Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2014-01-29 10:08:51

Święta Anna
Sanktuarium św. Anny w Świętej Annie

sanktuariumGóra św. Anny to najważniejsze miejsce w Polsce, gdzie czczona jest babcia Pana Jezusa. Jednak na tym najwyższym wzniesieniu Wyżyny Śląskiej znajduje się bazylika z figurą, która przedstawia nie tylko św. Annę, ale aż trzy postacie.
Sanktuarium położone jest na wzniesieniu nazwanym Górą św. Anny, na dodatek w miejscowości Święta Anna oddalonej 30 kilometrów od Opola. W swojej historii góra miała różne nazwy. Historycy wymieniają ją jako Górę św. Jakuba. Na najstarszej mapie Śląska nazywana jest Górą św. Jerzego. A w akcie fundacyjnym klasztoru franciszkanów wymienia się nazwę: Góra Chełmska. Natomiast nazwa Góra św. Anny używana jest od początków XIX wieku.

Kościół, kalwaria i figura
Tradycją tego miejsca są pielgrzymki stanowe i grup zawodowych, szczególnie Ślązaków. Wśród nich są pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców, dzieci, kapłanów, głuchoniemych, niewidomych, ministrantów, chórów kościelnych, orkiestr kalwaryjskich, mniejszości narodowych, hodowców gołębi, strażaków i myśliwych. Pątnicy mogą zatrzymać się w Domu Pielgrzyma.
Początek sanktuarium łączy się z pierwszym kościołem zbudowanym na górze w XV wieku z fundacji Mikołaja i Krzysztofa Strzały. W XVII wieku hrabia Melchior Ferdynand de Gaschin „powziął zamiar, aby dla nieustającego kultu św. Anny, sprowadzić do kościoła na górę franciszkanów”. Wraz z przybyciem franciszkanów rozpoczęto budowę pierwszego drewnianego klasztoru. Wokół kościoła zbudowano też 40 kaplic związanych z męką i śmiercią Chrystusa. W ten sposób powstała tzw. „kalwaria”. Wzniesiona została ona staraniem Jerzego Adama de Gaschin w latach 1700-1709. Obecnie na szczycie góry znajduje się zabytkowy zespół klasztorno-kalwaryjski z bazyliką, w której umieszczono łaskami słynącą figurę św. Anny Samotrzeciej.

Babcia, mama i wnuk
W kronikach klasztornych nie ma dokładnych przekazów na temat pochodzenia tej figury. Istnieje tylko podanie o księciu hiszpańskim wracającym wołami z wyprawy wojennej. „Kiedy woły zatrzymały się na szczycie Góry i nie chciały pójść dalej, książę odczytał to jako znak Boży. Wybudował w tym miejscu kościół, umieszczając w nim figurę św. Anny, którą rzekomo wiózł wśród łupów wojennych”. Na pewno figura należy do najstarszych rzeźb drewnianych na Śląsku. Historycy datują jej powstanie na II połowę XV wieku.
Figura wyrzeźbiona została z jednego kawałka lipowego drewna. Patrząc na nią od razu widać, że przedstawi nie jedną, ale trzy postacie. Pośrodku stoi starsza, czyli babcia św. Anna, która trzyma na swoich ramionach dwoje dzieci. Na lewym ramieniu córkę Najświętszą Maryję Pannę, a na prawym ramieniu swojego wnuka Jezusa. Figura z podstawą mierzy około 66 centymetrów wysokości. W górnych partiach figury, na wezgłowiu św. Anny widać wyraźnie ślady zamknięcia otworu, w którym wg przekazu z 1516 roku mają być przechowywane relikwie Świętej babci Pana Jezusa. O relikwiach wspomina pergamin, który znaleźli ojcowie reformaci w XVII wieku, kiedy przybyli na Górę św. Anny. Otóż na pergaminie napisano w języku łacińskim, że to drobina kości św. Anny przekazana na Górę chełmską, pochodzącą z relikwii sprowadzonych z Galii z klasztoru o nazwie Villa w okolicach Lyonu przez dwóch panów: Schaffingera i magistra Dittricha Ferbergsteina, których w tym celu posłał do Galii książę saksoński Jerzy z miasta św. Anna w roku Pańskim 1504. W marcu tegoż roku tę cząsteczkę ofiarował książę w dowód szczególnej miłości swojemu dworzaninowi Zygmuntowi de Maltitz. Wkrótce potem zyskał ją Mikołaj Nochtitzki, „po czym spełniając ślub zmarłej małżonki Anny Nochtitzkiej, urodzonej w Maltitz cząsteczkę kości Babci Zbawiciela tej figurze podarował z wszystkimi ozdobami i w uroczystej procesji na tę Górę przyprowadził. Działo się to w czasie, kiedy cesarstwem rządził Cesarz Maksymilian, a papieżem był Juliusz II jeszcze przed wystąpieniem Lutra”.

Śląska i franciszkańska historia
Góra św. Anny w 1921 roku była miejscem zaciekłych walk w czasie III powstania śląskiego. O tych wydarzeniach przypomina Pomnik Czynu Powstańczego, a w pobliżu sanktuarium znajduje się także Muzeum Powstań Śląskich.
W czasie II wojny światowej franciszkanie zostali zmuszeni przez hitlerowców do opuszczenia Góry św. Anny. W 1941 roku wezwano zakonników do zajazdu „Grafliches Gasthaus”, gdzie oznajmiono im, że na podstawie ustawy z 1933 r. „O ochronie państwa i narodu” muszą w ciągu 48 godzin opuścić teren Góry św. Anny. Po tych wydarzeniach, w nocy z 19 na 20 czerwca, z obawy, aby figura św. Anny nie dostała się w niewłaściwe ręce, o. Feliks Koss zakradł się do kościoła i zamienił oryginał na kopię, wyrzeźbioną przez br. Leonarda Bannerta. Figura ukrywana była w Opolu, Prószkowie i Kłodzku. Po wypędzeniu zakonników, ówczesny arcybiskup wrocławski kard. Adolf Bertram, chcąc uratować kościół św. Anny przed dewastacją, zdecydował o ustanowieniu parafii pw. św. Anny. Proboszczem został mianowany kapłan diecezjalny ks. Franciszek Dusza, który mieszkając na terenie wsi sprawował opiekę duszpasterską nad nowo utworzoną parafią do powrotu franciszkanów w 1945 roku. Wraz z zakonnikami wróciła cudami słynąca figurka św. Anny Samotrzeciej.

ReJ

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej