Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2013-01-04 12:46:30

Królewskie dary

zloto

Wielu z nas po przyjściu z kościoła 6 stycznia na drzwiach swoich domów kreśli trzy litery tradycyjnie kojarzone z imionami Królów, którzy przybyli ze Wschodu by oddać pokłon nowo narodzonemu Bogu. K+M+B to jednak po łacinie skrót od słów ,,Chrystus błogosławi ten dom”. Mimo to, te litery większość z nas od najmłodszych lat wiąże właśnie z Kacprem, Melchiorem i Baltazarem. Potrafimy także wymienić dary, jakimi obdarowali Dziecię Jezus, ale czy znamy ich znaczenie?

Czemu akurat takie dary Mędrcy przynieśli małemu Dziecku? Zapewne w ich wyborze możemy i powinniśmy dopatrywać się natchnienia Boga. Poprzez dary, które złożyli Jezusowi Mędrcy, spełniły się proroctwa, które mówiły o darach i daninach, jakie Mesjaszowi przynieść mieli królowie. „Wszyscy oni przybędą ze Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana” (Iz 60, 6: por Ps 72). 

Każdy z ofiarowanych darów miał swoje symboliczne znaczenie. I tak złoto – to dar królewski i kieruje nasze myśli ku królewskości Jezusa, przypomina, że jest On jedynym Królem świata. Kadzidło to ofiara, którą składa się Bogu i odnosi się do Chrystusa jako Boga, ale także najwyższego Kapłana. Mirra to żywiczny, gorzki balsam m.in. do namaszczania ciał zmarłych. Miała ona zapowiadać cierpienie w życiu Jezusa. 

Mędrcy przez swe mistyczne dary głosili prawdę o Tym, któremu przybyli oddać pokłon. Bowiem przez ofiarowanie złota obwołali Jezusa Królem, przez kadzidło odkryli w nim Boga i Kapłana, a mirra oznajmiała Jego człowieczeństwo, podleganie śmierci ciała i cierpieniu. Sama wizyta Trzech Króli symbolizuje wejście pogan we wspólnotę Nowego ludu Bożego, a ich wędrówka wskazuje nam drogę poszukiwania Mesjasza.  

Gorzka i wonna mirra

W Piśmie Świętym często mówi się o mirze, a w Pieśni nad Pieśniami wymieniona jest aż siedem razy. Według Prawa Mojżeszowego razem z małymi ilościami cynamonu, aloesu i kasji stanowiła główny składnik świętego oleju, którym mieli zostać namaszczeni Aaron i jego synowie, a także wszystkie przedmioty w Namiocie Spotkania. Mirra choć ma piękny zapach jest cieczą o gorzkim smaku, sączy się ona z kory pewnego gatunku drzewa balsamowego, które występuje na terenie Etiopii i Jemenu. Kiedy wyschnie, zmienia się w ziarenka przyjmując kolor od białego do ciemnoczerwonego. Przy spalaniu ziarenka wydają miły zapach i często używane są jako kadzidło. Ze względu na ten zapach stosowano ją podczas pogrzebów oraz do balsamowania zwłok. Mirra była ceniona już w starożytności jako lekarstwo, ale także jako kosmetyk. Stosowano ją mi. in. na dolegliwości kobiece oraz depresje, leczono za jej pomocą stany zapalne jamy ustnej i schorzenia dróg oddechowych. Natomiast w postaci płynnej była bardzo lubianym kosmetykiem. Kobiety na dworze króla Aswerusa używały mirry do pielęgnacji skóry, skrapiano nią szaty i łoża, a także noszono mirrę w woreczkach na piersi, aby stale wdychać jej orzeźwiającą woń. Uważa się, że mirra może być stosowana przy astmie. Jeden z komponentów mirry obniża cholesterol, działa ochronnie na serce, a co ciekawe testy wykazały, że mirra działa przeciw nowotworowo. Stosuje się ją także w dermatologii oraz jako środek przyspieszający gojenie. Według Biblii (Mk 15, 23) wino, które podano Jezusowi przed ukrzyżowaniem, zaprawione było mirrą.  

Kadzidło dla Najwyższego Kapłana 

Kadzidło podarowane Jezusowi przez Trzech Króli było wyrazem hołdu i zarazem uznania Jego boskiego pochodzenia oraz wyrazem godności arcykapłańskiej. Było ono bowiem przeznaczone wyłącznie dla Boga, było symbolem najczystszego uwielbienia, a także przebłagania ludzkich win. Kapłan pełniący służbę każdego ranka i wieczoru miał je składać w ofierze na ołtarzu kadzenia. Dym z kadzidła unosił się ku górze i w tym znaku widzimy symbol modlitwy, którą wznosimy ku Bogu jako wyraz oddawanej Mu czci i chwały. W Apokalipsie kadzidło jest symbolem modlitwy; złote naczynia pełne kadzidła trzymane przez 24 starców w sposób symboliczny wyrażają modlitwy zanoszone do Boga przez świętych (zob. Ap 5, 8). W Księgach Mądrościowych mówi się wiele razy o kadzidle jako o symbolu uwielbienia Boga, a nadto o duchowej woni, którą wydzielają dobre uczynki i święty sposób życia. 

Ze względu na symbolikę kadzidła znalazło ono bogate zastosowanie w liturgii. Okadzanie podczas uroczystej Mszy św. podnosi jej rangę, nadaje świąteczny nastrój. Okadza się ołtarz, krzyż, księgę Ewangelii zawierającą słowa Boże. Jak wszyscy mogliśmy zauważyć, w paschale jest pięć kuleczek, to są właśnie ziarenka kadzidła, które symbolizują pięć ran Chrystusa. Przypominają one także wonności, które niosły niewiasty w poranek zmartwychwstania. Kadzidło używane jest w czasie konsekracji ołtarza nie tylko do jego okadzenia, ale w jego sepulcrum razem ze świętymi relikwiami umieszcza się trzy ziarna kadzidła. Kadzidło to żywica sącząca się z kory drzewa bosweliowego po nacięciu jego pni i gałęzi. Żywica szybko zastyga i w ten sposób otrzymuje się z niej kadzidło nazywane olibanem. Składa się z drobnych ziarenek o średnicy do 2 cm, jasnożółtych lub różowych, o gorzkim smaku i balsamicznym zapachu. „Miła woń oczyszcza i ozdabia” - mówili Egipcjanie. 

Złoto dla jedynego Króla

To najszlachetniejszy i najpiękniejszy z metali, który od dawien dawna budził podziw i pożądanie. Nie ulega zniszczeniu ani przez ogień, rdzę czy inne czynniki. Jego posiadanie zapewniało władzę i poważanie. Z niego sporządzano insygnia władzy oraz pieniądze. Wykonywano z nich trony władców, ich posągi, naczynia i inne kosztowności, którymi przystrajali swe domy, jak i siebie samych. Złoty kolor był także symbolem nieba, dlatego w świątyniach i pałacach często pozłacano belki wiązań dachowych i dachy. Złote tło, które przybierają mozaiki, zwłaszcza w sztuce bizantyjskiej, wskazują na niebieski żywioł czystego światła, w którym mieszka Bóg ze swoimi świętymi. Poprzez zastosowanie koloru złotego lub samego kruszcu chciano okazać cześć Najwyższemu tym, co najcenniejsze na ziemi. Także w symbolice biblijnej złoto, wyraża coś kosztownego, jest jednak przeciwstawiane mądrości, która ustępuje wszelkim skarbom. Królowie ofiarowując Jezusowi złoto okazali Mu cześć najcenniejszą rzeczą na ziemi oraz uznali Jego mądrość. 

Złoto jednak samo w sobie nie promieniuje ani pięknością, ani czystością, wpierw musi być oczyszczone przez ogień ze szlaki. Pismo Święte dostrzega w tym procesie oczyszczania złota obraz oczyszczenia sprawiedliwego przez doświadczenia, które zsyła Bóg. 

Arleta Wencwel

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej