Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-05-13 11:48:26

Nasze celebrowanie liturgii

Niekiedy w kazaniach możemy usłyszeć, że wszyscy mamy swoje miejsce we wspólnocie Kościoła, że w czasie Mszy św. każdy z nas ma do wypełnienia określone zadanie. Pytamy: jakie? Wiadomo, ksiądz jest tym, który „odprawia”, ministranci służą do Mszy św., organista i chór śpiewają, ale jaką funkcję ma w czasie Eucharystii przysłowiowy „Kowalski”?

Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego mówiąc o obecności i zadaniach zgromadzenia liturgicznego, podkreśla, że całe zgromadzenie jest „liturgiem” – „celebransem”, to znaczy że wszyscy uczestnicy liturgii w jakiś sposób ją celebrują (zob. KKK 1144). Jednak w każdym zgromadzeniu liturgicznym istnieją różne posługi i zadania z nimi związane. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego podaje ogólną zasadę, że każda celebracja Eucharystii: „Należy do całego Ciała Kościoła, ujawnia je i na nie oddziałuje; poszczególnych zaś jego członków dotyczy w różny sposób, zależnie od zróżnicowania stanów, funkcji i aktualnego uczestnictwa. […] Wszyscy więc, czy to wyświęceni szafarze czy to świeccy wierni, pełniący swój urząd posługi lub swoją funkcję, winni wykonywać tylko to wszystko, co do nich należy (nr 91).

Każdy chrześcijanin otrzymując przez chrzest dar uczestnictwa w kapłaństwie Chrystusa jest zaproszony do świadomego i czynnego włączenia się w to, co czyni Bóg. Chrystus jest obecny w każdej czynności liturgicznej – On chrzci, przemawia, modli się, składa ofiarę, zawiera i odnawia przymierze ze swoim ludem, prowadzi do Ojca. Każdy liturgiczny czyn jest najpierw Jego czynem, Jego działaniem. Działania człowieka są współdziałaniem, naśladownictwem, odpowiedzią na działanie Chrystusa. Wprowadzenie do Mszału rozróżnia dwa rodzaje posług spełnianych w liturgii. Najpierw mówi o zadaniach i funkcjach całego ludu Bożego i nazywa je posługami zwyczajnymi i podstawowymi, a następnie wskazuje na funkcje szczególne, czyli odmienne dla każdego.

Odnośnie posług zwyczajnych ogólne zasady znajdujemy we Wprowadzeniu do Mszału: „Podczas sprawowania Mszy wierni tworzą społeczność świętą, lud nabyty przez Boga i królewskie kapłaństwo, aby dziękować Bogu, składać w ofierze niepokalaną Hostię nie tylko przez ręce kapłana, ale razem z nim, i uczyć się składania samych siebie w ofierze. Niech więc tworzą jedno ciało, kiedy słuchają słowa Bożego, czy też biorą udział w modlitwach i śpiewie, a szczególnie kiedy wspólnie składają ofiarę i wspólnie przystępują do stołu Pańskiego. Jedność tę dobrze ukazuje wspólne zachowanie tych samych gestów i tej samej postawy ciała” (nr 95). Pośród wielu wykonywanych posług liturgicznych, trzy są wspólne dla wszystkich: słuchanie słowa Bożego; składanie ofiary (nie chodzi tu tylko o ofiary złożone na tacę, ale przede wszystkim o duchowe ofiary składane Bogu i braciom); zjednoczenie z Chrystusem i braćmi przy stole uczty w Komunii Świętej. Tym najważniejszym aktom uczestnictwa towarzyszą słowa i milczenie, gesty i postawy, modlitwy i aklamacje, wezwania i odpowiedzi, śpiewy i recytacje. W każdym z tych czynów uobecnia się dialog Chrystusa z Kościołem, a także dokonuje się przemiana życia człowieka i wspólnoty. Każdy z nich jest czynem liturgicznym, w którym działa Chrystus mocą swego Ducha włączając Kościół w dzieło zbawienia, które uobecnia w świecie. 

W wymiarze widzialnym czyny te są wspólne dla wszystkich, choć ich zaangażowanie, autentyczność zależą od poszczególnych członków zgromadzenia i od ich wiary. Równocześnie są to funkcje liturgiczne podstawowe i zwyczajne, pierwotne i najważniejsze. To są posługi, które powinien wykonywać każdy człowiek przychodzący na Mszę św. 

ks. Dariusz Kwiatkowski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 22

Opiekun nr 22(509) od 22 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. o pracującej w Etiopii Magdalenie Fiec, która odkryła swoje misyjne powołanie podczas studiów na Politechnice Śląskiej.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej