ks. Robert Pisula                                

10 września w Tallinie, stolicy Estonii, miały miejsce pierwsze po II wojnie światowej i drugie od 500 lat święcenia biskupie. Otrzymał je ksiądz Philippe Jourdan, ktorego nominacja była jedną z ostatnich decyzji personalnych Jana Pawła II. Obrzęd odbył się dokładnie w 12 rocznicę pobytu papieża w Estonii. Nowy pasterz jest pierwszym biskupem katolickim mieszkającym w tym kraju od czasów reformacji (XVI w.).

Chrystianizacja Estonii dokonała się w XII wieku za sprawą iskupa Alberta i Zakonu Kawalerów Mieczowych z Rygi. Ze względu na wpływy kulturowe oraz pochodzenie duchowieństwa, językiem urzędowym w kraju stał się niemiecki. Stąd też w okresie reformacji podatny grunt na ziemi estońskiej znalazł luteranizm, który przyjęła zdecydowana część Estończyków. Tę sytuację zmienił nieco car Piotr I, który w 1710 roku zajął Estonię i zaszczepił na jej terenach prawosławie. Od tej pory napięcie pomiędzy Niemcami i Rosją kształtowało polityczne, kulturalne i religijne oblicze Estonii. Katolicka administratura apostolska powstała w roku 1924, kiedy Estonia na krótko uzyskała niepodległość, i przestała istnieć wraz z męczeńską śmiercią w sowieckim łagrze delegata apostolskiego, ks. abpa Eduarda Profittlicha (1942). Przez następnych 40 lat nie było żadnych struktur Kościoła katolickiego w Estonii aż do1992 roku, kiedy wraz z wolnością odrodziła się nuncjatura, kierowana przez papieskich nuncjuszów. Natomiast od 10 września Estonia posiada już swojego biskupa.

Epokowe wydarzenie
Ksiądz biskup Philippe Jourdan ma 45 lat, urodził się we Francji, tam ukończył studia inżynierskie w Szkole Mostów i Dróg, a następnie uzyskał doktorat z filozofii na rzymskim Uniwersytecie Świętego Krzyża. Święcenia kapłańskie przyjął w 1988 roku i został inkardynowany do prałatury Opus Dei. Był kapelanem w placówkach oświatowych tej organizacji w Hiszpanii i we Francji; pracował także w kilku parafiach. Od 1996 roku przebywa w Estonii, gdzie organizował życie wspólnoty katolickiej jako wikariusz generalny, reprezentujący nuncjusza. Od roku 1997 roku członek Rady Kościołów Estonii, a od 2004 roku jej wiceprzewodniczący. Sakry biskupiej udzielił mu nuncjusz apostolski w Estonii ks. abp Peter Zurbriggen, a współkonsekrowali: metropolita w Moskwie ks. abp Tadeusz Kondrusiewicz i prałat Opus Dei ks. bp Javier Echevarria. Ponieważ katedra katolicka w Tallinie jest niewielka, święcenia odbyły się w kościele pw. św. Olafa, który służy na co dzień baptystom. W uroczystości wzięli udział hierarchowie i goście świeccy z Rosji, Litwy, Łotwy, Francji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych, a także przedstawiciele Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.

Papieskie zaproszenie
Jan Paweł II podczas podróży apostolskiej do krajów nadbałtyckich, 10 września 1993 roku, czyli dokładnie 12 lat przed święceniami pierwszego biskupa, mówił do zgromadzonych na centralnym placu Tallina o pierwszych kapłanach i siostrach zakonnych przybyłych w tym czasie do Estonii: „Wielu z tych apostołów Królestwa Bożego pochodzi z różnych krajów i przybyło tu, by współpracować w dziele nowej ewangelizacji. Przybyli do was „z miłości dla imienia Chrystusa” (por. 3 J, 7). Drodzy bracia i siostry, przyjmijcie ich z otwartym sercem i gotowością do pomocy, przyjmijcie wielkodusznie także siostry Matki Teresy i członków tych ruchów katolickich i stowarzyszeń, które dzięki swojemu duszpasterskiemu doświadczeniu mogą wam pomóc w poznaniu i wykorzystaniu możliwości otwartych przez Sobór Watykański II, przed Kościołem naszej epoki”. Na zaproszenie Ojca Świętego odpowiedziały nie tylko siostry Matki Teresy, ale także inne zgromadzenia oraz wielu ludzi świeckich, którzy zostawili swoją ojczyznę, aby głościć Ewangelię w zimnym kraju nad Bałtykiem.

Potrzeba ewangelizacji
Obecnie Estonia liczy około 1,4 miliona mieszkańców, z których 55% formalnie należy do różnych odłamów protestantyzmu, 40% to ochrzczeni w Cerkwi prawosławnej; do katolicyzmu przyznaje się około 6 tys. osób (0,3%). Istnieje 8 parafii katolickich rozsianych po całym kraju, w których pracuje 6 kapłanów. Po wizycie papieża pojawiły się w Estonii nowe ruchy i wspólnoty, aby wspomóc dzieło nowej ewangelizacji. Jest tu obecna przede wszystkim prałatura personalna Opus Dei, której członkiem jest nowy biskup. W dwóch największych parafiach katolickich Estonii, w Tallinie i Tartu pracują księża uformowani w misyjnym Seminarium Redemptoris Mater w Ameryce. W tych parafiach od czterech lat istnieją wspólnoty Drogi Neokatechumenalnej, która prowadzi do dojrzałej wiary poprzez stopniowe odkrycie znaczenia i mocy własnego chrztu. Niektórzy estońscy bracia wstępowali na Drogę jako osoby nie ochrzczone i niedawno dopiero przyjęli sakramenty inicjacji chrześcijańskiej. W obu parafiach żyje także osiem rodzin w misji, które przyjechały do Estonii z Włoch i Hiszpanii, aby po latach komunizmu realizować tutaj implantatio Ecclesiae. Ich obecność jest szczególnie cenna wobec dramatycznego stanu, w jakim znajduje się w Estonii rodzina. Ufamy, że pod przewodnictwem księdza biskupa Filipa dzieło ewangelizacji w tym kraju nabierze nowego zapału.