Autorzy Archiwum Galeria Polecane Kontakt Ogłoszenia

2012-03-29 10:28:20

Bliżej Boga

stowarzyszenia

Ferie zimowe to dla grupy oazowej w parafii WNMP w Gołuchowie to czas niecierpliwie oczekiwanych rekolekcji wyjazdowych. Po raz drugi wybraliśmy się do Dobrzycy, aby tam pogłębiać więzi z Bogiem i naszą wspólnotą. Jechałam na te rekolekcje z mieszanymi uczuciami. Wszystko trzeba było zorganizować, zaplanować, przygotować i w końcu brałam na siebie odpowiedzialność za kilkanaście osób.

Rekolekcje trwały 5 dni, od 11 do 15 lutego, tematem przewodnim były Tajemnice Światła. Rekolekcje były bardzo udane i niezwykle owocne, o czym świadczy fakt, że już planujemy następne ϑ. Taki wyjazd służy dwom celom: pogłębieniu więzi z Bogiem i zintegrowaniu wspólnoty. Uczestnicy podzieleni są na kilkuosobowe grupy, każdą opiekuje się animator – „najstarszy stażem” członek naszej grupy.

Dzień na rekolekcjach

Wstajemy około 8.00, aby po porannej toalecie rozpocząć dzień od Jutrzni – porannej modlitwy brewiarzowej. Następnie idziemy na śniadanie, przygotowane przez jedną z grup. Po śniadaniu grupa zmywa naczynia i porządkuje jadalnię. Centralnym punktem każdego dnia jest Eucharystia, odprawiana w kaplicy w Domu Rekolekcyjnym. Do każdej Mszy św. starannie się przygotowujemy: ćwiczymy śpiewy, wyznaczamy osoby do czytania, psalmu, modlitwy wiernych. Do Mszy św. służą ministranci – członkowie naszej grupy. Po Eucharystii idziemy na obiad, po którym również sprząta wyznaczona grupa. Następnie wychodzimy na spacer, żeby odetchnąć świeżym powietrzem, rozruszać się, zrobić konieczne zakupy. W Dobrzycy korzystamy z uroków pięknego parku. Po powrocie mamy czas na trochę relaksu: można zrobić sobie kawę, herbatę, zjeść coś słodkiego. Popołudnie mija w skupieniu. Odbywają się rozmowy ewangeliczne, prowadzone przez animatorów w swoich grupach. Uczestnicy wspólnie analizują fragmenty Pisma Świętego i szukają wskazówek do swojego życia, dzielą się swoim doświadczeniem wiary.

Ważnym punktem dnia jest Namiot Spotkania – jest to forma indywidualnej modlitwy słowem Bożym. W wyznaczonym czasie w domu zapada absolutna cisza i każdy może medytować nad wyznaczonym fragmentem biblijnym. Można się wtedy udać do kaplicy, do pokoju czy też w inne miejsce, które sprzyja skupieniu. Potem spotykamy się na Nieszporach, i po wspólnej modlitwie idziemy na kolację. Wieczór upływa w radości – jest to tzw. „pogodny wieczór”, czas na integrację wspólnoty. Tańczymy, bawimy się, żartujemy, gramy w gry. Po modlitwie wieczornej, krótkim czasie na rozmowy w pokojach kładziemy się spać, aby nabrać sił na kolejny dzień.

W ten ogólny plan dnia wpisują się także inne zajęcia, różne w każdym dniu. Jednego dnia mieliśmy adorację Najświętszego Sakramentu połączoną z możliwością spowiedzi, innego odgrywaliśmy scenki biblijne, wykonywaliśmy plakaty dotyczące jakiegoś tematu, a nawet graliśmy w podchody w dobrzyckim parku. Rekolekcje jest to czas pewnego duchowego, ale i fizycznego wysiłku. Myślę, że tegoroczne można zaliczyć do bardzo udanych.

Doświadczenie wiary

Podzielę się jeszcze swoimi wrażeniami. Zachowanie uczestników było dla mnie miłą niespodzianką. Byli bardzo zdyscyplinowani, przestrzegali zasad, sumiennie wykonywali swoje obowiązki na dyżurach (zmywanie naczyń!), zachowywali ciszę nocną, punktualnie stawiali się w kaplicy na modlitwę. Wielkim wsparciem okazali się animatorzy – osoby, które są we wspólnocie niemal od początku – zachowywali się bardzo odpowiedzialnie, dzielili się swoim doświadczeniem wiary z młodszymi uczestnikami, prowadzili spotkania w grupach,  Liturgię Godzin. Dzięki nim nie czułam zmęczenia, a wśród wielu obowiązków znalazłam czas na osobistą modlitwę i spotkanie z Bogiem. Nie potrafię znaleźć słów, żeby wyrazić moją wdzięczność wobec nich, ale dziękuję Bogu, że stawia takich ludzi na mojej drodze. To były moje wrażenia, z punktu widzenia katechetki – organizatorki wyjazdu. A co myślą sami uczestnicy? Wielu z nich zechciało podzielić się swoimi przeżyciami.

Grzegorz – animator: „Dzięki tym rekolekcjom wielu z nas zbliżyło się do Boga. Trzeba podkreślić, że wielu z nas poczuło obecność Ducha Świętego. Było radośnie i wesoło, ale skupienia nam nie zabrakło. Dwugodzinną adorację Najświętszego Sakramentu każdy przeżył w skupieniu, minęła ona jak 5 minut rozmowy z Panem Bogiem. Dzięki spotkaniom w grupach mogliśmy zagłębić się w słowo Boże i zauważyć też ludzkie cechy u Maryi i Jezusa. Rekolekcje dla mnie były oderwaniem się od spraw codziennych. Przeżyłem je bardzo dobrze, czuję się bliżej Boga. Dziękuje wszystkim uczestnikom, którzy byli na rekolekcjach za miłą atmosferę i za to, że mogłem się wyciszyć. Żałuję tylko, że dopiero pod koniec wszyscy się otworzyli”.

Uczestniczka: „Jadąc na te rekolekcje, myślałam, że będę tą gorszą. Wcześniej nie chodziłam na oazę, nie znałam wszystkich. Bałam się odrzucenia. Na miejscu… cóż… było kilka sytuacji, które potwierdziły moje obawy. Ale były one mniejszością. Zdecydowana większość to pozytywne wrażenia i wspomnienia. Były osoby, które nie pozwoliły mi zapamiętać złych wspomnień. Niewątpliwie rekolekcje te były dla mnie najwspanialszymi dniami w życiu. Jeszcze nigdy nie byłam tak blisko Boga. Bardzo dziękuję za Namiot Spotkania. Wyjątkowa godzina spotkania z Bogiem przez Pismo Święte bardzo do mnie trafiła. Słowa, które usłyszałam, przeczytałam były po prostu idealnie dobrane do sytuacji. Teraz wiem, że co do takich wyjazdów nie wolno mieć wątpliwości. Trzeba pojechać i zobaczyć jak Bóg daje się poznać. Wystarczy tylko chcieć Go odkryć”.

Marta – uczestniczka: „Myślałam, że będzie gorzej, ale zaskoczyło mnie to, co tam się zdarzyło. Najlepszą rzeczą się okazał Namiot Spotkania, coś naprawdę wyjątkowego. Więcej takich wyjazdów!”

Wojtek – uczestnik: „Rekolekcje według mnie były bardzo udane, cieszę się że na nie pojechałem i w ogóle tego nie żałuję. Po takim wyjeździe czuję się mocniejszy na duchu. Był czas na skupienie i modlitwę, jak i na zabawę. I to mi się podobało. Z chęcią pojadę na kolejne rekolekcje”.

Małgorzata Kasprzak

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz, prosimy o przepisanie wyrazów z obrazka. Wyrazy muszą być oddzielone spacją.

Artykuły

Pozostałe kategorie
komentarz redaktora
w słowie bożym
prawo kanoniczne
meandry czwartej wladzy
sacrum w muzyce
nauka spoleczna kosciola
okladka 22

Opiekun nr 22(509) od 22 października 2017

Zapytaj w parafii o nowego "Opiekuna", a w nim m.in. o pracującej w Etiopii Magdalenie Fiec, która odkryła swoje misyjne powołanie podczas studiów na Politechnice Śląskiej.

Zamów prenumeratę

 

kwartlanik

Kwartalnik "Opiekuna" -
Okno Wiary 2(10) 2017

w którym pragniemy rozmawiać z naszymi Czytelnikami o wierze, Kościele, rodzinie i historii.
W najnowszym numerze o św. Józefie

ARCHIWUM KWARTALNIKA

banner
figazmakiem
Drewniane kościólki Jasna i ta druga strona 25 lat diecezji

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Więcej