Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-10-11 13:36:05

XXVIII Niedziela Zwykła

Wiara cudzoziemca

Z Ewangelii według Świętego Łukasza

Stało się, że Jezus zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami”. Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec”. Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.

Z Drugiej Księgi Królewskiej

Wódz syryjski Naaman, który był trędowaty, zanurzył się siedem razy w Jordanie według słowa proroka Elizeusza, a ciało jego na powrót stało się jak ciało małego dziecka i został oczyszczony.

Wtedy wrócił do męża Bożego z całym orszakiem, wszedł i stanął przed nim, mówiąc: „Oto przekonałem się, że na całej ziemi nie ma Boga poza Izraelem. A teraz zechciej przyjąć dar wdzięczności od twego sługi”. On zaś odpowiedział: „Na życie Pana, przed którego obliczem stoję, nie wezmę!”. Tamten nalegał na niego, aby przyjął, lecz on odmówił. Wtedy Naaman rzekł: „Jeśli już nie chcesz, to niechże dadzą twemu słudze tyle ziemi, ile para mułów unieść może, ponieważ odtąd twój sługa nie będzie składał ofiary całopalnej ani ofiary krwawej innym bogom, jak tylko Panu”.

Z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najmilszy: Pamiętaj na Jezusa Chrystusa, potomka Dawida. On według Ewangelii mojej powstał z martwych. Dla niej znoszę niedolę aż do więzów jak złoczyńca; ale słowo Boże nie uległo skrępowaniu. Dlatego znoszę wszystko przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia w Chrystusie Jezusie razem z wieczną chwałą.

Nauka to zasługująca na wiarę: Jeżeliśmy bowiem z Nim współumarli, wespół z Nim i żyć będziemy. Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze. Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego.

Aby byli jedno

Samarytanie byli uważani przez Żydów za heretyków. Zaczęło się to w VI wieku przed Chrystusem, po powrocie z niewoli babilońskiej (538 rok). Mieszkańcy Samarii przejęli wtedy pewne przekonania religijne Żydów pozostających w Palestynie przez czas niewoli babilońskiej (586-538), ale ograniczali się tylko do Pięcioksięgu Mojżesza (Księgi: Rodzaju, Wyjścia, Kapłańska, Liczb i Powtórzonego Prawa). Ponadto Samarytanie zbudowali w V wieku przed Chrystusem własne sanktuarium na górze Garizim i tam, a nie w Jerozolimie, sprawowali kult. I chociaż ich świątynia została zniszczona w 128 roku przed Chrystusem, to jednak oni sami uważali się ciągle za jedynie prawdziwych czcicieli Boga Jahwe (por. J 4, 20).

Jezus Chrystus jest jednak większy od tych ludzkich antagonizmów. Przecież On przynosi zbawienie wszystkim ludziom (por. 1Tm 2, 4), bez względu na to, do jakiego narodu przynależą. Nie dziwi więc nastawienie Jezusa do mieszkańców Samarii, czego najlepszym przykładem jest uczynienie z Samarytanina bohatera słynnej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10, 30-35). Także ewangelista Jan opisuje spotkanie Jezusa z Samarytanką (J 4, 1-42), która przyprowadziła do Mistrza swoich rodaków, co kończy się tym, że Jezus zatrzymuje się u nich dwa dni (J 4, 40) i wielu z nich zaczęło wierzyć w Jezusa. Ponadto Jezus niejednokrotnie „wykorzystywał” wiarę obcokrajowców, aby zawstydzić Żydów. Tak było choćby w przypadku setnika (Rzymianina), którego sługę Jezus uzdrowił. Syn Boży doceniając jego wiarę powiedział: „Mówię wam, nawet w Izraelu nie spotkałem tak silnej wiary” (Łk 7, 9, zob. także Mt 8, 10). Również w dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec” (Łk 17, 17-18). 

Stąd też Jezus posyła swoich uczniów: „Otrzymacie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i staniecie się moimi świadkami w Jeruzalem, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi: (Dz 1,  8). I dokonywały się wielkie dzieła Boże (por. Dz 2, 11): „Filip udał się do Samarii i jej mieszkańcom mówił o Chrystusie. Tłumy gromadziły się wokół niego i słuchały go z uwagą, ponieważ widziały znaki, które czynił. Bo z wielu opętanych wychodziły z krzykiem duchy nieczyste. Wielu też ludzi sparaliżowanych i kalekich zostało uzdrowionych. Wielka radość zapanowała w tym mieście” (Dz 8, 5-8). Jezus, Jego śmierć na krzyżu i wiara w Niego znoszą odległości między ludźmi, między narodami: „Teraz wy, którzy niegdyś byliście daleko, w Chrystusie Jezusie staliście się bliscy dzięki Jego krwi. On bowiem jest naszym pokojem. On w swoim ciele z dwóch części uczynił jedno i obalił dzielący je mur wrogości. Uchylił Prawo przykazań zawartych w przepisach, aby z dwóch części stworzyć w sobie jednego nowego człowieka i wprowadzić pokój. 

On pojednał z Bogiem obie części w jednym ciele przez krzyż, zabijając tę wrogość w sobie. Przyszedł ogłosić dobrą nowinę: pokój wam, którzy byliście daleko i pokój tym, którzy byli blisko” (Ef 2, 13-17). Dlatego „nie ma już Greka ani Żyda (można by dodać: Samarytanina), obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, ale wszystkim we wszystkich jest Chrystus” (Kol 3, 11; por. Ga 3, 28).

ks. Tomasz Kaczmarek

Słowo Boże na każdy dzień

Niedziela, 13 października

2 Krl 5,14-17; Ps 98; 2 Tm 2,8-13; Łk 17,11-19

Poniedziałek, 14 października

Rz 1, 1-7; Ps 98; Łk 11,29-32

Wtorek, 15 października

Rz 1,16-25; Ps 19; Łk 11,37-41

Środa, 16 października

Rz 2,1-11; Ps 62; Łk 11,42-46

Czwartek, 17 października

Rz 3,21-29; Ps 130; Łk 11,47-54

Piątek, 18 października

2 Tm 4, 9 - 17a; Ps 145,10-13.17-18; Łk 10, 1-9

Sobota, 19 października

Rz 4,13.16-18; Ps 105; Łk 12,8-12

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej