Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-08-14 10:44:39

XIX Niedziela Zwykła

Za życie świata

Z Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi szemrali przeciwko Jezusowi, dlatego że powiedział: „Jam jest chleb, który z nieba zstąpił”, i mówili: „Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakżeż może On teraz mówić: «Z nieba zstąpiłem»?” 

Jezus im odpowiedział: «Nie szemrajcie między sobą. Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: «Oni wszyscy będą uczniami Boga». Każdy, kto od Ojca usłyszał i nauczył się, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne. 

Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. 

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”.

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Eliasz poszedł na pustynię na odległość jednego dnia drogi. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, rzekł: „Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków!” Po czym położył się tam i zasnął. 

A oto anioł, trącając go, powiedział mu: „Wstań i jedz!” Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Podniósł się więc, zjadł i wypił, i znowu się położył. 

Powtórnie anioł Pana wrócił i trącając go, powiedział: „Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga!” Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aż do Bożej góry Horeb.

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia: Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. 

Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie – wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie nawzajem, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie. 

Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu.

 

Dlaczego szemranie?

„Żydzi szemrali przeciwko Jezusowi”. Nie pierwszy i nie ostatni raz. Podobną postawę zajmowali wobec Boga, wobec Mojżesza w czasie wyjścia z Egiptu. Według definicji słownikowej szemranie to „wyrażanie swego niezadowolenia”. Tak właśnie było podczas drogi do Ziemi Obiecanej, gdy zaczynało czegoś brakować. To ujawniało roszczeniowe podejście Izraelitów do Boga. ,,Nam się należy chleb, woda, później bardziej urozmaicony pokarm. Jeżeli nas wyprowadziłeś na tę pustynię to musisz się nami opiekować. Jeżeli nie, to jesteśmy rozczarowani, niezadowoleni i szemramy”. 

Można szemrać praktycznie przeciwko wszystkiemu i wszystkim. Ale czy można szemrać przeciwko samemu sobie? Byłoby to trochę dziwne, ale może potrzebne? Szemranie, a więc niezadowolenie ze swojego postępowania. Zauważenie i nazwanie swoich słabości, braków, zaniedbań. Ale kto miałby tego słuchać? Może sam Bóg by chętnie posłuchał i pomógł to zmienić? Trochę inna terminologia, ale czy nie o to właśnie chodzi w sakramencie pojednania, w rachunku sumienia, w modlitwie?

Można śmiało założyć, że im więcej takiego pokornego, szczerego „szemrania” przed Bogiem, tym mniej szemrania przeciwko ludziom i przed ludźmi. Szemranie przeciwko komuś jest ucieczką od własnej odpowiedzialności. Także brakiem próby zrozumienia, wyjaśnienia, czasami bardzo złożonej, sytuacji. Najłatwiej narzekać, znaleźć winnych, wyrazić swoje niezadowolenie. W szemraniu, o którym słyszymy w dzisiejszej Ewangelii brakuje pragnienia zrozumienia tego, co mówi Jezus. To jest syn Józefa i sprawa zamknięta, taki sam, jak każdy z nas, nie może być inaczej. 

A Jezus mówi „nie szemrajcie między sobą”, raczej dokładnie posłuchajcie i starajcie się zrozumieć. Zamiast szemrania, które jest swoistym monologiem, Jezus proponuje dialog. Jeżeli trudno wam zrozumieć, nie bójcie się pytać. Szemranie to jakby upust dany rozgoryczeniu, że coś dzieje się nie tak, jak ja bym sobie życzył. Coś mnie przerasta, więc się temu sprzeciwiam. Nie mogę inaczej, to wyrażam to w słowach.

Jezus zaprasza do dialogu, do rozumienia, ale przede wszystkim do wiary. Bo prawdy, którą objawia nie można przyjąć inaczej, jak tylko przez wiarę. Pociągnięcie Ojca to dar wiary. Wiary w Chrystusa, Boga, który stał się człowiekiem, „chlebem żywym, który zstąpił z nieba”. Wiara w Niego i spożywanie tego chleba dają życie wieczne. To wszystko usłyszeli ludzie, których Chrystus wcześniej w cudowny sposób nakarmił. To było coś zupełnie nowego, wręcz nieprawdopodobnego. W tym całym kontekście może łatwiej zrozumieć ich szemranie, zaskoczenie, zdziwienie?

Jednak tym, czego zabrakło jest niemalże zupełne zamknięcie na Chrystusa i Jego naukę. To bardzo niebezpieczne, bo różne mogą być sytuacje, doświadczenia w naszym życiu. Bywa, że trudno niekiedy zrozumieć to, co Bóg mówi poprzez naszą codzienność. Ale jeżeli wówczas zamkniemy się w szemraniu i użalaniu nad sobą, nic nam to nie pomoże. Bardzo potrzeba wówczas tego marginesu, niewielkiego uchylenia drzwi, miejsca, poprzez które Chrystus będzie mógł do nas dotrzeć z nadzieją życia wiecznego. Do tych, którzy wierzą w Niego i spożywają Jego Ciało.

 

Słowo Boże na każdy dzień

Niedziela, 12 sierpnia  

1Krl 19, 4-8, Ps 34, 2-9,

 Ef 4, 30-5, 2, J 6, 41-51

Poniedziałek, 13 sierpnia

Ez 1, 2-5.24-28c, Mt 17, 22-27

Wtorek, 14 sierpnia

Ez 2, 8-3, 4, Mt 18, 1-5.10.12-14

Środa, 15 sierpnia

Ap 11, 19a; 12, 1.3-6a. 10ab, Ps 45 (44), 7 i 10. 11-12. 14-15, 

1Kor 15, 20-26, Łk 1, 39-56

Czwartek, 16 sierpnia

Ez 12, 1-12, Mt 18, 21-19, 1

Piątek, 17 sierpnia

Ez 16, 59-63, Mt 19, 3-12

Sobota, 18 sierpnia

Ez 18, 1-10.13b.30-32, 

Mt 19, 13-15

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka

Opiekun nr 21(508) od 8 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z postulatorką służebnicy Bożej z diecezji kaliskiej s. Włodzimiry.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej