Jednak wątpili...

Wniebowstąpienie   Mt 28,16-20

Jezus dopełnił swojego dzieła, nadeszła chwila rozstania. Gromadzi jedenastu, daje im ostatnie bardzo ważne zadania, wskazania i wraca do Ojca. Zwróćmy uwagę na sytuację w jakiej znajdują się Apostołowie, zwłaszcza na stan ich ducha. Ostatnie dni, tygodnie nie były dla nich łatwe. Wielki Piątek, zmartwychwstanie, spotkania z Jezusem, który ukazywał się im kilkakrotnie. Wydawałoby się, że są już ugruntowani w swojej wierze w zmartwychwstanie, zwłaszcza po doświadczeniu św. Tomasza. A okazuje się, że jednak nie. Świadczą o tym słowa św. Mateusza ewangelisty, który stwierdza, że „niektórzy jednak wątpili”.
Na jakiej podstawie takie słowa? Zapewne z relacji samych Apostołów, którzy dzielili się swoimi wewnętrznymi przeżyciami. Rozważali to wszystko w czym dane im było uczestniczyć, a czego do końca ciągle jeszcze nie rozumieli. Możemy się też pytać, zastanawiać, dlaczego pojawia się wzmianka o wątpliwościach? Przecież spokojnie można to było pominąć, skoro niebawem Apostołowie, ci sami, z wielką mocą, siłą przekonania, już bez wątpliwości głosić będą Ewangelię wszystkim narodom.
   Tak tutaj, jak i w innych miejscach Ewangelii przekazywana jest cała prawda, także ta dotycząca słabych stron nawet Apostołów. Wystarczy przypomnieć o zaparciu się św. Piotra. Czego nas to uczy? Po pierwsze stawania w prawdzie, nie ukrywania niczego, nie wybielania swojej historii życia. Pełną wolność, pokój daje przyznanie się do prawdy, przyjęcie Chrystusowego przebaczenia.
   Po drugie mówienie o swoich wątpliwościach, trudnych doświadczeniach może być bardzo pomocne dla innych, którzy zmagają się z podobnymi problemami. To daje im siłę, nadzieję, że można zwyciężyć. To również nas uczy takiej właśnie postawy dzielenia się z innymi tym, co sami przeżywamy. Apostołowie mówili o swoich wątpliwościach, nie udawali przed sobą, że wszystko jest w porządku. Rozmowa, dialog, stawianie pytań prowadzi do przezwyciężania wątpliwości, które rodzą się w naszych sercach.
   Chyba każdy doświadcza mniejszych lub większych wątpliwości. Dlatego każdy potrzebuje pomocy, przy ich pokonywaniu. Niebezpieczne jest trwanie w wątpliwościach, bo wówczas z biegiem czasu mogą się one pogłębiać i prowadzić ostatecznie do całkowitego zwątpienia. Do wątpiących Apostołów zbliża się Jezus i zapewnia ich: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Tego zawsze i wszędzie możemy i powinniśmy być pewni. Czegokolwiek doświadczamy, cokolwiek przeżywamy w naszym życiu, On zawsze jest z nami. O tym nas wszystkich dzisiaj zapewnia.

ks. Michał Pacyna
Opiekun nr 9(260) 2008