Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-11-20 10:41:22

Wielcy Rosjanie - Piotr Czajkowski 

Przełom wieku XIX i XX to w muzyce przebudzenie po zimowym śnie niedźwiedzia, symbolizującego potęgę i moc Rosji. Taka potęga drzemała w kompozytorach rosyjskich epoki romantyzmu jak: Czajkowskim, Rachmaninowie, czy Strawińskim.

Piotr Iljicz Czajkowski urodził się 25 kwietnia 1840 roku według kalendarza juliańskiego (dla nas 7 maja). Jego ojciec był dyrektorem kopalń węgla i rudy żelaza w Wotkińsku. Ojciec Czajkowskiego miał stopień generała majora. Gdy Czajkowski miał osiem lat rodzina wyruszyła do Moskwy, gdzie generał miał nadzieję awansu. Gdy tak się nie stało, pojechali do Petersburga. Pietia był pod wrażeniem tego miasta, carskiej stolicy, z jej bogato zdobionymi budynkami, bulwarami, kanałami i szeroką Newą. Pietia był przygotowywany i ostatecznie dostał się do elitarnej szkoły dla wyższej klasy średniej - Carskiej Szkoły Prawniczej w Petersburgu. Niezależnie od swojej nazwy Szkoła Prawnicza zachęcała do muzyki. Choć Piotr brał dodatkowe lekcje muzyki jego profesor nie odkrył w nim wielkiego talentu. Po ukończeniu Szkoły Prawniczej został urzędnikiem w Ministerstwie Sprawiedliwości, kiedy został pominięty przy awansie opuścił ministerstwo i podjął studia w Rosyjskim Towarzystwie Muzycznym. Trzy i pół roku spędzone w konserwatorium dały mu przygotowanie, jakiego nie mieli wcześniejsi rosyjscy kompozytorzy.

Znaczący wpływ na życie Czajkowskiego miało kilka kobiet: matka, niania, siostra i Desirée Artôt. Mniej więcej w maju 1877 roku, czyli w okresie, gdy pracował nad IV Symfonią, dwie damy wdarły się w jego życie: pierwszą była jego mecenaska Nadieżda von Meck; drugą była jego żona Antonina Iwanowna Milukowa. 18 lipca, zaledwie osiem tygodni po pierwszym spotkaniu z Antoniną, ta niedobrana para wzięła ślub. Po Mszy św. Czajkowski wrócił do swojego kawalerskiego mieszkania, zostawiając bratu Anatolowi powitanie panny młodej na przyjęciu w hotelu Hermitage. Czajkowski nie kochał swojej żony, był raczej postrzegany jako osoba darząca sympatią mężczyzn. Sam pisał: „Pragnę małżeństwa lub jakiegoś rodzaju publicznego związku z kobietą, aby zamknąć usta rozmaitym kreaturom, których opinia nic dla mnie nie znaczy, ale które są w stanie przysporzyć bólu moim bliskim”.

W Rosji twórczość o tematyce religijnej była związana ze śpiewem cerkiewnym, szczególnie Czajkowski i Rachmaninow do tego nurtu nawiązywali. Czajkowski komponował symfonie, koncerty, utwory kameralne, opery i balety. W swoim dorobku artystycznym może poszczycić się utworami, które zna cały świat: „Eugeniusz Oniegin”, „Jezioro łabędzie”, „Dziadek do orzechów”. Czajkowski, jako znakomity dyrygent, poprowadził koncert z okazji otwarcia budynku, który stał się potem Carnegie Hall. W swych kompozycjach chóralnych nawiązywał także do dawnych śpiewów cerkiewnych. Skomponował „Liturgię św. Jana Chryzostoma”, siedem kantat kościelnych, dziewięć pieśni religijnych oraz hymn ku czci św. Cyryla i Metodego.

Dni prowadzące do śmierci kompozytora były wpisane w jego codzienny scenariusz życia. Prawykonanie VI symfonii, kolacja w Grand Hotelu. Spotkania z przyjaciółmi, skarżenie się na nudności. Ostatecznie kompozytor zapadł w śpiączkę. Posłano po kapłana z soboru św. Izaaka. W poniedziałek, 6 listopada 1893 roku, we wczesnych godzinach rannych Piotr Czajkowski zmarł (choć dla wielu jego śmierć jest tajemnicza). Państwowy pogrzeb, który odbył się w piątek, był, jak mówiono, największym pogrzebem, jaki Petersburg kiedykolwiek widział. Czajkowskiego pochowano na cmentarzu Aleksandra Newskiego, gdzie spoczywają szczątki największych rosyjskich kompozytorów. 

ks. Jacek Paczkowski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej