Uwaga, w galerii m.in. 63. Pielgrzymka Księży Dachauowczyków...

W obecnym numerze:

• ... w trosce o zabytki i archiwalia
  - ks. Leszek Szkopek               więcej...

• Iść drogą za Jezusem
  - ks. Przemysław Talaga           więcej...

• Świadkowie męczeństwa
  - Renata Jurowicz                     więcej...

• Powołania wychodzą z rodziny
  - Renata Jurowicz                     więcej...

• Dowód dla wątpiących...
  - Arleta Wencwel                                           więcej...

• Twarze macierzyństwa                                                    OBRAZKI Z ŻYCIA
  - ks. Wojciech Przybylski                               więcej...

• Obrzędy wstępne w spowiedzi indywidualnej
  U ŹRÓDEŁ WODY ŻYCIA
  - ks. Dariusz Kwiatkowski                              więcej...

• Miłość niepojęta
  Uroczystość Trójcy Świętej  J 3,16-18
  - ks. Michał Pacyna                                       więcej...

• Kronika Diecezji                                        więcej...

Przed tak wielkim Sakramentem
upadajmy wszyscy wraz

----- ks. Dariusz Kwiatkowski ------

    Uroczystość Bożego Ciała obchodzona w pierwszy czwartek po niedzieli Trójcy Świętej prowadzi nas do jednej z największych tajemnic naszej wiary. Jest to tajemnica obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina w Eucharystii.

  W Liege…
   Błogosławiona Julianna z Cornillon, począwszy od 1208 roku miewała powtarzające się widzenia, jakby księżycowej tarczy wspaniale jaśniejącej blaskiem, na której widniała ciemna plama załamująca piękno całości. Julianna napełniona Bożym światłem zrozumiała, że świetlana tarcza oznacza Kościół, a ograniczająca jej piękno plama oznacza brak wśród świąt kościelnych specjalnej uroczystości, która poświęcona byłaby czci Najświętszego Sakramentu. Choć Joanna natychmiast o swoich widzeniach poinformowała swojego spowiednika, to ten jednak poddał je badaniu teologom dopiero po dwudziestu latach. Komisja, w której zasiadał między innymi archidiakon Jakub Pantaleone di Troyes, późniejszy papież Urban IV, pozytywnie ustosunkowała się do potrzeby ustanowienia nowego święta ku czci Eucharystii. Dzięki pozytywnej opinii teologów oraz innym sprzyjającym okolicznościom, do których można zaliczyć między innymi charakterystyczne dla pobożności średniowiecznej pragnienie oglądania Hostii, które dla wielu ludzi było jedynym sposobem uczestnictwa w Eucharystii, biskup Roberto di Thorote w czerwcu 1246 roku zarządzeniem „Intern alia miro” ustanowił święto Bożego Ciała w belgijskiej diecezji Liege. Święto, któremu osobiście przewodniczył biskup Roberto, obchodzono w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej. Po śmierci gorliwego biskupa Roberto, jego następca nie kontynuował dzieła swojego poprzednika i dlatego Boże Ciało świętowano tylko w niektórych parafiach diecezji Liege.

W Bolsena…
   W roku 1263 ksiądz Piotr, pochodzący z czeskiej Pragi, odbywał pielgrzymkę do Rzymu, ponieważ stracił wiarę w realną obecność Jezusa Chrystusa w postaciach eucharystycznych. W wiecznym mieście, modląc się przy grobie Świętych Apostołów Piotra i Pawła chciał odzyskać swoją wiarę. Podczas drogi zatrzymał się w małym miasteczku Bolsena, gdzie w sposób szczególny oddawano cześć św. Krystynie. Tam też odprawiał Mszę Świętą. I kiedy zaczął rozdzielać Komunię Świętą, jedna z konsekrowanych Hostii zaczęła krwawić. Najświętsza Krew Chrystusa popłynęła na białe płótno korporału. Hostia, którą ów kapłan wciąż trzymał w dłoni, zachowała postać białego chleba. Ksiądz zawinął ją w korporał, włożył do kielicha i chciał powrócić do zakrystii. Wtem kilka kropel Krwi upadło na posadzkę. Piotr z Pragi przestraszył się, krzyknął i stracił przytomność. Świadkowie cudu zgromadzili się przy ołtarzu i zobaczyli pozostawiony na nim korporał z 25 śladami krwi Chrystusa, tworzącymi na nim podobiznę Ukrzyżowanego. Ten cud eucharystyczny można oglądać do dnia dzisiejszego w kościele św. Krystyny w Bolsena, gdzie pozostały fragmenty posadzki ze śladami Krwi Chrystusa oraz w Orwieto, gdzie znajduje się poplamiony Krwią korporał.

Uroczystość dla całego Kościoła
   Opisane wydarzenia miały bardzo duży wpływ na decyzję papieża Urbana IV, który bullą „Transiturus” z dnia 11 sierpnia 1246 roku ustanowił uroczystość Bożego Ciała dla całego Kościoła. Papież nakazał, aby obchodzono ją w pierwszy czwartek po niedzieli Trójcy Świętej. W dokumencie wprowadzającym do kalendarza liturgicznego nowe święto, Ojciec Święty jako główny motyw podał wynagrodzenie Chrystusowi w Najświętszym Sakramencie wszystkich zniewag ze strony duchownych i świeckich. Według Urbana IV najlepszą formą przygotowania się i przeżywania tejże uroczystości, miało być częste przystępowanie do Komunii Świętej.
   Pierwotnie świętowanie uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa ograniczało się do sprawowania Mszy Świętej. Jednak bardzo szybko w tę uroczystość zaczęto organizować procesje eucharystyczne z wystawionym Najświętszym Sakramentem. W oficjalnych księgach liturgicznych Kościoła procesja ta pojawiła się jednak dopiero w 1600 roku. Procesje miały bardzo uroczysty charakter, podkreślany przez obecność różnych obrazów, chorągwi i sztandarów. Od XIV wieku zaczęto budować cztery ołtarze, przy których zatrzymywano się, odczytywano fragment Ewangelii i modlono się o urodzaje i Boże błogosławieństwo.

Treść uroczystości
   Teksty liturgiczne uroczystości Bożego Ciała mówią o Chrystusie, prawdziwym i wiecznym Kapłanie, który w czasie Ostatniej Wieczerzy ustanowił obrzęd wiekuistej Ofiary.
   Msza Święta celebrowana przez Kościół jest uobecnieniem ofiary krzyżowej Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Natomiast Komunia Święta stanowi uczestnictwo w ofierze Chrystusa oraz zanurzenie w Jego zbawczej śmierci. Uczestnictwo w Eucharystii zobowiązuje chrześcijan do naśladowania życia Jezusa. Teksty czytań podkreślają różne wymiary Eucharystii, która jest pokarmem i napojem dającym życie wieczne, który jednoczy wspólnotę Kościoła. Ciało i Krew Chrystusa są znakiem Nowego Przymierza, w którym uczestniczą wszyscy chrześcijanie. W ten sposób uczestnictwo w Eucharystii i w procesji eucharystycznej stają się okazją do dawania świadectwa wierze w realną obecność Chrystusa w ofierze Mszy Świętej. Chrystus, obecny w Eucharystii, przechodząc przez ulice naszych miast i wsi, staje się nam bardzo bliski. On pragnie wejść w ludzką codzienność i przemieniać ją. Chrystus przychodzi do człowieka jako chleb, czyli najbardziej podstawowy pokarm, którego spożywanie jest gwarancją błogosławieństwa w życiu doczesnym i życia wiecznego w przyszłości.
   Uroczystość Bożego Ciała stwarza nam doskonałą okazję, aby pochylić się nad tajemnicą Eucharystii. Wsłuchując się w słowo Boże, odkrywamy jej głębię oraz znaczenie dla naszego codziennego życia. Eucharystia to Chrystus, który nazywa samego siebie chlebem żywym, który zstąpił z nieba. On mówi, że spożywanie tego chleba stanowi warunek konieczny do otrzymania życia wiecznego. Słowa Chrystusa trzeba potraktować na serio. On nie posługuje się literackimi przenośniami i teologicznymi pojęciami. Jego słowa są bardzo realne. Chrystus dla nas stał się Chlebem. Podczas każdej Eucharystii, ten Chleb możemy spożywać i w ten sposób już teraz wypełniać się wiecznością.
   W uroczystość Bożego Ciała z zadziwieniem oraz z wdzięcznością patrzymy na Chrystusa, który przychodzi do nas w tak prosty i pokorny sposób - przychodzi jako cząstka chleba. On rzeczywiście jest z nami i jest dla nas. Przypomniał o tym sługa Boży Jan Paweł II w bulli ogłaszającej Rok Wielkiego Jubileuszu 2000: „W znaku konsekrowanego Chleba i Wina Chrystus Jezus zmartwychwstały i uwielbiony, światłość narodów, objawia trwałość swojego Wcielenia. On pozostaje żywy i prawdziwy pośród nas, aby karmić wierzących swoim Ciałem i Krwią” (IM 11). On staje się towarzyszem naszej wędrówki przez życie i nieustannie nam błogosławi. W sposób symboliczny prawdę tę ukazuje procesja eucharystyczna, która odbywa się w uroczystość Bożego Ciała.
ks. Dariusz Kwiatkowski