Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-08-06 10:02:45

Diecezja kaliska ma nowego Pasterza

– Zawsze leży mi na sercu dobro bliźnich, których Bóg stawia na mojej drodze i wiem, że istnieje wielka potrzeba, aby służyć innym w każdym miejscu i czasie, gdzie Opatrzność pozwala nam realizować nasze powołanie – mówił rok temu w rozmowie z „Gościem Niedzielnym” biskup Edward Janiak. Wówczas jeszcze nikt nie myślał, że ówczesny Hierarcha wrocławski będzie realizował swoje powołanie w diecezji kaliskiej.

Wrażliwość na drugiego człowieka i gotowość służenia szczególnie tym, którzy potrzebują pomocy – to cechy, na które najczęściej zwracają uwagę osoby spotykające się z biskupem Edwardem Janiakiem. Zawołanie, które towarzyszy jego posłudze „Oportet servire”, czyli „Trzeba abym służył” wyraźnie wskazuje na ten element drogi, na jakiej realizuje on swoje powołanie. Sam zainteresowany podkreślał zawsze, że wpływ na wybór takiego motta miała funkcja dyrektora wrocławskiej Caritas, którą pełnił, zanim Jan Paweł II wyniósł go do godności biskupiej. – Ona pozwoliła mi niejako otrzeć się tak naprawdę z problemami życia codziennego zwykłego, szarego człowieka, który czuje się skrzywdzony przez los, albo po prostu pobłądził. Pomoc tym ludziom, ulżenie im w ich niełatwym losie wycisnęło znamię w mojej świadomości kapłańskiej – wyznał w jednym z wywiadów. Dodał przy tym, że Kościół jest rzeczywistością o wiele bogatszą, niż najlepiej działająca instytucja charytatywna, jednak jego słudzy nie powinni zapominać o słowach Chrystusa „Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. – Od samego początku tym, co prowokowało w postępowaniu chrześcijan była wzajemna miłość i życzliwość, wyrażająca się w konkretnych czynach i wykraczająca poza członków danej wspólnoty – tłumaczył sens uczynków miłosierdzia nowy Biskup Kaliski.     

Teologia z domu wyniesiona

Ci, którzy chcieliby kojarzyć taką postawę jedynie z wiadomościami zdobytymi w czasie studiów filozoficzno – teologicznych, które Biskup Nominat odbył w latach 1973 – 1979 w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu czy z doktoratem z zakresu teologii moralnej, który uzyskał w 1985 r. na Uniwersytecie Angelicum w Rzymie, mogą minąć się prawdą. Aby w pełni zrozumieć ten rys charakteru biskupa Edwarda trzeba najpierw cofnąć się do jego domu rodzinnego. Zwrócił na to uwagę kard. Henryk Gulbinowicz. Głosząc homilię z okazji XV rocznicy sakry nowego Biskupa Kaliskiego
i wymieniając jego zasługi dla Kościoła we Wrocławiu, na postawione przez siebie pytanie: skąd te zdolności i talenty? Metropolita Senior odpowiedział: – Chyba nie pomylę się, jeśli powiem, że to wszystko od Boga, ale także po przodkach, po tej rodzinie, która oto nauczyła pracy, wysiłku, poświęcenia i kontaktu właściwego z człowiekiem. 

Jak się dowiedzieliśmy, tato, którego późniejszy Biskup stracił bardzo wcześnie, powtarzał często swojemu synowi: „Pamiętaj, jak cię ktoś kamieniem, ty go chlebem”. Te słowa – wyznał później Nominat – przypominały mu, że zła nie zwalcza się złem. Można je pokonać tylko dobrem i miłością. One także, już po odejściu taty do Domu Ojca, były pomocą w przyjmowaniu przeciwności i trwaniu przy obranych ideałach. Poproszony natomiast kilka lat temu biskup Edward Janiak o kilka słów na temat swojej mamy napisał: „Gdybym chciał w najkrótszej formie ocenić Osobę, której po Bogu najwięcej zawdzięczam, to mógłbym ująć to słowem Miłość. Później, w każdym okresie życia, dodać mniej lub bardziej trafny przymiotnik. W dzieciństwie – Miłość wymagająca, podczas dorastania – Miłość wyrozumiała, w życiu dojrzałym – Miłość towarzyszenia, a na obecnym etapie – Miłość bezcenna, jedyna i niepowtarzalna. Za taką właśnie Miłość, jaką mi dał, z radością dziękuję Bogu”.

Ogromną rolę na kształtowanie się charakteru nowego Biskupa Kaliskiego, poza domem rodzinnym, wywarli kapłani, których Bóg stawiał na jego drodze. W różnych rozmowach i wywiadach bp. Edward wspominał często śp. ks. Antoniego Kamińskiego, którego spotkał jako uczeń Technikum Przemysłu Leśnego w Sobieszowie, gdzie rozpoczął edukację, po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Malczycach. – To był człowiek wymagający od siebie i od innych. W tym czasie odkryłem pierwsze pragnienie służby człowiekowi w kapłaństwie – wyznał po ponad trzydziestu latach od ukończenia sobieszowskiej szkoły. Kolejne nazwisko, które pojawia się we wspomnieniach bp. Edwarda to śp. ks. Franciszek Sudoł. Zanim los zetknął późniejszego Hierarchę z Infułatem, proboszczem parafii pw. św. Jana Apostoła w Oleśnicy rozpoczął on studia na Wydziale Leśnym Akademii Rolniczej w Poznaniu, które przerwał po dwóch latach, by wstąpić do wrocławskiego seminarium. Po przyjęciu święceń kapłańskich
ks. Edward jako neoprezbiter podjął posługę w oleśnickiej parafii. – Mogłem uczyć się posługi kapłańskiej u boku człowieka wielkiej dobroci
– wspominał. W czasie nominacji na biskupa kaliskiego pojawiły się jeszcze dwa nazwiska: kard. Henryka Gulbinowicza oraz abp. Mariana Gołębiewskiego – przy których bp. Edward zdobywał doświadczenie służby jako biskup. 

Drzwi zawsze otwarte 

Abp Marian Gołębiewski, podając do publicznej wiadomości decyzję Benedykta XVI o nominacji bp. Edwarda Janiaka na następcę bp. Stanisława Napierały mówił o towarzyszącej mu radości z faktu, iż diecezja wrocławska zrodziła nowego biskupa diecezjalnego i o smutku, którego przyczyną jest utrata dobrego, znanego od lat współpracownika. Niewątpliwie Biskup Nominat pozostawił piękny ślad swojej posługi na Dolnym Śląsku. Do historii na pewno przejdzie praca, jaką włożył w organizację wrocławskiej Caritas, kierując sekretariatem przygotowującym 46. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny, wspierając powstanie, budowę i remonty Domów Opieki dla ludzi starszych i chorych, czy posługując jako Krajowy Duszpasterz Leśników czy Przewodniczący Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek Konferencji Episkopatu Polski. Wielu na pewno zapamięta, że drzwi do jego gabinetu zawsze były otwarte. Każdy mógł przyjść i został wysłuchany. 

Prawie 16 lat temu abp. Sławoj Leszek Głódź jako współkonsekrator
bp. Edwarda powiedział do niego: „Objawiaj prawdę, która jest w Chrystusie, aby uwierzyli. Objawiaj  miłość, która jest w Chrystusie, aby wiedzieli, jak należy żyć. Objawiaj szczęście, jakie niesie Chrystus, aby nie błądzili na ścieżkach, co przez życie wiodą i umieli w Nim pokładać nadzieję”. Nowy Biskup Kaliski te, postawione mu w czasie konsekracji zadania – jak wyznał w czasie wspomnianej już homilii kard. Gulbinowicz gorliwie i wzorcowo spełniał we Wrocławiu. Dziś wprawdzie Opatrzność Boża stawia go w nowym miejscu, jednak zadania pozostają niezmienne, a dobroć, umiejętności, doświadczenie, wiedza i zdolności, jakie posiada Nominat w połączeniu z Bożym błogosławieństwem pozwalają ufać, że bp Edward Janiak będzie nadal objawiał Jezusa Chrystusa.    

Tekst i foto ks. Rafał Kowalski,

dyrektor „Gościa Wrocławskiego”

Diecezja Kaliska ma nowego Biskupa

Bracia i Siostry,

Mamy nowego Arcypasterza! W lutym tego roku informowałem Was o przyjęciu przez Ojca Świętego mojej rezygnacji z urzędu Biskupa Kaliskiego, złożonej z racji osiągniętego wieku emerytalnego. Wczoraj, 21 lipca, Nuncjatura Apostolska w Polsce podała do wiadomości, że Ojciec Święty Benedykt XVI mianował moim następcą Księdza Biskupa Edwarda JANIAKA, dotychczasowego Biskupa pomocniczego Archidiecezji Wrocławskiej.

W osobie Księdza Biskupa Edwarda Janiaka Diecezja Kaliska otrzymuje znakomitego Pasterza i wspaniałego człowieka; człowieka promieniującego wewnętrznym pokojem, pogodą ducha, ujmującą dobrocią; człowieka dużej aktywności; człowieka twórczej inicjatywy. Otrzymujemy dobrego Pasterza, któremu możemy bez reszty zaufać, że w dzisiejszym, często zagubionym moralnie świecie, będzie nas prowadził drogą pewną ku Bogu, ku zbawieniu, ku niebu. Otrzymujemy Biskupa mądrego, bogatego w talenty, wiedzę, umiejętności, bardzo dobrze przygotowanego do pełnienia zadań, jakie mu zostały powierzone.

Biskup Edward Janiak urodził się 14 sierpnia 1952 roku w Malczycach, na Dolnym Śląsku, w rodzinie robotniczej. Studia filozoficzno-teologiczne i formację do kapłaństwa odbył w Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Po święceniach kapłańskich pełnił funkcję wikariusza parafialnego w Oleśnicy. Studia specjalistyczne z teologii moralnej, zwieńczone doktoratem, odbył w Rzymie na Angelicum.

Po studiach rzymskich był proboszczem w jednej z parafii w Dortmundzie w Niemczech. Po powrocie do Kraju został Kapelanem Księdza Kardynała Henryka Gulbinowicza. Był wykładowcą na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu oraz Dyrektorem Caritas Archidiecezji Wrocławskiej.

W dniu 26 października 1996 roku został mianowany Biskupem pomocniczym Archidiecezji Wrocławskiej. Jako Biskup pełnił funkcję wikariusza generalnego Archidiecezji Wrocławskiej.

Jest członkiem Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących. W Konferencji Episkopatu Polski: Jest Przewodniczącym Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek; Jest Członkiem Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą; Jest Delegatem ds. Duszpasterstwa Pracowników Leśnictwa, Gospodarki Wodnej i Ochrony Środowiska; Jest Delegatem ds. Imigracji; Jest Asystentem kościelnym Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta.

Diecezja Kaliska Księdzu Biskupowi Edwardowi nie jest obca ani nieznana.

W minionych latach nieraz u nas gościł, przybywając z niedalekiego Wrocławia na różne uroczystości, i przede wszystkim do Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu, gdzie zazwyczaj przewodniczył świętej Liturgii z udziałem pielgrzymów z różnych stron naszej Ojczyzny, także modlących się w pierwsze czwartki w intencji życia nienarodzonych oraz rodzin, którym jest ciężko.

Uroczysty ingres nowego Arcypasterza do Katedry Kaliskiej i objęcie przez niego urzędu Biskupa Kaliskiego nastąpi prawdopodobnie w połowie września bieżącego roku. Dokładna data zostanie podana w swoim czasie.

Bracia i Siostry,

Otoczmy żarliwą modlitwą naszego Arcypasterza Edwarda. Dziękujmy za niego Bogu. Przez wstawiennictwo Maryi - Wspomożycielki - Matki Nawiedzenia i Świętego Józefa Patrona Diecezji, wypraszajmy Mu hojne łaski i światło Ducha Świętego.

Na koniec pragnę gorąco wszystkim i każdemu z osobna podziękować za minione, pierwsze dwudziestolecie istnienia naszej Diecezji. Były to lata wspólnego budowania jej początków, czas wzajemnego poznawania się, czas ważnych wydarzeń w życiu młodego Kościoła Kaliskiego, czas nawiedzenia najpierw Świętego Józefa, potem Miłosiernego Jezusa, a na koniec Matki Bożej w kopii Jasnogórskiego Wizerunku. Był to czas prawdziwej radości, radości w Duchu Świętym. Bogu niech będą dzięki! Bóg niech będzie uwielbiony!

Pozdrawiam Was wszystkich i całym sercem Wam błogosławię

Biskup Kaliski - Senior Stanisław Napierała

Wakat stolicy biskupiej w Kaliszu

Diecezja kaliska powstała ponad 20 lat temu, a teraz przeżywa pierwszą w swojej historii zmianę pasterza. Warto zatem zastanowić się, jakie są reguły prawne Kościoła w czasie przejściowym pomiędzy posługą jednego a drugiego następcy apostołów. Otóż taka sytuacja prawnie jest określana jako sede vacante (łac.), czyli wakat stolicy biskupiej, co w języku polskim oznacza opustoszenie stolicy biskupiej. 

Aktualny Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku w kan. 416 przewiduje cztery przyczyny wakatu: 1) śmierć biskupa, 2) zrzeczenie się urzędu przez biskupa, 3) przeniesienie go na inny urząd, 4) pozbawienie urzędu. Nas interesuje druga przyczyna. Otóż zrzeczenie się urzędu przez biskupa diecezjalnego następuje albo z racji ukończenia przez niego 75. roku życia (por. kan. 401 §1) albo wcześniej z powodu choroby lub innej poważnej przyczyny (por. kan. 401 §2). Rezygnacja biskupa z zajmowanego urzędu musi być złożona pisemnie na ręce Biskupa Rzymu, a osiąga skutek prawny w dniu jej przyjęcia przez papieża (por. kan. 416). Ks. bp Stanisław Napierała, pierwszy Biskup Kaliski, w listopadzie 2011 roku złożył rezygnację z urzędu biskupa diecezjalnego z racji osiągnięcia wieku emerytalnego. Benedykt XVI ogłosił przyjęcie jego rezygnacji w dniu 21 lipca 2012 roku, wyznaczając jednocześnie księdza biskupa Edwarda Janiaka na jego następcę i dopiero wtedy diecezja kaliska znalazła się w sytuacji prawnej sede vacante

Biskup ustępujący, w momencie przyjęcia przez papieża jego rezygnacji z racji osiągniętego wieku emerytalnego, przestał być biskupem diecezjalnym; zatem on już nie rządzi diecezją. 

Natomiast wyznaczony przez papieża biskup nominat, jeszcze nie rządzi diecezją, będzie to czynił po uroczystym objęciu urzędu biskupa diecezjalnego. Prawo kanoniczne nakazuje, aby nastąpiło to nie później niż 2 miesiące od otrzymania pisma apostolskiego, jeśli biskup nominat posiada już sakrę biskupią (por. kan. 382 §2). 

W konsekwencji, w okresie pomiędzy przyjętą rezygnacją, a objęciem urzędu, diecezją nie rządzi ani biskup ustępujący, ani biskup mianowany. W celu zachowania ciągłości władzy wykonawczej w diecezji, prawodawca kościelny przewidział powołanie tymczasowego rządcy, którego kompetencje i zakres władzy są ograniczone. Zasadą generalną jest, iż podczas wakatu nic nie może być zmienione – sede vacante nihil innovetur (kan. 428 §1). Albowiem jego zadaniem jest „przeprowadzenie” diecezji przez okres przejściowy, zanim nowy biskup obejmie urząd, a nie wprowadzanie zmian czy podejmowanie istotnych decyzji. Z chwilą opustoszenia stolicy biskupiej wygasają także urzędy wikariusza generalnego i biskupiego (por. kan. 481 §1), lecz nie wygasa urząd wikariusza sądowego (por. kan. 1420 §5), co gwarantuje z kolei ciągłość władzy sądowniczej w diecezji. 

W momencie zaistnienia sytuacji prawnej wakatu stolicy biskupiej, rządy diecezją automatycznie przechodzą na biskupa pomocniczego najstarszego promocją. A jeśli w diecezji nie ma biskupa pomocniczego, to na Kolegium Konsultorów (por. kan. 419). W obydwu wypadkach w ciągu 8 dni musi zebrać się Kolegium Konsultorów w celu wybrania administratora diecezji, tymczasowego rządcy, który przejmie rządy po biskupie pomocniczym czy Kolegium Konsultorów (por. kan. 421 §1). 

W momencie zaistnienia wakatu stolicy biskupiej w Kaliszu, nie było biskupa pomocniczego, gdyż ks. bp Teofil Wilski przeszedł na emeryturę w wyniku zrzeczenia się urzędu biskupa pomocniczego z racji wieku, przyjętego przez papieża na jesieni 2011 roku. Zaistniałaby zatem wyjątkowa sytuacja podwójnej roli Kolegium Konsultorów: najpierw objęcia przezeń rządów diecezją, a następnie wyboru administratora diecezji. Jednak Kodeks we wspomnianym kan. 419 przewiduje jeszcze inną możliwość: „chyba że Stolica Apostolska inaczej zarządziła”. Rzeczywiście, Stolica Apostolska wybrała inne rozwiązanie i mianowała ks. bpa Stanisława Napierałę administratorem apostolskim diecezji kaliskiej do chwili objęcia urzędu przez nowego biskupa Edwarda Janiaka. W sytuacji sede vacante administratorem apostolskim może być mianowany inny biskup, czy nawet prezbiter.

Zatem tymczasowym rządcą diecezji kaliskiej w sytuacji sede vacante jest nie administrator diecezji wybrany przez Kolegium Konsultorów, lecz mianowany przez papieża administrator apostolski: ks. bp Stanisław Napierała, Biskup Kaliski – Senior. W myśl Caeremoniale Episcoporum n. 1147, imię nowego biskupa należy wymieniać w modlitwie eucharystycznej od dnia objęcia urzędu Biskupa Kaliskiego, co musi nastąpić przed 21 września br., w ciągu 2 miesięcy od otrzymania nominacji apostolskiej. 

ks. Zbigniew Cieślak

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 25

Opiekun nr 25(512) od 3 grudnia 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. rozmowa z kustoszem kaliskiego sanktuarium ks. prałatem Jackiem Plotą, który opowiedział o swojej osobistej relacji z Patriarchą z Nazaretu i o radościach posługi w sanktuarium.

Zamów prenumeratę

 

baner
banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej