Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-12-10 12:18:40

Tajemnica obrzezania i nadania imienia

jozef

Od 16 do 18 listopada w Domu Rekolekcyjnym Sióstr Kamedułek w Złoczewie odbyła się kolejna sesja z cyklu „Rekolekcje ze św. Józefem”. Tym razem próbowaliśmy zgłębiać tajemnicę obrzezania i nadania imienia Jezusowi. W poznawaniu kolejnej tajemnicy z życia Zbawiciela, w której tak ważną rolę pełnił św. Józef, pomagało nam słowo Boże, w które wsłuchiwaliśmy się w milczeniu korzystając z bogactwa metody Lectio divina.  

Podobnie jak o narodzeniu Chrystusa Ewangelia mówi jedynie w kilku wersetach, tak o tajemnicach obrzezania i nadania imienia ewangelista Łukasz wspomina w jednym tylko wersecie. Właśnie ten krótki fragment stał się fundamentem naszej modlitwy. Słowem przez te trzy dni rekolekcji. 

W Ewangelii według św. Łukasza czytamy: „Gdy nadszedł ósmy dzień i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki” (Łk 2, 21). Ktoś mógłby sądzić, że fakt tak lakonicznie opisany w Ewangelii, a w dodatku związany w przypadku obrzezania ze Starym Przymierzem, dla nas chrześcijan jest mało znaczący. Skoro jednak wydarzenie obrzezania i nadania imienia zostało zapisane w Ewangelii, która jest Dobrą Nowiną o zbawieniu dla całego Kościoła i każdego człowieka, musi być to wydarzenie ważne dla każdego z nas. Współczesna teologia naucza, że nie tylko wydarzenia śmierci i zmartwychwstania Jezusa mają znaczenie zbawcze. Owszem w nich wypełniła się do końca tajemnica Bożego Syna, lecz musimy pamiętać, że całe życie Jezusa ma wartość zbawczą. Jest to dla nas bardzo ważne, gdyż często zbawcze działanie Boga widzimy jedynie w cudach i nadzwyczajnych wydarzeniach, które raczej rzadko dzieją się w naszym życiu. Tymczasem Ewangelia ukrytego życia Jezusa, która opisuje trzydzieści lat życia Bożego Syna jest świadectwem, że nasze szare codzienne życie jest miejscem zbawienia. 

Znak Przymierza

Aby zrozumieć sens obrzezania sięgnęliśmy do Starego Testamentu. Pierwsza wzmianka o tym znaku pojawia się w Księdze Rodzaju (17, 10-15), gdy jest mowa o Przymierzu, jakie Bóg zawiera z człowiekiem. Widzialnym znakiem tego przymierza jest obrzezanie ciała. Znak obrzezania był znany na Wschodzie także w innych kulturach i nie był związany z życiem religijnym. Obrzezania mężczyzny dokonywano, gdy wchodził w związek oblubieńczy z kobietą i rozpoczynał z nią pożycie. Widzimy zatem, że Bóg wybrał znak ściśle związany z miłością oblubieńczą, by stał się on znakiem Przymierza z Bogiem. Jeszcze bardziej widać to w tajemniczym tekście mówiącym o Mojżeszu, w którym obrzezanie i pomazanie krwią, którego dokonuje jego żona ratuje go od śmierci (Wj 4, 24-26). Obrzezanie jest zatem ściśle związane z miłością i całkowitym oddaniem swego życia, którego przypieczętowaniem jest krew. Jest to zatem przymierze krwi, które w tradycji jest symbolem najbliższej relacji. Już Stary Testament ukazuje, że nie chodziło tu tylko o zewnętrzny znak cielesny, ale był on wezwaniem do wierności serca. Przypomina o tym Księga Powtórzonego Prawa (10, 6), Księga Jeremiasza (4, 4; 9, 25-26) oraz Księga Ezechiela (28, 2-10). Człowiek po grzechu był jednak niezdolny do całkowitej wierności Przymierzu zawartemu z Bogiem. Wielokrotnie łamana „umowa” ze strony człowieka „upoważniałaby” Boga do odstąpienia od Przymierza. Bóg jednak w swoim miłosierdziu posyła swego Syna, by stał się człowiekiem i w Jezusie Chrystusie odpowiada wiernością na wierność. 

Odpowiedzieć miłością na miłość

Jezus wchodząc w obrzezanie,  wchodzi w Prawo, które jako jedyny może do końca wypełnić swoją miłością i całkowitym darem z siebie złożonym Ojcu. Zbawiciel czyni to jednak dla nas, byśmy my byli zdolni Jego mocą odpowiedzieć miłością na miłość. Nowym Przymierzem, które św. Paweł nazwie „Chrystusowym obrzezaniem” jest chrzest święty, który jest śmiercią i odcięciem się od starego grzesznego sposobu życia, a przyjęciem nowego życia, które pochodzi od Chrystusa i jest Jego darem (Kol 2, 11-12; Rz 4, 17-18). Widzimy zatem, że w obrzezaniu Jezusa zawierają się pierwociny Jego misji uzdolnienia człowieka do wierności Bożym Prawom. Obrzezania w Izraelu dokonywał ojciec, była to zatem rola św. Józefa. W literaturze pojawiają się piękne komentarze, które mówią, że choć Józef nie był obecny przy śmierci Chrystusa na krzyżu, to właśnie w obrzędzie obrzezania ją zapowiedział i dał już wtedy Kościołowi drogocenne krople Krwi Zbawiciela. 

Imię w Biblii z kolei jest tożsame z osobą. Bóg, który w swoim Synu objawia Imię staje się poznawalny i bliski człowiekowi. Dając swe Imię,  pozwala się wzywać i jest gotowy człowiekowi pomagać. Człowiek po grzechu poznając Imię Boga na nowo rozpoznaje także swoje imię i swoją tożsamość. Widać to szczególnie mocno we współczesnym świecie, że tam, gdzie ludzie nie znają Bożego Imienia, tam też ulega wykrzywieniu i zdeformowaniu ich człowieczeństwo. 

Znaczenie imienia

Według niektórych fragmentów Ewangelii i powszechnie przyjętej tradycji to właśnie Józef nadał jako ojciec imię Jezusowi (Mt 1, 21). Nie wybrał go jednak sam, ale nadał imię, które objawił anioł, a które nadał swemu Synowi Odwieczny Ojciec. Każdemu z nas Bóg nadaje imię. To imię jest pełne miłości, troski o nasze życie i przyjęcia naszego istnienia. Rodzice są powołani, by wsłuchując się w głos Ojca niebieskiego, usłyszeć to imię, jakie Bóg daje ich dziecku, które często jest związane również z jego powołaniem. Niestety często dziś wybiera się przypadkowe imiona dla dzieci, kierując się jedynie zasadą mody i estetyzmu. Wielu usłyszało od rodziców zafałszowane i raniące imię, które brzmiało: „jesteś do niczego”, „nie chcieliśmy ciebie”, itp. Te osoby mogą w Imieniu Jezusa usłyszeć prawdziwe swoje imię, które nadał im Bóg Ojciec. Jedynym pewnym słowem, które wypowiedział Józef jest imię Jezus. Właściwie nic więcej nie musiał powiedzieć, by go nie zaciemnić i nie zagłuszyć. Jest to najpiękniejszy dar od Józefa dla każdego z nas. Opiekun Zbawiciela uczy nas modlić się w Imieniu Jezusa, rozkochać się w Nim, by nim żyć, oddychać i karmić się Nim. 

ks. Marcin Wiśniewski

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej