest posłuszny swemu Ojcu. Przywołąjmy tu scenę kuszenia Jezusa przez szatana. Szatan mówi do Jezusa: „Jeśli oddasz mi hołd, wszystko (królestwa świata) będzie Twoje” (Łk 4, 7). Oddanie hołdu, to tak naprawdę służenie, czyli posłuszeństwo. Dlatego Jezus odpowiada słowami: „Panu Bogu twemu będziesz oddawał hołd i tylko Jego będziesz czcił” (Łk 4, 8). Szatan nie chciał, aby objawiła się Boża chwała, stąd „namawia” Jezusa do nieposłuszeństwa. Tak więc w życiu ludzi objawia się Boża chwała, gdy są posłuszni Bogu. „Nie każdy, kto mówi do Mnie: «Panie! Panie!», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7, 21). Sięgnijmy jeszcze to Ewangelii wg Świętego Jana. Jezus podszedł do grobu Łazarza i polecił: „Odsuńcie kamień!” (J 11, 39). Co się wtedy stało? Siostra Łazarza, Marta, sprzeciwiła się poleceniu Jezusa i powiedziała: „Panie, już cuchnie. Nie żyje bowiem od czterech dni” (J 11, 39). Ale Jezus powiedział do niej: „Czy nie zapewniłem cię, że zobaczysz chwałę Bożą, jeśli tylko uwierzysz?” (J 11, 40). Nie sprzeciwiaj się moim słowom! Nie sprzeciwiaj się temu, co chcę zrobić! Jeśli uwierzysz i będziesz posłuszna, zobaczysz Bożą chwałę, zobaczysz Boże dzieła! POSŁUSZEŃSTWO! Ile mamy dzisiaj problemów z tym posłuszeństwem: Nikt mi nie będzie mówił, jak ja mam żyć! Ja jestem wolnym człowiekiem! To moja decyzja! Ciągle „JA, JA, JA, JA”! A Jezus nie szukał swojego „JA”, nie szukał siebie; szukał woli Ojca i Jemu chciał być posłuszny. Bo dobrze wiedział, że tylko wtedy, gdy będzie posłuszny Ojcu, wygra swoje życie, będzie „otoczony chwałą”, znajdzie samego siebie. A my szukamy siebie poza Bogiem i Jego wolą. Szukamy i nie znajdujemy: nasze serce jest ciągle niezaspokojone. Dlatego idziemy tam, gdzie możemy znaleźć „mocne wrażenia”. Ale znajdując, szukamy kolejnych „jeszcze mocniejszych wrażeń”. I tak w kółko! A wystarczy „tylko uwierzyć i być posłusznym Bogu”, aby zobaczyć „Jego chwałę, Jego wielkie dzieła”.

ks. Tomasz Kaczmarek

 

Świętość, która zadziwia

Św. Józef Benedykt Cottolengo (1786 - 1842)

Świętość nie jest luksusem zagwarantowanym dla wybranych. Świętość opiera się na miłości, która jest darem Ducha Świętego. Postępy na drodze ku niej zależą od łaski Boga i od nas samych. Myśleć o innych, to początek świętości.

Józef Benedykt (kanonizowany w 1933 roku) urodził się w piemonckim Bra. Jako dziecko powtarzał, że gdy dorośnie zapełni rodzinny dom biednymi i chorymi. Jednak, by mógł to uczynić, musiał dorosnąć i pracować nad zbyt gwałtownym charakterem. Formacja ojców duchownych w turyńskim seminarium przyczyniła się do tego, że stał się dla ludzi dobry i łagodny.

Po święceniach kapłańskich w 1811 roku odbył studia zakończone doktoratem. Dzięki umiejętnościom duszpasterskim zauważany był nie tylko przez wiernych z Turynu, ale także przez władze kościelne.

Kiedy skończył 32 lata, w spokojne życie kanonika bazyliki Bożego Ciała, wkroczył Chrystus o twarzy ubogiej rodziny francuskiej napotkanej w dyliżansie. Matka w zaawansowanej ciąży, chora była na gruźlicę. Po przybyciu do Turynu nie można było umieścić jej w szpitalu i w krótkim czasie ksiądz kanonik wezwany został do kobiety umierającej w publicznej noclegowni. Po jej śmierci, mając w pamięci dzieła miłosierdzia św. Wincentego à Paulo, a także swoje dziecięce marzenia zajął się ludźmi opuszczonymi i chorymi. 

Zakupił dom przy bazylice Bożego Ciała i w nim otworzył dom dla ubogich i odrzuconych chorych. Pomagało mu kilka dziewcząt, które stanowiły zaczątek Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo. Cottolengo zdumiewał wielu ludzi w Turynie, bo umiał włączyć w swe działania licznych darczyńców oraz dziesiątki współpracowników i wolontariuszy.

Swoje dzieło rozszerzył budując na przedmieściu Turynu wioskę z kolejnymi domami dla potrzebujących. Z czasem powstał z nich duży szpital o nazwie „Mały Domek Bożej Opatrzności”. Pracując w nim służył z pokorą, mówiąc: „Wcale nie jestem dobry i nawet nie wiem, co mam robić. Ale Opatrzność Boża z pewnością wie, czego chce. Mnie pozostaje tylko Jej słuchać”. Dzięki niemu wielu opuszczonych i ubogich chorych, którzy nie byli przyjmowani w szpitalach, znajdowało tam pomoc. 

Ojciec Święty Franciszek spotykając się z pensjonariuszami do dziś istniejącego domu, założonego przez św. Cottolengo, powiedział: „Możemy się od niego nauczyć konkretności ewangelicznej miłości, gdyż wielu ubogich i chorych może znaleźć „dom”, żyć jak w rodzinie, poczuć się włączonym we wspólnotę, a nie być wykluczonym i jedynie tolerowanym”.

ks. Sławomir Kęszka


Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej