|
Pierwsze ślady święta Podwyższenia Krzyża sięgają IV wieku. Według tzw.
Kroniki Aleksandryjskiej, cesarzowa Helena 14 września 320 roku odnalazła
krzyż Chrystusa. Natomiast 13 września 335 roku dokonano poświęcenia
dwóch bazylik w Jerozolimie na Golgocie. Pierwsza z nich nazywała się
Anastasis, czyli Bazylika Zmartwychwstania, a druga Martyrium, czyli
Bazylika Męczenników. Drugą bazylikę nazywano także Kościołem Krzyża.
Następnego dnia, po poświęceniu obu bazylik, w sposób uroczysty ukazywano
wiernym odnaleziony krzyż Chrystusa. Wydarzenia te przyczyniły się do
ustanowienia corocznego święta Podwyższenia Krzyża. W Konstantynopolu o
obchodach tego święta mówią świadectwa pochodzące z V wieku. W Rzymie
natomiast święto znane jest od VII wieku.
W dniu 14 września w Jerozolimie, Konstantynopolu i w Rzymie, czyli w
kościołach posiadających relikwie krzyża świętego pokazywano je wiernym.
W bazylice watykańskiej przyjął się zwyczaj całowania przez wiernych
relikwii krzyża. W tym dniu w Rzymie odbywała się specjalna procesja z
Bazyliki Matki Bożej Większej do Bazyliki św. Jana na Lateranie, gdzie
znajdowały się relikwie krzyża. Kult relikwii krzyża rozwinął się po
najeździe Persów na Jerozolimę i zniszczeniu bazyliki, w której znajdował
się krzyż Chrystusa. Skradziony w czasie tego najazdu krzyż został
powtórnie odnaleziony 3 maja w 630 roku przez cesarza Herakliusza.
Liturgia galijska, a potem także liturgia rzymska w tym dniu oddawała
cześć krzyżowi Chrystusa. Dopiero papież Jan XXIII zniósł święto krzyża
Chrystusowego obchodzone 3 maja jako niepotrzebne powtórzenie. Odnowiony
Kalendarz rzymski jako święto Podwyższenia Krzyża uznaje dzień 14
września.
Centralnym tematem modlitw liturgicznych jest śmierć Jezusa na krzyżu i
odkupienie człowieka, które wtedy się dokonało. Dla wszystkich
chrześcijan krzyż Chrystusa nie stanowi znaku hańby, ale wprost
przeciwnie jest powodem chluby, ponieważ w nim zawarte jest zbawienie,
życie i zmartwychwstanie. Krzyż jest także drogą do wolności.
Uczestnicząc w Eucharystii prosimy Boga, abyśmy poznawszy na ziemi
tajemnicę odkupienia mogli otrzymać jej owoce w niebie. Ofiara Jezusa
dokonana na ołtarzu krzyża oczyszcza nas ze wszystkich grzechów oraz
gładzi winy całego świata. W ten sposób krzyż stał się drogą do
ostatecznego zwycięstwa nad śmiercią, czyli do zmartwychwstania. Drzewo
krzyża jest źródłem i początkiem nowego życia. Tak jak w raju na drzewie
śmierć wzięła początek i szatan zwyciężył człowieka, tak na drzewie
krzyża szatan został pokonany i powstało nowe życie. W ofierze krzyżowej
spełniły się słowa Jezusa: Gdy zostanę wywyższony na ziemię, przyciągnę
wszystkich do siebie.
ks.
Dariusz Kwiatkowski
Opiekun 60 |
