Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-12-18 10:55:07

III Niedziela Adwentu
Spełniają się proroctwa

Z Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”. Jezus im odpowiedział: „Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”.
Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: „Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on”.

Z Księgi proroka Izajasza
Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, także skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Saronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: „Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, aby was zbawić”. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. I odkupieni przez Pana powrócą. Przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na twarzach. Osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.

Z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie.
Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie popadli pod sąd. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.

Wielkość Jana
Jezus daje nam dzisiaj piękne świadectwo o Janie Chrzcicielu. O tym, który Go poprzedzał, który wskazał na Mesjasza. „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (J 1, 29). Ale ten wielki Jan ostatnie swoje dni spędza w więzieniu. Właśnie stamtąd kieruje swoje pytanie do Jezusa, czy to On jest tym, który miał przyjść? Trochę to dziwne, bo przecież nad Jordanem nie kto inny, tylko Jan Chrzciciel wskazał uczniom na Jezusa, który go przewyższył godnością. „Daję świadectwo, że On jest Synem Bożym” (J 1, 34). Czyżby teraz przyszło zwątpienie, jakieś zawahanie? Raczej nie, bardziej prawdopodobne jest to, że Jan czyni to ze względu na swych uczniów.
Ma świadomość, może nawet pewność, że jego koniec jest bliski i myśli o swoich uczniach. Chce im pokazać Mesjasza, pomóc w Niego uwierzyć i w konsekwencji pójść za Nim. Jakby mówił: moja misja się kończy, On wam pokaże, co dalej. Może się wydawać, że to bardzo dalekie od naszego życia. Przecież w więzieniu nie byliśmy, zadanie Jana było jedyne w swoim rodzaju i niepowtarzalne.
Ale przecież każdy z nas i w każdym czasie może i powinien wskazywać na Jezusa, ukazywać Tego, który gładzi grzechy, który jest Synem Bożym. Po prostu świadczyć swoim życiem. Czyż nie o to chodzi w nowej ewangelizacji? A więzienie? Czy nasze grzechy, słabości, złe nawyki, przyzwyczajenia, czy wręcz nałogi nie są swoiście rozumianym więzieniem, z którego nie możemy wyjść na wolność? Coś nas bardzo mocno trzyma. Mogą pojawić się pytania lub wątpliwości. Takie może być nasze doświadczenie, ale także tych, których znamy. Jan nam podpowiada: idźcie do Jezusa, popatrzcie, posłuchajcie.
Jan był uwięziony w znaczeniu dosłownym, my doświadczamy więzienia, ograniczenia wolności w znaczeniu duchowym, wewnętrznym. Co jest bardziej niebezpieczne? Niestety zniewolenie wewnętrzne. Jan nawet w więzieniu pozostał wolny. Pozostał wierny temu, co głosił, nie zmienił swoich poglądów, nie ugiął się pod presją Heroda. Choć teoretycznie wystarczyło pewnych tematów nie dotykać, nie przypominać o wierności małżeńskiej, o szóstym przykazaniu i nie byłoby więzienia. Ale ta wolność zewnętrzna byłaby okupiona zniewoleniem wewnętrznym.
Jan Chrzciciel, nazwany przez Chrystusa największym między narodzonymi z niewiast daje nam piękny przykład wierności do końca. Ten prorok Adwentu może być dla nas pomocą, oparciem, kiedy stajemy przed różnego rodzaju wyborami, które dotyczą naszej wierności Bogu. On przypomina swoim życiem, że wewnętrzna wolność, która jest owocem wierności Bogu jest bezcenna. Nie ma takiej ceny, wartości, która mogłaby się z nią równać.
Ile bólu, cierpienia, wewnętrznego zmagania doświadczają ci wszyscy, którzy sprzeniewierzyli się tej wolności. Odchodząc od zasad, które Bóg wpisał w nasze sumienie, tracimy wewnętrzną wolność. Potocznie mówimy „coś za coś”. Godząc się na nieuczciwość, nieprawdę zyskujemy mniejsze, czy większe korzyści finansowe. Mamy pieniądze, może jeszcze inne wymierne „korzyści”, ale nie mamy już wewnętrznej wolności, pokoju sumienia. Jesteśmy uwięzieni przez kłamstwo, musimy dalej w nie brnąć, aby prawda nie wyszła na jaw. Ale jak długo tak można i za jaką cenę? Jezus wskazuje dzisiaj na Jana Chrzciciela, a on na zupełnie inną drogę postępowania, drogę prawdziwej wolności i wielkości.

ks. Michał Pacyna

Słowo Boże na każdy dzień
Niedziela, 15 grudnia
Iz 35, 1-6a.10; Ps 146; Jk 5, 7-10; Mt 11, 2-11
Poniedziałek, 16 grudnia
Lb 24, 2-7.15-17a; Ps 25; Mt 21, 23-27
Wtorek, 17 grudnia
Rdz 49, 2.8-10; Ps 72; Mt 1, 1-17
Środa, 18 grudnia
Jr 23,5-8; Ps 72; Mt 1, 18-24
Czwartek, 19 grudnia
Sdz 13,2-7.24-25a; Ps71; Łk 1,5-25
Piątek, 20 grudnia
Iz 7,10-14; Ps 24; Łk 1,26-38
Sobota, 21 grudnia
Pnp 2,8-14; Ps 33; Łk 1,39-45

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej