Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2014-04-10 11:27:44

Niedziela Palmowa Męki Pańskiej
Z księgi proroka Izajasza
Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał przyjść z pomocą strudzonemu przez słowo krzepiące. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem. Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem. Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.
Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Chrystus Jezus istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w tym co zewnętrzne uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

Męka Jezusa Chrystusa według św. Mateusza
Czemuś Mnie opuścił?

Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejsce Czaszki, dali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić. Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc, tam Go pilnowali. A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, król żydowski. Wtedy też ukrzyżowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.
Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami mówiąc: Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża!. Podobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym. Tak samo lżyli Go i złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani.
Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lema sabachthani? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili:  On Eliasza woła. Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. Lecz inni mówili: Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić. A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha.

To jest Ciało moje

„Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1, 14). Te słowa, które Kościół przywołuje w okresie Bożego Narodzenia, trochę dziwnie brzmią u schyłku Wielkiego Postu. Ale mają one (te słowa) fundamentalne znaczenie dla ostatnich dni Wielkiego Postu: prawdziwy Bóg, prawdziwy Boży Syn stał się prawdziwym człowiekiem. I w związku z tym Jezus nie może zapomnieć o tym, że ma ciało i że ono także „uczestniczy” (ma udział) w odkupieniu świata. Dlatego „gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał go i dał uczniom mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje»” (Mt 26, 26). Bóg Jezus daje swoje Ciało: „Bożym chlebem jest Ten, kto zstępuje z nieba i daje światu życie… Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało za życie świata” (J 6, 33. 51).
Nasz Bóg nie jest jakąś ideą czy efemerydą; oprócz tego, że jest Bogiem, który nie ma początku ani końca, którego nic niej jest w stanie ogarnąć, czy ograniczyć, jest także prawdziwym człowiekiem z krwi i kości. I to ma wpływ na wiele rzeczy, które Jezus czyni. To sprawia, między innymi, że Bóg Jezus pozostaje pośród nas w bardzo konkretny sposób: jest obecny pod postacią chleba i wina! Ale skoro dotyczy to Boga, to także tutaj – wobec konsekrowanego chleba i wina – potrzeba wiary: „Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak. Kto się im poddaje, temu wiary brak. Ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę, że w postaci chleba utaiłeś się” (fragment pieśni eucharystycznej „Zbliżam się w pokorze”). To, że Bóg stał się człowiekiem i przyjął ludzkie ciało, sprawia także, iż Jego śmierć jest jak najbardziej realna. Jego biczowanie i ukoronowanie cierniem, Jego droga z krzyżem i śmierć z uduszenia na krzyżu, nie są wymysłem ludzkiej pobożności, bo nikt nie byłby w stanie wymyślić, że Bóg jest gotowy na coś takiego. „Na krzyżu Bóg ukazuje się takim, jakim nikt nie potrafił Go sobie wyobrazić. Bóg – bezsilny – umiera”  (ks. Jan Konarski). „Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas” (fragment pieśni „Zbliżam się w pokorze”). Stąd też św. Paweł napisał: „Gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego (dla Żydów Mesjasz miał był królem, który zwycięża. Stwierdzenie Pawła, że Mesjasz został ukrzyżowany, było dla ówczesnych ludzi czymś szokującym i niepojętym). On jest dla Żydów powodem upadku (jest tu użyte greckie słowo „skandalon”, które w tym kontekście znaczy: „to, co powoduje urazę; to, co wywołuje sprzeciw; powód rozjątrzenia; zgorszenie”), a dla pogan głupstwem (występuje tu greckie słowo „moria”, które znaczy: „szaleństwo, głupota, głupstwo’) (1Kor 1, 22-24). Ale to wszystko jest konsekwencją tego, że „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1, 14). Gdyby Bóg nie stał się człowiekiem, nie byłoby ani Eucharystii, ani prawdziwej śmierci na krzyżu. Jest jeszcze jednak jeden wymiar cielesności Jezusa: chodzi o Jego Kościół. Święty Paweł, zwracając się do tych, którzy przyjęli chrzest, napisał: „Wy jesteście Ciałem Chrystusa, a każdy z was jest Jego częścią” (1Kor 12, 27). Jeżeli Jezus został przybity do krzyża, to także Jego Ciało, którym jest Kościół, ma być przybite do krzyża, a wraz z Kościołem każdy z nas ochrzczonych. Przyjmujemy, że to Jezus umarł na krzyżu; gorzej jest z przyjęciem tego, że na krzyżu jest także miejsce dla mnie. Ono czeka na mnie, bo także do mnie odnoszą się słowa Jezusa: „To jest Ciało moje”.

ks. Tomasz Kaczmarek

Słowo Boże na każdy dzień

Niedziela, 13 kwietnia
Iz 50,4-7; Ps 22; Flp 2,6-11; Mt 26,14-27,66
Poniedziałek, 14 kwietnia
Iz 42,1-7; Ps 27; J 12,1-11
Wtorek, 15 kwietnia
Iz 49,1-6; Ps 71; J 13,21-33.36-38
Środa, 16 kwietnia
Iz 50,4-9a; Ps 69; Mt 26,14-25
Czwartek, 17 kwietnia
Wj 12,1-8.11-14; Ps 116B; 1 Kor 11,23-26; J 13,1-15
Piątek, 18 kwietnia
Iz 52,13-53,12; Ps 31; Hbr 4,14-16;5,7-9; J 18,1-19,42
Wigilia Paschalna, 19 kwietnia
Rdz 1,1-2,2; Ps 104; Rdz 22,1-18; Ps 16; Wj 14,15-15,1; Wj 15,1-2.4-5.17ab-18; Iz 54,4a.5-14; Ps 30; Iz 55,1-11; Iz 12,2-5; Ba 3,9-15.32-4,4; Ps 19; Ez 36,16-17a.18-28; Ps 42;Ps 43,3.4; Rz 6,3-11; Ps 118; Mk 16,1-8

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 22

Opiekun nr 22(509) od 22 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. o pracującej w Etiopii Magdalenie Fiec, która odkryła swoje misyjne powołanie podczas studiów na Politechnice Śląskiej.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej