Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2014-03-07 11:02:15

I Niedziela Wielkiego Postu
Z Księgi Rodzaju
Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła. A wąż był najbardziej przebiegły ze wszystkich zwierząt polnych, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: „Czy to prawda, że Bóg powiedział: »Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?«”. Niewiasta odpowiedziała wężowi: „Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: »Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli«”. Wtedy rzekł wąż do niewiasty: „Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło”. Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią; a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.
Z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia: Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Jeżeli bowiem przez przestępstwo jednego śmierć zakrólowała z powodu jego jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego – Jezusa Chrystusa. A zatem, jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie. Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.

 

Z Ewangelii według Świętego Mateusza
Czterdzieści dni postu
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem”. Lecz On mu odparł: „Napisane jest: »Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych«”.
Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni i rzekł Mu: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest przecież napisane: »Aniołom swoim rozkaże o Tobie, a na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień«”. Odrzekł mu Jezus: „Ale jest napisane także: »Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego«”.
Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: „Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon”. Na to odrzekł mu Jezus: „Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: »Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz«”. Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu.

Posłuszeństwo Ojcu 
W dzisiejszej liturgii słowa dość dużo miejsca zajmuje szatan. Pojawia się w raju, u boku Adama i Ewy, przychodzi do Chrystusa poszczącego na pustyni. Może się zrodzić pytanie, czy nie za dużo? Czy nie lepiej zostawić go w cieniu, nie przypominać, nie niepokoić, nie straszyć? Na pewno jedna i druga skrajność nie jest dobra. Poświęcanie mu zbyt wiele uwagi jest niepotrzebnym, niewłaściwym przeakcentowaniem jego roli i znaczenia. Z czymś takim możemy się spotkać dzisiaj w kontekście pracy egzorcystów, którzy sami przestrzegają przed tego rodzaju niebezpieczeństwem. Z drugiej strony nie mówienie w ogóle, udawanie, że nie ma problemu jest bardzo niebezpieczne, bo usypia naszą czujność. Może nawet u niektórych poddawać w wątpliwość jego istnienie.
A on jest, istnieje, działa i to bardzo skutecznie. Ogrom zła o jakim codziennie słyszymy, czy sami go doświadczamy w mniejszym lub większym stopniu świadczy o tym jednoznacznie. Jednak nie tylko z tej racji Kościół nam o nim przypomina na początku Wielkiego Postu. Zauważmy, że w raju zwycięża, ale na pustyni musi uznać wyższość Jezusa. I taka jest prawda o nim i jego działaniu. On jest tylko stworzeniem, które jak każde inne zawdzięcza swoje istnienie Bogu. Wszystko, co Bóg stworzył było dobre, szatan również na początku swojego istnienia był dobrym aniołem, który sprzeniewierzył się Bogu, odmówił Mu posłuszeństwa (por. KKK nr 391 – 392). Bóg nie stworzył szatana jako uosobienie zła, nie stworzył zła. To wszystko jest konsekwencją wolnego wyboru stworzenia, aniołów i człowieka.
Dlatego na początku Wielkiego Postu chcemy sobie kolejny raz tę prawdę przypomnieć i uświadomić. Jest Bóg, który zaprasza nas do pójścia za sobą. Ale jest też szatan, który próbuje zasiać zwątpienie w naszych sercach. Tak jak uczynił to w przypadku Adama i Ewy. Można powiedzieć, że cały problem sprowadza się do wyboru, kogo będę słuchał, komu będę posłuszny. Pierwsi rodzice ulegają kłamstwu szatana. Natomiast Chrystus daje nam idealny wzór posłuszeństwa Bogu Ojcu. Na każdą pokusę szatana odpowiada słowem Bożym „napisane jest”, czyli Bóg powiedział tak, a nie inaczej i to jest dla mnie najważniejsze. Tak to ujmuje św. Paweł w dzisiejszym drugim czytaniu: „Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi” (Rz 5, 19). Chrystus uzdalnia nas do takiego posłuszeństwa.
A z drugiej strony przestrzega przed działaniem, przed podstępami złego ducha. Jego działanie może być bardzo różne. Dzisiaj widzimy go w roli kogoś, kto bardzo delikatnie, wprost elegancko podejmuje dialog z Ewą, podobnie z Jezusem. Jakby chciał powiedzieć: ,,Przepraszam, czy mogę spróbować, przedstawić swoją ofertę?” To brzmi może nawet zabawnie, ale skutki takiej zabawy mogą być dramatyczne. Działanie szatana nie zawsze jest takie „kulturalne”. Dużo częściej jest to dramatyczne zmaganie. W Ewangeliach znajdujemy opisy egzorcyzmów, podczas których Jezus uwalnia ludzi opętanych przez złego ducha. I wówczas dzieje się to z wielkim krzykiem, oporem, zmaganiem. Już nie jest tak kolorowe. Podobnie mocno, okrutnie szatan ingerował w życie wielu świętych. Doświadczał tego św. o. Pio, św. Jan Vianney i wielu innych. Ale najważniejsze jest to, że każdy z nich potrafił zwyciężyć dzięki mocy i łasce otrzymanej od Jezusa. Tak również może i powinno być w naszym życiu. Przed nami czas, który ma nam w tym pomóc. Stawajmy po stronie Jezusa.

ks. Michał Pacyna

Słowo Boże na każdy dzień

Niedziela, 9 marca
Rdz 2, 7-9;3, 1-7; Ps 51;
Rz 5,12.17-19; Mt 4,1-11

Poniedziałek, 10 marca
Kpł 19, 1-2.11-18; Ps 19; Mt 25, 31-46

Wtorek, 11 marca
Iz 55, 10-11; Ps 34; Mt 6, 7-15

Środa, 12 marca
Jon 3, 1-10; Ps 51; Łk 11, 29-32

Czwartek, 13 marca
Est 14, 1.3-5.12-14; Ps 138; Mt 7, 7-12

Piątek, 14 marca
Ez 18, 21-28; Ps 130; Mt 5, 20-26

Sobota, 15 marca
Pwt 26, 16-19; Ps 119; Mt 5, 43-48

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 15

Opiekun nr 17(530) od 12 sierpnia 2018

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in
artykuły o Matce Bożej w różnych odsłonach

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej