Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2015-06-10 11:09:01

Dwunastu Apostołów i miłosierne Serce

Artysta malując sporych rozmiarów wizerunki dwunastu Apostołów w głównej nawie, być może z rozpędu, namalował aureolę również Judaszowi (który jako jedyny z dwunastu nie został świętym). Również balaski zamykające prezbiterium wsparte są na postaciach dwunastu Apostołów. 


Kardynał August Hlond swoim dekretem z 22 kwietnia 1936 roku erygował nową parafię pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzycach Wielkich. By mogła ona powstać wyłączono spory teren z ostrowskiej parafii św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, a należały do niej wioski: Gorzyce Wielkie, Radziwiłłów, Lamki, Zalesie, Parcele Radłowskie i Topola Mała.

Kaplica w karczmie

Tereny te były własnością książąt Radziwiłłów, dlatego to od nich zakupiono dom ekonoma z ogrodem, który został przeznaczony na plebanię, a Marcin Janiak sprzedał gościniec (karczmę, a dziś powiedzielibyśmy - restaurację lub bar), w którym została urządzona tymczasowa kaplica, nie było bowiem na terenie parafii żadnego kościoła. 1 maja tego samego roku pierwszym proboszczem został mianowany ks. Teodor Korcz. 15 hektarów ziemi zakupione przez ostrowską parafię z majątku Radziwiłłów przeznaczone zostało jako beneficjum dla nowej wspólnoty. Już w pierwszym miesiącu powstała na tym terenie salka i dom gospodarczy. W pierwszy odpust Najświętszego Serca Pana Jezusa, 21 czerwca 1936, roku parafia przeprowadziła uroczystą intronizację Serca Jezusowego. „Od tej chwili Jezus ze swoim Boskim Sercem oficjalnie obejmuje rządy nad duszami parafian gorzyckich.” - jak można przeczytać na parafialnej stronie internetowej.
Budowa nowego kościoła rozpoczęła się dwa lata przed wybuchem II wojny światowej według projektu architekta inżyniera Franciszka Morawskiego z Poznania. Nim rozpoczęły się w Polsce działania wojenne kościół został pokryty dachówką. 6 października 1941 roku proboszcz został aresztowany i wywieziony do Dachau, a świątynia choć bez pasterza w stanie surowym przetrwała wojnę. 15 czerwca 1946 roku cudem ocalony z Dachau powrócił do Gorzyc Wielkich ks. prałat Teodor, by dokończyć dzieła budowy. Konsekracja nowego kościoła i głównego ołtarza odbyła się 26 czerwca 1949 roku, dokonał jej ks. arcybiskup Walenty Dymek. Nieco ponad rok później ks. Korcz został przeniesiony na parafię w Lesznie.

Józef, Barbara i ambona

Drugim proboszczem w Gorzycach Wielkich został ks. Franciszek Robakowski i od razu zabrał się do upiększania wnętrza świątyni. W roku 1950 powstała nowa ambona, a dwa lata później ławki - według projektu artysty Czesława Piotrowskiego. Dzisiaj z dawnej ambony w różnych miejscach świątyni pozostało kilka części - dwie współczesne ambony w prezbiterium - po prawej i po lewej stronie oraz figura Salvator Mundi (Zbawiciel Świata) w prawej nawie w tylnej części kościoła - kiedyś była ona zwieńczeniem ambony. Dziś w jej miejscu wisi obraz Jezusa Miłosiernego. Dwa lata później (1952) sprowadzony został do kościoła zabytkowy, barokowy ołtarz z XVIII wieku, który pochodzi z kościoła ojców jezuitów w Kaliszu, ale do Gorzyc przybył bezpośrednio ze Skrzebowej niedaleko Raszkowa. W centralnym miejscu znajduje się nietypowy obraz św. Józefa, któremu towarzyszą św. Sebastian przeszyty strzałami i św. Florian z dzbanem wody w swych figurach. Powyżej można zobaczyć jeszcze dwóch świętych: Piotra i Pawła - mniejsze figury wykonane z drewna lipowego. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się barokowy, jak on sam, obraz niewiasty w koronie - większość twierdzi, że jest to św. Barbara, ale wcale nie jest to takie pewne. W 1953 roku na ścianach kościoła zamocowano jedyne w swoim rodzaju stacje Drogi krzyżowej - rzeźbione w drewnie lipowym postacie niczym nie przypominają płaskorzeźb z innych świątyń. Dwa lata później ufundowany został dzwon i organy ozdobione pięcioma aniołkami. Obok nich umieszczony został unikatowy, ręcznie malowany witraż Jezusa ukrzyżowanego z 1949 roku (dar pracowników kolei - jak głosi napis na nim).

Pomieszane tajemnice

W głównym ołtarzu znajduje się duży obraz Jezusa z Najświętszym Sercem otoczony scenami z tajemnic różańcowych w bardzo nietypowym układzie. Z lewej od góry możemy zobaczyć tajemnice radosne, do których „doklejona” została jako szósta scena - pierwsza tajemnica bolesna „Modlitwa Jezusa w Ogrójcu”, kolejne tajemnice bolesne zilustrowane zostały z prawej strony od góry. Trzy tajemnice bolesne łączą się z dwoma pierwszymi chwalebnymi - co się stało z pozostałymi? Dlaczego nie zostały namalowane? Nie wiadomo. Obrazu Jezusa strzegą rzeźby kolejnych świętych: Jacka i Dominika. Natomiast nad obrazem na samym środku umieszczony został witraż św. Małgorzaty Marii Alacoque, której objawia się Jezus ze swoim Najświętszym Sercem. Po prawej stronie od prezbiterium, boczny ołtarz poświęcony został Matce Bożej w dwóch wizerunkach - Jasnogórskim i Nieustającej Pomocy (jeden można zasłonić drugim). 

Andrzej Bobola i krzyż

Świątynia ma jedną boczną kaplicę, w której znajdują się kolejne cztery witraże ręcznie malowane oraz mozaika przedstawiająca św. Andrzeja Bobolę (ta kaplica zostanie niedługo odnowiona). Kiedy oglądamy kościół z zewnątrz pierwszym, co rzuca się w oczy jest krzyż z wieloma przedstawieniami i wizerunkami na wysokości chóru. Przypomina on przydrożny krzyż, jest jednak przymocowany „plecami” do ściany kościoła, a jego autorstwo przypisuje się znanemu artyście Pawłowi Brylińskiemu (podobnie jak autorstwo figury Salvator Mundi ze zwieńczenia ambony), jednak coraz częściej fachowcy przeczą tej tezie. Pochodzi on prawdopodobnie z 1817 roku, a znalazł się w tym właśnie miejscu jako pamiątka misji, którą w parafii przeprowadzili pasjoniści w Wielki Post 1949 roku. Wchodząc do kościoła warto się zatrzymać przy tablicach po lewej stronie poświęconych pierwszym proboszczom tego miejsca. 

***

W ostatnich latach stan kościoła i budynków należących do parafii znacznie się pogorszył, zarówno plebania, jak i świątynia wymagały gruntownych i konkretnych prac, które staraniem proboszcza ks. Jacka Bochniaka (posługuje wspólnocie od dwóch lat) w znacznym stopniu już zostały wykonane, a pasterz parafii planuje kolejne remonty. Jednocześnie zachęca parafian, by nie zapominali o Najświętszym Sercu Pana Jezusa, które czuwa nad ich rodzinami, a które szczególnie odbiera cześć w czasie trzydniowego odpustu - w tym roku uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego przypada w piątek, 12 czerwca. 

Tekst Anika Djoniziak
foto Monika Rubas

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej