Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2014-05-09 12:50:32

Wiara celebrowana w liturgii

Adaptacje liturgiczne

Reforma liturgiczna chcąc zmniejszyć zauważalny wcześniej rozdźwięk między życiem i liturgią musiała przystosować język liturgii do współczesnego rytmu życia, który zależąc od wielu czynników kulturowych, historycznych i społecznych jest bardzo zróżnicowany w całym świecie. Proces ten nazywa się adaptacją liturgiczną i dokonuje się na trzech poziomach. Granice pierwszego poziomu wyznacza Stolica Apostolska w nowych księgach liturgicznych oraz różnego rodzaju dokumentach. Drugi etap adaptacji dokonuje się na poziomie narodowych konferencji episkopatów. Najmniejszy zakres możliwości w dokonywaniu adaptacji posiada celebrans, który przewodniczy konkretnej celebracji liturgicznej.
Reforma liturgiczna Soboru Watykańskiego II uwzględniła różnice tradycji kulturowych, etnicznych i językowych danego kraju. Różność tych tradycji widziana jest jako wielkie bogactwo Kościoła powszechnego. Najbardziej widoczne zmiany w zakresie adaptacji przejawiły się w tzw. „Afrykanizacji liturgii”. Liturgia wielu krajów Afryki charakteryzuje się rozbudowanymi procesjami, obecnością muzyki, instrumentów i tańców regionalnych, a poza tym jest znacznie dłuższa od liturgii celebrowanej w krajach europejskich. Również kraje Azji wprowadziły do liturgii wiele elementów z własnej kultury. Na przykład w Pakistanie niemal całkowicie wyeliminowano postawę klęczącą, wprowadzono inne formy szat liturgicznych w kolorze białym. Adaptacje dotyczą nie tylko Mszy Świętej, ale także celebracji pozostałych sakramentów i nabożeństw liturgicznych. W niektórych krajach azjatyckim ze względu na specyfikę języka lub trudności w dokładnym tłumaczeniu adaptacji poddano treść niektórych modlitw i wezwań.
Liturgiczna adaptacja dana Kościołom lokalnym jest wyrazem troski duszpasterskiej Kościoła, aby liturgia dla wszystkich stała się szczytem i źródłem życia chrześcijańskiego. Liturgię należy rozumieć jako wielki dar pochodzący od Boga dany ludziom żyjącym w konkretnych warunkach i czasach. Stąd prawo adaptacji należy zaliczyć do dużych osiągnięć reformy liturgicznej.
Podstaw idei inkulturacji należy szukać w nakazie misyjnym Jezusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19). Idea ta realizowana była przez całe dzieje Kościoła w sposób oczywisty i naturalny. Chrześcijaństwo zakorzeniało się w kulturach ewangelizowanych narodów, a zarazem czerpało z bogactwa tych kultur, przejmując niektóre elementy, które były zgodne z Ewangelią. Przykładów tego rodzaju wzajemnego oddziaływania i wymiany można przytoczyć wiele: pierwotne chrześcijaństwo przyjęło formy i teksty modlitw z kultu żydowskiego, dostosowując je do swojego kultu (psalmy), u podłoża chrześcijańskiej filozofii średniowiecznej stoi myśl grecka, niektóre elementy z liturgii żydowskiej, a także z ceremoniału dworskiego bizantyjskiego, a później rzymskiego wchodzą do liturgii (procesje, ukłony, kadzidło, szaty liturgiczne itp.), sztuka – architektura (np. styl bazylikowy wzięty wprost ze świeckiego budownictwa bizantyjskiego), architektura i rzeźba sakralna renesansu czerpią inspirację z antyku. Wpływy innych kultur szczególnie widoczne są w dziedzinie muzyki: z judaizmu chrześcijaństwo przyjęło sposoby śpiewu naprzemiennego, typowego dla liturgii synagogalnej, teoria muzyki średniowiecznej, na której kształtował się chorał gregoriański, opiera się na teorii greckiej; niewątpliwe są wpływy śpiewu greckiego na śpiew liturgiczny zarówno wschodniej, jak i zachodniej tradycji kościelnej, niezaprzeczalny jest wpływ muzyki ludowej na chorał gregoriański.

ks. Dariusz Kwiatkowski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej