Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-11-07 13:07:37

Święto ich wszystkich

To taka radość, która podczas życia na ziemi jest niemalże niespotykana. Nieporównywalna z niczym. To coś doskonałego, czystego, bez najdrobniejszej wady, skazy. Wtedy oddech przenika każdy skrawek ciała, oczyszcza myśli, koi duszę. Nie chce się z tego szczęścia rezygnować, choćby się je poczuło przez krótkie pięć sekund. Jest jakaś szansa, nic straconego, bo to szczęście może trwać wiecznie. 

Przestań płakać, mnie tu dobrze…

Wiara jest łaską. Od niej zaczynają się kolejne łaski. Szczęściarzem jest ten, który dostąpi jakiejkolwiek z nich, choćby jednej. To tak niewyrażalna słowami tajemnica, że nie da się o niej opowiadać. W jakimkolwiek języku, gdziekolwiek, ktokolwiek by próbował, to i tak nie wyrazi dokładnie tego, co czuje.

Śmierć to dopiero początek. Radość nieba jest tak ciepła i wszechogarniająca, że za życia można za nią… tęsknić. Dostałam małą próbkę, poczułam jej kroplę. Jeśli kogoś to także kiedyś spotkało, to mam nadzieję, że mnie zrozumie. Nie potrafię płakać, żalić się, rwać włosów z głowy i lamentować, że nigdy się nie zobaczymy, że to koniec. Wcale nie. W naszej kulturze żałoba wiąże się nierozerwalnie z czernią, smutkiem, łzami. Nie mamy prawa reagować inaczej, bo byłoby to źle widziane. 

A dla mnie nic się nie zmieniło. Wszystko pozostało tak samo, tylko bez obecności fizycznej, bez ciała. Teraz zaczynam rozumieć o wiele więcej, przestałam się bać śmierci. Może nawet w pewnym sensie nie mogę się jej doczekać? Słynne słowa „Nawet śmierć nas nie rozdzieli” mają dla mnie teraz inne znaczenie. Dosłowne, te z zamysłu. Śmierć nie przekreśla miłości dwojga ludzi do siebie. Miłość jest ponad życie i śmierć. Osobę kochającą czuję się wokół wszędzie, jej obecność, opiekę, czuwanie. I ta radość wynikająca z tego, że już nigdy nie będzie smutna, nie będzie płakać, nic ją nie boli, jest jej lekko, ciepło, czuje ulgę. Jak mam nie być szczęśliwa, jeśli wiem, że ona też jest?

W czasach, gdy w gazetce promocyjnej supermarketu obok zdjęć zniczy i kwiatów są oferty lampionów, dyń, strojów na Halloween, tak do końca nie wiem, czy ludzką wiarę mierzy się duszą, czy przepychem na grobach. Specjalnie kupuje się nowe płaszcze, stroje, buty. Na cmentarzach spotkania zaczynają się przeobrażać w cykle towarzyskie. Czy dzisiaj jeszcze w ogóle wiadomo, czym jest uroczystość Wszystkich Świętych? 

Jako mała dziewczynka wracałam z cmentarzy przepełniona urokiem blasku tysięcy światełek. Prawie zawsze miałam ulepioną kuleczkę  z wosku na patyczku lub gałązce. Ogromną radością było mieć największą kuleczkę ze wszystkich dzieci! Do tej pory nie wiem, jak przy moim „szczęściu” nigdy nie oblałam się gorącym woskiem, nie poparzyłam sobie rąk i nie rozwaliłam głowy w ferworze biegania w ciemnościach. Widocznie Wszyscy czuwali nad niesfornymi dzieciakami. Od dawna już nie lepię kuleczek. Im jestem starsza tym bardziej jestem przekonana, że w dzieciach jest najwięcej radości płynącej z nieba. 

Wywoływanie duchów jest zupełnie bez sensu. Po co wywoływać kogoś, kto jest obok? Szkoda, że wśród katolików większą popularnością cieszy się wiedza o okultyzmie albo spirytyzmie, a nie o ważnym świętych obcowaniu. Życzę sobie i innym, by wiedzieli o nim jak najwięcej. Najlepszym wyjściem jest przestać skupiać się na tym, co można zobaczyć, dotknąć. To, co najważniejsze, jest w nas. 

 Kasia Smolińska

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej