Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-08-29 11:09:37

XXII Niedziela Zwykła

Zaproszeni na ucztę

Z Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. I opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie wybierali pierwsze miejsca. Tak mówił do nich: ,,Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: »Ustąp temu miejsca«; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.

Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: »Przyjacielu, przesiądź się wyżej«; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.

Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: ,,Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych.

A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”.

Z Księgi Syracydesa

Synu, z łagodnością wykonuj swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony.

Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie. Serce rozumnego rozważa przypowieści, a ucho słuchacza jest pragnieniem mędrca.

Z Listu do Hebrajczyków

Bracia: Nie przystąpiliście do dotykalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go słyszeli, prosili, aby do nich nie mówił.

Wy natomiast przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie, do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów sprawiedliwych, które już doszły do celu, do pośrednika Nowego Testamentu, Jezusa.

 

Jezus i faryzeusze

Dziwni są ci faryzeusze i uczeni w Piśmie. Znają się na Biblii, znają się na Bożych sprawach, ale w czasie spotkań z Jezusem w ogóle tego nie wykorzystują. Tak, jakby nagle przestawali myśleć i nie odwołują się do tego, co było dane im poznać. Chodzą za Jezusem i zadają mu pytania. Ale nie szukają prawdy! Chcą Jezusa „przyłapać na słowie” (Mt 22, 15), chcą Go „wystawić na próbę, aby móc Go oskarżyć” (J 8, 6). Także ich chodzenie za Jezusem nie ma nic wspólnego z chęcią bliższego poznania Pana Jezusa. Oni Go „śledzą” (Łk 14, 1; w innych tłumaczeniach „uważnie obserwują”, „pilnują”). „Śledzi się” przecież człowieka podejrzanego, oskarżanego o coś, aby zdobyć ostateczny dowód jego winy. A o co Jezus był oskarżany? „Nie tylko łamał szabat, lecz samego Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się w ten sposób równym Bogu” (J 5, 18). Dlaczego faryzeusze i uczeni w Piśmie, znając Biblię, nie „rozpoznają” w Jezusie Boga? Przecież nawet złe duchy dobrze zdają sobie sprawę z tego, kim jest Jezus: „Co mam z Tobą wspólnego, Jezusie, Synu Boga Najwyższego?” (Mk 5, 7). One nie mają żadnych wątpliwości co do tego, że Jezus jest Synem Boga. A faryzeusze i uczeni w Piśmie wręcz przeciwnie. Skąd to się bierze? Dlaczego więc faryzeusze i uczeni w Piśmie są tak zamknięci na Jezusa? Z jednej strony Jezus podkreśla znaczenie faryzeuszy i uczonych w Piśmie: „Czyńcie i zachowujcie wszystko, czego was uczą” (Mt 23, 3). Z drugiej jednak strony ostrzega przed nimi: „Nie naśladujcie ich czynów. Mówią bowiem, ale sami nie czynią” (Mt 23, 3) i dodaje: „Jeśli nie będziecie sprawiedliwsi niż nauczyciele Pisma i faryzeusze, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 5, 20). Co więc takiego jest w tych faryzeuszach i uczonych w Piśmie? Jezus tak to ujął: „Odrzucając przykazanie Boże, trzymacie się ludzkiej tradycji” (Mk 7, 8); „Zręcznie uchylacie przykazanie Boże, aby tworzyć własną tradycję” (Mk 7, 9); „Przeinaczacie słowo Boże na rzecz waszej tradycji, której się poddaliście” (Mk 7, 13). Słowo Boże „przegrywa” tutaj ze słowem ludzkim. Boże myślenie „przegrywa” z ludzkim myśleniem. Boże patrzenie „przegrywa” z ludzkim patrzeniem. Faryzeusze i uczeni w Piśmie „przykrawają” Pana Boga do ludzkich „rozmiarów” i „wymiarów” (np. Jezus nie może zasiadać do wspólnego stołu z celnikami i grzesznikami; zob. chociażby Mt 9, 11 czy Łk 15, 2).Więcej nawet: sądzą, że wskutek przestrzegania Prawa posiadają władzę nad Bogiem (zob. np. wypowiedź starszego brata z przypowieści o miłosiernym ojcu i marnotrawnym synu: „Tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twego polecenia, ale ty nigdy nie dałeś mi nawet koźlęcia, abym się mógł zabawić z przyjaciółmi. A gdy wrócił ten twój syn [nie mówi: „mój brat”, ale „twój syn”, chcąc podkreślić, że jest lepszy od swego brata], który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, zabiłeś dla niego tłuste cielę” – Łk 15, 29-30). Bóg chce zbawić wszystkich ludzi (zob. 1 Tm 2, 4), faryzeuszy i uczonych w Piśmie też. Dlatego Jezus tak często ich upomina, aby spojrzeli na siebie w Bożym świetle, i zobaczyli jacy są naprawdę: wcale nie są lepsi od innych i tak jak inni potrzebują Bożego miłosierdzia (zob. Łk 18, 9-14). Kiedy Jezus mówi do nich: „biada wam” (zob. Mt 23, 13-33), to ich nie odrzuca, ale wzywa do opamiętania, aby zbawienie ich nie ominęło. Bo zawsze można przyjść do Boga i powiedzieć: „Bądź miłosierny dla mnie, grzesznego” (Łk 18, 13).

ks. Tomasz Kaczmarek


Słowo Boże na każdy dzień

Niedziela, 1 września

Syr 3, 17-18.20.28-29; Ps 68; Hbr 12, 18-19.22-24a; Łk 14, 1.7-14

Poniedziałek, 2 września

1 Tes 4, 13-18; Ps 96; Łk 4, 16-30

Wtorek, 3 września

1 Tes 5, 1-6.9-11; Ps 27; Łk 4, 31-37

Środa, 4 września

Kol 1, 1-8; Ps 52; Łk 4, 38-44

Czwartek, 5 września

Kol 1, 9-14; Ps 98; Łk 5, 1-11

Piątek, 6 września

Kol 1, 15-20; Ps 100; Łk 5, 33-39

Sobota, 7 września

Kol 1, 21-23; Ps 54; Łk 6, 1-5

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej