Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2015-04-01 13:16:48

Niedziela Wielkanocna 5 kwietnia
Dz 10, 34a. 37-43; Ps 118; Kol 3, 1-4 lub 1 Kor 5, 6b-8; J 20, 1-9;
Poniedziałek, 6 kwietnia
Dz 2, 14. 22-33; Ps 16; Mt 28, 8-15;
Wtorek, 7 kwietnia
Dz 2, 36-41; Ps 33; J 20, 11-18;
Środa, 8 kwietnia
Dz 3, 1-10; Ps 105; Łk 24, 13-35;
Czwartek, 9 kwietnia
Dz 3, 11-26; Ps 8; Łk 24, 35-48;
Piątek, 10 kwietnia
Dz 4, 1-12; Ps 118; J 21, 1-14;
Sobota, 11 kwietnia
Dz 4, 13-21; Ps 118; Mk 16, 9-15;

Z  Dziejów Apostolskich
Gdy Piotr przybył do domu centuriona w Cezarei, przemówił: «Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu. On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów».


Z Listu Św. Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia: Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.


Z Pierwszego Listu Św. Pawła do Koryntian
Bracia: Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe ciasto zakwasza? Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. Tak przeto odprawiajmy nasze święto nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz na przaśnym chlebie czystości i prawdy.

Z Ewangelii według Świętego Jana
Przy grobie Zmartwychwstałego

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.

Świadkowie
Głosimy śmierć Twoją, Panie, wyznajemy Twoje ZMARTWYCHWSTANIE i oczekujemy Twego przyjścia w chwale! - wyjątkowo brzmią dziś słowa aklamacji po przeistoczeniu, tym bardziej, że liturgia ostatnich dni konsekwentnie prowadziła nas do tego wyznania tęsknoty, nadziei i wiary w Miłość, która nie zna umiaru w pragnieniu szczęścia dla każdego człowieka.
Dlatego w świętowaniu zmartwychwstania najbardziej porusza mnie wezwanie do niezwłocznego składania świadectwa o „żyjącym na wieki wieków” (por. Ap 1, 18). Tak czyni Piotr, gdy w Cezarei ogłasza, „że każdy, kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”. To jest źródłem apostolskiego zapału Pawła, który woła do Kolosan: „szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus”, a Koryntianom przypomina, że „Chrystus został złożony w ofierze jako nasza Pascha”. Takie powołanie odkrywa wreszcie Jan, gdy po wejściu do pustego grobu „ujrzał i uwierzył”.
Ale to jeszcze nie koniec prawd, na jakie zwraca dziś naszą uwagę Bóg! W całej liturgii Słowa przecież chodzi o NAS - o CIEBIE i o mnie! To „dla nas i dla naszego zbawienia” stało się wszystko, co przeżywaliśmy od chwili wejścia do Wieczernika na Ostatnią Wieczerzę poprzez towarzyszenie Chrystusowi w morderczej drodze na Golgotę i osłupienie na widok Jego śmierci na krzyżu. Nam było potrzebne sobotnie milczenie przy grobie Syna Bożego (bo przecież nie „święconka” była najważniejszym wydarzeniem tego dnia) i to naszym miało się stać czuwanie przy Jezusie, aby noc Paschy pozwoliła nam „ominąć śmierć” i uciec z grobu grzechów i zniewoleń.
Dlatego w kontekście Świętych Trzech Dni Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa trwanie we wspólnocie Kościoła jest rzeczywiście sensowne i pełne tylko wtedy, gdy jesteśmy świadkami tych wydarzeń… ŚWIADKAMI, a nie zdystansowanymi obserwatorami! Przypomina o tym przy każdej możliwej okazji papież Franciszek nie pozwalając nam pozostać w ciszy zamkniętych szczelnie grobowców twierdzeń „nas to nie dotyczy” albo letargu i „świętego spokoju” przekonań, że „jest dobrze tak, jak jest”. Nie pozwalają również dziś na to Piotr i Jan biegnący do grobu Jezusa. Ten bieg nie jest drogą ku śmierci, bo grób Jezusa jest miejscem, z którego się WSTAJE do nowego życia! To tylko przystanek, chwila zatrzymania się, by nabrać sił i złapać na nowo oddech wiary! Tutaj nie ma fetoru zgnilizny i zepsucia… przeciwnie - w pustym grobie Chrystusa dochodzi do głosu Bóg, który jest życiem i miłością. Ten wyjątkowy grób jest świadectwem wierności Pana, który dotrzymał wszystkich obietnic zbawienia: odebrał demonom władzę nad człowiekiem, pokonał każdy rodzaj śmierci i otworzył nam niebo.
Może jesteśmy dziś trochę przestraszeni i przytłoczeni ogromem tego wydarzenia, a może mamy poczucie nieprzygotowania do podjęcia misji głoszenia tego, co się stało, aby „świat został zbawiony” (por. J 3, 17). Nie trzeba się martwić, tylko spojrzeć na Apostołów - oni też nie byli gotowi, nie rozumieli Pisma, ale SZUKALI Jezusa i byli w tym cierpliwi i wierni… Tego właśnie chcę życzyć na czas świętowania Paschy Chrystusa - cierpliwości i wierności, by odważnie świadczyć o zmartwychwstaniu Pana!

ks. Grzegorz Mączka


Pusty grób

Pierwszym wydarzeniem, wobec którego stawiają nas ewangeliczne relacje o zmartwychwstaniu jest odkrycie pustego grobu (Mk 16, 1-8). Kolejnym są chrystofanie, czyli opisy ukazywania się Zmartwychwstałego Jezusa (Mk 16, 9-14). Celem opowiadań o  wydarzeniach paschalnych nie jest zrekonstruowanie przebiegu zmartwychwstania, ale ukazanie drogi od pustego grobu do spotkania ze Zmartwychwstałym.
Pusty grób nie jest bezpośrednim dowodem zmartwychwstania. Nieobecność ciała Chrystusa w grobie, w którym został złożony, dałaby się wytłumaczyć inaczej - tak właśnie przez chwilę myślała Maria z Magdali, gdy widząc pusty grób przypuszczała, że ktoś zabrał ciało Jezusa (J 20, 13). Sanhedryn usiłował wyjaśnić fakt pustego grobu rozpowszechniając pogłoskę, że gdy żołnierze spali, uczniowie wykradli ciało Jezusa (Mt 28, 12-15). Waga, jaką opowiadania ewangeliczne przywiązują do pustego grobu, nie wynika z tego, iż chce się uczynić z niego dowód na zmartwychwstanie, lecz z faktu, iż tam następuje pierwsza proklamacja zmartwychwstania. Centrum opowieści stanowią słowa młodzieńca w białych szatach: „Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego, powstał, nie ma Go Tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli” (16, 6). Posłaniec z nieba zaprasza kobiety, które przyszły nawiedzić grób do przekonania się, że jest on pusty, że Jezusa nie ma w grobie. Najważniejsza jest jednak głoszona przez niego nowina, która streszcza całą historię Jezusa i Jego tożsamość w trzech precyzyjnych określeniach: Nazarejczyk, Ukrzyżowany, Zmartwychwstały. Zmartwychwstanie to potwierdzenie i objawienie prawdziwego sensu ziemskiej drogi Jezusa. Życie Jezusa, a przede wszystkim Jego krzyż objawiły nowe oblicze Boga. Oblicze to zostało brutalnie odrzucone, gdyż nazbyt różniło się od tego, jak ludzie wyobrażają sobie Boga. Zmartwychwstanie ukrzyżowanego Nazarejczyka oznacza, że Bóg  całkowicie rozpoznał siebie w tym szokującym obliczu. Bóg wskrzesił Tego, którego ludzie odrzucili, uznając za bluźniercę.
Zwiastun zmartwychwstania przekazuje kobietom misję powiedzenia uczniom, iż zmartwychwstały Jezus, zgodnie z obietnicą, podąża przed nimi do Galilei. Tam Go spotkają (Mk 16, 7). Zmartwychwstanie jest zwycięstwem wierności -  wierności Ojca, który nie opuszcza swego Syna w momencie śmierci i wierności Jezusa, który nie opuszcza swoich zagubionych uczniów. Spotkanie w Galilei to dobra nowina dla uczniów obciążonych poczuciem winy po zdradzie Mistrza. On pozostaje wierny mimo niewierności tych, których wybrał, szuka ich, wychodzi im na spotkanie, powołuje na nowo, by powierzyć im nową misję (Mt 28,18-20). Wracając do Galilei na spotkanie ze Zmartwychwstałym, uczniowie mają przeżyć raz jeszcze swoją historię z Jezusem, odczytując wszystko w nowy sposób - w świetle krzyża i pustego grobu. 

ks. Piotr Bałoniak

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej